BAARN - Koriander: heerlijk in Mexicaanse en Oosterse gerechten. Of een smerig goedje dat naar zeep ruikt. Waarschijnlijk bepalen je genen of je tot de korianderliefhebbers of -haters behoort.

Als bij tweelingen die een van koriander houdt, houdt de ander er meestal ook van.

Dit geldt ook andersom: als de ene helft van de tweeling geen koriander lust, vindt de ander het ook vies. "Deze ontdekking laat zien dat je voorkeur waarschijnlijk genetisch bepaald is.", zegt neurowetenschapper Charles J. Wysocki.

Geur

Wat maakt koriander voor sommige mensen zo walgelijk? Wysocki ontleedde koriander met behulp van gaschromatografie,  zodat alle bestanddelen apart onderzocht konden worden. De koriander werd hierbij verhit, waardoor de zepige geur vrijkomt.

Na een minuut of tien komt ook de lekkere, kruidige geur vrij, maar echte korianderhaters vinden de koriander dan nog steeds stinken.

Receptor

"We denken dat korianderhaters alleen de zepige geur ruiken. Ze lijken de prettige, aromatische geur niet waar te nemen.''

''Het is mogelijk dat zij een gemuteerd receptorgen of receptoreiwit hebben dat het lekker ruikende bestanddeel zou moeten waarnemen. Of het receptorgen ontbreekt bij hen helemaal.", aldus Wysocki.

Anosmie

Wysocki’s theorie is dat korianderhaters de geur van het bestanddeel dodecanal niet oppikken. Dit bestanddeel zorgt bij korianderliefhebbers nu juist voor de waarneming van een frisse geur. Het is zelfs mogelijk dat degenen die alleen iets zepigs ruiken bij koriander een vorm hebben van anosmie: gebrek aan reukzin.