Stekelrog wint snel terrein in Noordzee, vis heeft weer rust om te broeden
Het gaat steeds beter met de stekelrog in de Noordzee. Dat blijkt uit onderzoek van Stichting Anemoon. De onderzoekers stellen dat de bijzondere vis dankzij meer beschermend overheidsbeleid sinds 2000 weer tijd en rust heeft om te broeden.
De stekelrog is een lange, ruitvormige, platte vis die vooral op de bodem van de Noordzee leeft en jaagt om zijn prooi te vinden. De dieren kunnen ruim 1 meter lang worden.
Stichting Anemoon meet de aanwezigheid van de stekelrog in Nederland op basis van de eikapsels, waarin embryo's zich ontwikkelen. Onderzoekers analyseren het aantal gevonden eikapsels op 25 plekken voor de Nederlandse kust. Dit gebeurt al sinds 1978.
De organisatie constateerde vier jaar geleden al een lichte toename van het aantal dieren. Maar deze trend zet dus onmiskenbaar door, zegt onderzoeker Adriaan Gmelig Meyling tegen NU.nl.
Stekelrog is de 'kanarie in de kolenmijn'
"Elk dier heeft zijn eigen positie in het ecosysteem waarin hij leeft", legt Meyling uit. "De stekelrog heeft in de zee een zelfde functie als bijvoorbeeld de leeuw op de savanne. Op basis van het aantal stekelroggen kan je een indicatie geven of het goed gaat met de zee of niet."
De zee-expert vergelijkt de stekelrog met de spreekwoordelijke kanarie in de kolenmijn. "Roggen leggen relatief weinig eieren. En het duurt relatief lang voordat ze geslachtsrijp zijn. Dus het is een goed teken als roggen de rust en ruimte hebben om zich rustig voort te planten. In het verleden werden de dieren vaak al gedood voordat ze geslachtsrijp waren."
Beschermend beleid werpt vruchten af
De toename van het aantal stekelroggen is mede te danken aan het overheidsbeleid, dat sinds 2000 de visserij in de Noordzee enigszins heeft beperkt. "Na de Tweede Wereldoorlog nam de visserij juist toe", vertelt Meyling. "Toen nam het aantal roggen in hoog tempo af. We zien nu aantallen eikapsels die we in decennia niet hebben aangetroffen."
Ook het plaatsen van een aantal windmolenparken voor de kust heeft geholpen, denkt de onderzoeker. "Rond die parken mag ook niet worden gevist. Daardoor heeft het ecosysteem op die plekken alle rust en ruimte om zich te herstellen en te ontwikkelen. Je merkt dat meerdere diersoorten daar op dit moment echt van profiteren."