“Achteraf vraag ik me af waarom ik het zo lang door heb laten gaan. Na die eerste klap wilde ik meteen bij hem weggaan. Maar hij had zo’n spijt. Hij huilde nog harder dan ik en hij deed er alles aan om het weer goed te maken." 

Sophie, 32, slachtoffer relationeel geweld
“Achteraf vraag ik me af waarom ik het zo lang door heb laten gaan. Na die eerste klap wilde ik meteen bij hem weggaan. Maar hij had zo’n spijt. Hij huilde nog harder dan ik en hij deed er alles aan om het weer goed te maken. Een paar weken later gebeurde het weer en toen ging het al snel van kwaad tot erger. Als hij te veel gedronken had, als er spanning was op zijn werk, maar ook als hij zin had in bijvoorbeeld chips en ik die niet in huis had, explodeerde hij. Hij heeft me geslagen, geschopt, geknepen, bedreigd met een mes, me in de winter op het balkon buitengesloten, vernederd en uitgescholden, mijn spullen vernield en toch bleef ik bij hem. Tegen beter weten in, want ondanks zijn tranen, zijn spijt en zijn beloften om het nooit meer te doen wist ik dat het niet vanzelf over zou gaan. Mijn beste vriendin had een vermoeden van wat er zich bij ons thuis afspeelde - al kon ze het bijna niet geloven - en confronteerde mij uiteindelijk met die vermoedens. Samen met haar heb ik het Steunpunt Huiselijk Geweld gebeld voor advies en snel daarna ben ik bij mijn man weggegaan. Het Steunpunt heeft ervoor gezorgd dat ook hij professionele hulp kreeg. Met mij gaat het gelukkig al wat beter.”

Kim, 12, slachtoffer kindermishandeling
“Toen mijn ouders gingen scheiden, was mijn moeder heel boos. Ze bleef alleen maar in bed of op de bank liggen en ze had geen zin om voor mij en mijn broertje te zorgen. En ze was de hele dag aan het schelden, op ons en op papa. Soms gaf ze een beetje geld en daar kocht ik dan brood en een blik soep van voor mij en m’n broertje. Ik werd op school gepest omdat ik rare oude kleren aanhad en omdat ik stonk. Mijn moeder kon niet goed voor ons zorgen. Op een keer liet ik een blik tomatensoep vallen en toen heeft mijn moeder me heel hard geslagen. Mijn arm deed heel erg pijn en toen ben ik naar mijn juf gegaan. Samen zijn we naar de dokter gegaan en daarna zijn mijn juf en de dokter met mijn moeder gaan praten. Nu gaat alles gelukkig veel beter. Er komt vaak iemand bij ons thuis om met mijn moeder en met mijn broertje en mij te praten. Mijn moeder was eigenlijk heel verdrietig over de scheiding, maar nu ze er met iemand over kan praten gaat het veel beter met haar en met ons allemaal.”

Dick, 53, pleger ouderenmishandeling
“Mijn moeder en ik hebben eigenlijk nooit een bijzondere band gehad. Op de een of andere manier had ik altijd het gevoel dat ik niet goed genoeg was. Desondanks heb ik altijd mijn best voor haar gedaan. Toen ze verhuisde naar een verzorgingshuis ging ik dus – als enige van de vier kinderen – elke week bij haar langs. We dronken dan koffie en ik deed een paar boodschappen voor haar. Zo kreeg ik de beschikking over haar pinpas. Mijn moeder heeft best wat geld, dus ik nam elke week bij het boodschappen doen een extra bedrag op voor mezelf. Toen ze me daarop aansprak werd ik ontzettend kwaad en heb ik haar zo stevig beetgepakt dat ze er blauwe plekken van had. Kennelijk kwam er opeens allerlei frustratie bij mij naar boven. Daarna heb ik haar nog een paar keer zo aangepakt en toen kwam de verzorging van het tehuis erachter wat er aan de hand was. Ik heb een aantal gesprekken gehad met een psycholoog waardoor ik mijn frustratie van vroeger heb kunnen verwerken. Ik heb ook aan mijn moeder uitgelegd waarom ik zo reageerde. Het gaat nu goed samen.”

Vragen?
Heb je vragen over huiselijk geweld of denk je dat een gezin in jouw omgeving er niet uitkomt? Bel dan voor hulp en advies naar het Steunpunt Huiselijk Geweld via 0900 – 126 26 26 (5 cent per minuut) of het Advies- en Meldpunt Kindermishandeling via 0900 – 123 123 0 (5 cent per minuut). Of kijk op www.huiselijkgeweldisgeenfeest.nl voor meer informatie.