In Kopenhagen sloeg dinsdag de woede toe bij de ontwikkelingslanden over een tekst over geld.

Ik schreef al eerder, het zal in Kopenhagen uiteindelijk vooral over geld gaan. In de concepttekst die uitlekte, staat dat ook ontwikkelingslanden een financiële bijdrage moeten geven voor maatregelen en dat slechts de armste landen daarvan worden vrij gesteld.

Dus zijn de poppen aan het dansen. Die discussie is niet nieuw, maar wat is een ontwikkelingsland? Is Kenia dat nog en hoe zit het met Brazilië? Gaan we ook eindelijk goede afspraken maken over het minder kappen van oerwouden daar?

In Nederland ging het dinsdag over de begroting van minister Cramer, maar ook daarbij speelde de klimaatconferentie een grote rol. De PvdA wil met regels komen om mensen te verplichten hun huis te isoleren. Je zou je huis anders zelfs niet mogen verkopen.

Die ferme taal werd dinsdag ingetrokken, maar blijft wel hangen. Ook GroenLinks wil veel verplichtingen opleggen.

Zelf heb ik aan de orde gesteld hoe het toch zit met die emails waarin staat dat bewust informatie op weerinstituten is gedraaid om de opwarming van de aarde maar te bewijzen. Het vragen om een serieuze studie maakt het vooral linkse kamp zenuwachtig.

Onbegrijpelijk, want zo blijft hangen, dat er toch wat aan de hand en dat die opwarming wellicht minder is dan nu wordt gesteld.

Dinsdag ging het in de media ook over de aantallen mensen die naar Kopenhagen gaan en dat vaak vliegend zullen doen. Zelf neem ik de trein, maar voor mensen van andere continenten is het onvermijdelijk om het vliegtuig te pakken.

Wel gaan erg veel mensen naar Kopenhagen toe. Ook in Bali, mijn eerste conferentie, verwonderde ik mij over de enorme toeloop.