BAARN - Wanneer kankerpatiënten beter met stress leren omgaan, heeft dit positieve gevolgen voor hun genezingsproces. Waar stress de groei van zogehete telomeren afremt vergroot ontspanning de overlevingskans van patiënten aanzienlijk.

Dat denkt de Amerikaanse wetenschapper Edward Nelson.

Telomeren zijn de uiteinden van chromosomen (ook wel te vergelijken met de plastic kapjes aan het eind van schoenveters) en spelen een cruciale rol bij het genezingsproces van kanker: ze zorgen ervoor dat de chromosomen en genen in een cel bijeenblijven en niet in kwaliteit achteruit gaan.

Onder invloed van het verouderingsproces worden de telomeren korter, maar het onderzoek heeft aangetoond dat stress eveneens tot verkorte telomeren leidt.

Een belangrijke ontdekking, omdat kankerpatiënten juist gebaat zijn bij lange telomeren. Stressvermindering zou dan ook deel moeten gaan uitmaken van reguliere behandelingen, meent Nelson.

Onderzoek

Voor zijn onderzoek volgde Nelson 31 vrouwen met baarmoederhalskanker, die hij in twee groepen verdeelde. Beide groepen ondergingen reguliere behandelingen; één groep kreeg ook psychologische hulp.

Na de vier maanden werd het bloed van de vrouwen vergeleken met het bloed dat zij voorafgaand aan het experiment hadden afgestaan. Wat bleek? De vrouwen, die onbewust hun stress verminderden door psychologische consults, bleken langere telomeren te hebben.

Volgens Nelson is er grootschaliger onderzoek nodig om met zekerheid vast te stellen dat er een verband tussen stress en de lengte van telomeren bestaat. Maar hij is optimistisch over zijn bevindingen tot nu toe.