Groeiende wachtlijsten voor huisartsen: 'Toegang tot zorg niet verbeterd'
Het aantal mensen dat op de wachtlijst staat voor een nieuwe huisarts is eind vorig jaar opnieuw gegroeid. Daarmee komt de toegankelijkheid van de zorg verder onder druk te staan.
In december waren er bijna 5.300 mensen in ons land op zoek naar een eigen huisarts. De zorgautoriteit zag dat in het hele vierde kwartaal van 2023 veel mensen op een wachtlijst stonden bij hun zorgverzekeraar, omdat ze zich niet konden inschrijven bij een nieuwe huisarts.
De gemeenten met de langste wachtlijsten zijn Enschede, Heerenveen, Leeuwarden, Tilburg, Zwolle en Apeldoorn. Daar wachtten meer dan tweehonderd mensen op een huisarts.
Een van de oorzaken van de lange wachtlijsten is dat steeds meer mensen om hulp van een huisarts vragen. Het aantal consulten en doktersbezoeken was ook in januari 2024 groter dan een jaar geleden. Volgens de NZa komt dat door de griepgolf van de afgelopen maanden.
Ziekteverzuim speelt grote rol
Ook ziekteverzuim is een grote factor in de lange wachtlijsten voor de huisarts. In december 2023 meldden meer medewerkers zich ziek dan in de maand daarvoor. Ook het langdurig ziekteverzuim is hoog.
En dat speelt niet alleen in de huisartsensector. De toegankelijkheid van de zorg staat in allerlei sectoren onder druk door hoog ziekteverzuim.
Zo is er in de langdurige zorg vanaf juli 2023 al een stijging in het totale aantal wachtenden. Mensen die wachten op langdurige zorg hebben vrijwel continu zorg of toezicht nodig.
Wachttijd in specialistische zorg gaat goede kant op
Ook de wachttijden in de geestelijke gezondheidszorg blijven te lang. De aanmeldwachttijd voor alle hoofddiagnoses, bijvoorbeeld angst, depressie of eetstoornissen, overschrijdt de zogenoemde Treeknorm. Dat is een afspraak die in 2005 is gemaakt.
De Treeknorm beschrijft de maximaal aanvaardbare wachttijd. Maximaal vier weken is de aanvaardbare wachttijd om aangemeld te worden.
De langste wachttijd is te zien bij een restgroep aan diagnoses, waaronder bijvoorbeeld transgenderzorg en behandelingen bij gedragsstoornissen vallen. De wachttijden voor transgenderzorg zijn vaak langer dan bij andere diagnoses.
Voor de specialistische zorg werd de wachttijd in een aantal regio's juist korter. Om die daling door te laten zetten, is volgens de NZa duidelijkheid nodig over de regionale zorgcapaciteit. Ook moet er meer inzicht komen over het aantal wachtenden in die regio. Die taken liggen bij de zorgverzekeraars.