De familie van de doodgestoken Sjeddy Ibrahim (22) uit Haarlem is verbijsterd over het nieuws dat de straffen van de veroordeelden fors lager uitvallen in het hoger beroep. Ricardo L., die ervan verdacht werd Ibrahim te hebben doodgestoken, is vrijgesproken van doodslag.

L. is veroordeeld tot een gevangenisstraf van drie jaar en zes maanden wegens onder meer poging tot doodslag. Volgens het hof kon niet worden bewezen dat hij ook daadwerkelijk verantwoordelijk was voor de fatale messteek.

L. en Layminda van Z., die ook wordt verdacht van betrokkenheid bij de steekpartij, zijn volgens Ibrahims halfbroer Jeroen van Musscher vrijgesproken op basis van te weinig bewijs. "Daar ben ik verschrikkelijk boos om. Wij hebben het boek nooit dicht kunnen doen omdat de zaak nog niet afgesloten was. Al zouden ze nog maar één jaar moeten zitten, vrijspraak gaat echt te ver. Mijn broertje is vermoord en er wordt niemand gestraft. Hoe moeten wij dit nu verwerken? Voor hen is het afgelopen, maar voor ons blijft het boek voor altijd open."

Eerder werd L. veroordeeld tot een gevangenisstraf van tien jaar wegens doodslag. Het OM had in hoger beroep negen jaar en vier maanden gevangenisstraf geëist.

"Ik kan het eigenlijk nog niet geloven", zegt Van Musscher. De vrijspraak kwam echter niet als een verrassing. "Ik had al een vermoeden dat ze vrijgesproken zouden worden", aldus de halfbroer van Ibrahim.

"Ricardo L. en Layminda van Z. hebben vastgezeten voor poging tot doodslag en openbare geweldpleging tegen vrienden van Ibrahim. Maar er is nooit iemand gestraft voor het vermoorden van mijn broertje, omdat het volgens het hof onduidelijk is wie de fatale messteek toebracht."

Met een mes in zijn borst gestoken

Ibrahim was tijdens de jaarwisseling van 2015 op 2016 met vrienden op de Zomerkade toen hij in een grote ruzie belandde. Hierbij werd hij met een mes in zijn borst gestoken. Hij overleed ter plekke, twee anderen raakten gewond.

De halfbroer van Ibrahim laat weten dat zijn moeder het zwaar heeft. "Het is met geen pen te beschrijven hoe het voelt als een familielid op zo'n jonge leeftijd uit je leven wordt gerukt. Mijn moeder is haar kind verloren en degene die daar verantwoordelijk voor is, ontspringt de dans."

Voor de familie houdt de zaak met het hoger beroep op. "Wij kunnen nu niets meer doen", zegt de halfbroer. "Zij gaan verder met hun leven, maar dat is voor ons onmogelijk. De enige troost die we hebben, is dat degene die het heeft gedaan dit voor altijd met zich mee zal dragen."