Je leven in een lagere versnelling zetten kan veel voordelen opleveren. Tijdschrift Flow legt aan de hand van zeven voorbeelden uit waarom.

Hersenen kunnen meer als ze uitrusten

"Het is waar dat onze hersenen wonderen kunnen verrichten als ze op volle toeren moeten draaien, maar als we ze van tijd tot tijd de kans geven om uit te rusten, kunnen ze veel meer." Dat zegt schrijver Carl Honoré in zijn boek Slow. "Je hoofd in een lagere versnelling zetten kan je gezondheid, innerlijke rust, concentratie en vermogen om creatiever te denken ten goede komen. Zo krijgen we wat Milan Kundera (schrijver en docent vergelijkende literatuurwetenschap) 'de wijsheid van de traagheid' noemt."

Traagheid is anders dan luiheid

"Traagheid wordt nog weleens verward met luiheid, maar voor traagheid heb ik een grote sympathie", vertelt schrijfster Miek Zwamborn in een interview in Vrij Nederland. "Ik vind dat veel dingen trager zouden moeten gaan. Meer stilstaan bij wat je doet of ziet, en er niet de hele tijd een nieuwe uitvinding of een nieuwe laag bovenop leggen. Door al die opstapelingen weet je niet meer wat er allemaal onder ligt. Ik probeer langzaam te leven: ik schrijf brieven, ik wandel en vertraag mijn blik. Sommige mensen worden kribbig als ik niet meteen op een sms reageer, dan ben ik nog iets aan het sparen om terug te schrijven. Maar soms is het ook goed dat er iemand tegen me zegt: 'Morgen moet het af.' Anders had ik nog drie jaar aan mijn boek De Duimsprong doorgewerkt."

Leven zonder haast kán

Een haastsamenleving, zo wordt de wereld waarin we nu leven vaak genoemd. Kun je je daar eigenlijk aan onttrekken? Ja, zegt journalist Koen Haegens in zijn boek Neem de tijd. "Kijk eens goed naar je eigen leven. Hoe afhankelijk heb jij je gemaakt van de haastsamenleving? Wil je wel minder werken, maar heb je een hoge hypotheek of ben je gewend aan een bepaald uitgavenpatroon? Probeer dat dan te veranderen. Tijd is geld, maar geld kost ook tijd. Als je je minder afhankelijk maakt van je inkomsten, stel je 
je ook minder bloot aan die haastmaatschappij. Dat is de eerste stap."

Het waarderen van 'saai'

Ooit gedacht dat je 'saai' nog zou waarderen? Auteur Joke Hermsen doet het al: ze prijst zichzelf gelukkig met een jeugd in een saaie buurt zonder digitaal vertier. "Talloze middagen heb ik hangend op mijn bed naar buiten zitten staren, naar een verregend nieuwbouwpleintje", vertelt ze in een interview. "Achteraf denk ik dat er toen veel gebeurd is, qua verwerken van ervaringen en qua verkenning van een eigen binnenwereld."

Zie tijd als elastiek

In Indonesië weten ze wat onthaasten is. Er is zelfs een speciale uitdrukking voor: jam karet, wat letterlijk betekent: elastieken tijd, en in het Engels rubber time. Met tijd kun je volgens veel Indonesiërs alle kanten op. Wat in de praktijk betekent dat een afspraak bijvoorbeeld nooit scherp om 15.00 uur is. Het kan ook best 15.15 uur worden, of 16.00 uur. Op die manier ervaar je ook geen stress door tijdsdruk: niemand neemt het je kwalijk als je te laat komt, de tijd is immers elastisch.

Sta stil bij 'tussentijd'

Tussentijd, kostbare tijd die je haast niet opmerkt, lijkt met al onze technische snufjes een beetje te verdwijnen. Nederlands cabaretier en schrijver Kees van Kooten noemt er een paar, fijn om eens bij stil te staan. Zoals bellen met een telefoon met draaischijf:

"Bij het draaien van de cijfers kon je je nog bedenken of je diegene echt wel wilde bellen. Met het bellen van nu is die tussentijd verloren gegaan." En: "Op het moment dat ik, met mijn hand in de gleuf van de brievenbus, mijn brief loslaat, verrijkt zich de tijd. Zodra iemand mij zegt: 'Er is een brief naar je onderweg', maakt die wetenschap het warmer in mijn hoofd. Toen we onze zinnen nog niet schermsgewijs schreven maar direct op papier tikten, moesten we na een correctie wachten tot de tipp-ex droog was. 
In die tien seconden tussentijd werden de beste ideeën geboren."

Spontane afspraken

De Indonesische Rita Sri Suwantari komt regelmatig in Nederland. Het valt haar op dat Nederlanders altijd alles van tevoren willen plannen, vertelde ze eerder in Flow. "Zelfs in het weekend en op vakantie! Ook de toeristen die ik in Indonesië begeleid, hollen van bezienswaardigheid naar bezienswaardigheid. Wij doen dat denk ik anders. Vrije tijd plan je niet, die vul je spontaan in. Ik denk ook dat we meer tijd nemen om thuis niets te doen. Een agenda heb ik daarom niet, mijn vrienden ook niet, waardoor afspraken spontaan ontstaan, en dat voelt fijn."