BAARN - Ongeveer een derde van het gewicht van een kussen kan bestaan uit dode huidcellen, insecten, huisstofmijten en hun uitwerpselen.

Kussens vormen een ideale broedplaat voor deze zaken.

Dokter Arthur Tucker bestudeerden honderden kussens in Engelse ziekenhuizen. Bij veel kussens leefden ziektekiemen aan de buitenkant, maar in sommige gevallen hadden gaten en scheuren er voor gezocht dat ook de binnenkant besmet was.

Verschillende kussens bleken besmet te zijn met E. Colli. Op andere kussens werden bacteriën gevonden die infecties aan de luchtwegen of urineleiders veroorzaken. Ook de staphylokokken bacterie werd regelmatig aan getroffen. Een variant van deze bacterie, de MRSA, is resistent voor antibiotica.

Kussens

Tucker vergeleek de bacteriëngroei in een standaard ziekenhuiskussen met die van een antibacterieel kussen. De hoeveelheid ziektekiemen op de buitenkant van een antibacterieel kussen was veel lager en van binnen vond Tucker helemaal geen ziekteverwekkers.

Het probleem van bacteriën in kussens beperkt zich echter niet tot het ziekenhuis waarschuwt Tucker. "Voor sommige ziektekiemen zijn ziekenhuizen de perfecte leefomgeving, anderen voelen zich juist veel prettiger in een bed."

Schoon

Veel mensen wassen hun kussen nooit, waardoor bacteriën zich kunnen blijven vermenigvuldigen. Het kussen absorbeert lichaamsvocht en heeft daarbij de ideale temperatuur door het lichaam dat er bovenop ligt.

Volgens Tucker is het verschonen van je kussensloop niet genoeg. "Een gewassen kussensloop ruikt schoon en fris, maar wat daar onderzit blijft het zelfde. Als je geen geld hebt voor een nieuw kussen is wassen ook een optie. Synthetische en donzen kussens kan je prima eens in de drie maanden wassen."