De vereniging van familierechtadvocaten verwacht dit jaar zo'n 40.000 echtscheidingen, waar het er normaal zo'n 30.000 per jaar zijn. Scheiden was al nooit een pretje, maar er hangt ook nog een behoorlijk kostenplaatje aan. Hoe komt dat? En waarom trekken met name vrouwen financieel gezien aan het kortste eind?

Financieel planner en MfN-registermediator scheiding en erfenis Iris Brik wijt de toename van echtscheidingen aan de coronacrisis. "Mensen zitten op elkaars lip, ontspanning buitenshuis is weggevallen. Dat komt de relatie niet ten goede. Als die al slecht was, is een scheiding sneller een feit."

Toch hoeft scheiden volgens haar niet duur te zijn. "Als mensen on speaking terms zijn en snel overeenstemmen, kan een scheiding voor 2.500 tot 5.000 euro worden geregeld. Bij een beetje complexere scheiding ligt dit bedrag tussen 5.000 en 10.000 en zeer complex vanaf 10.000 tot 15.000 euro of meer."

“De fiscale regels zijn zelfs voor experts als ik een gedrocht.”
Iris Brik, financieel planner

Waarom een scheiding meestal duurder uitvalt dan verwacht? "Men neemt bijna automatisch een advocaat in de arm. En die gaat vaak meteen voor de hoogste alimentatie en procederen, zodat het allemaal kostbaarder wordt. Terwijl er misschien snellere oplossingen te vinden zijn als je eerst naar een mediator stapt."

Daarnaast ziet Brik de fiscale regelgeving als probleem. "Stel, het scheidende echtpaar heeft een koopwoning. Die fiscale regels zijn zelfs voor experts als ik een gedrocht en vrijwel niet uit te leggen aan een klant. En dat maakt het onnodig duur."

'Al mijn spaargeld is aan de scheiding opgegaan'

Merel Bever (42) scheidde vorig jaar. "De zorgverdeling over onze kinderen was zo gepiept, maar vooral het gedoe rond de verkoop van ons huis duurt eindeloos. Ik wil per se in de buurt van mijn kinderen wonen en in Amsterdam is het nu eenmaal erg duur. Ik werk als architect en verdien best goed, maar hoelang kan ik een huur van 2.000 per maand ophoesten? Al mijn spaargeld is aan de scheiding opgegaan en ik durf niet eens na te denken over de toekomst."

Bever is niet de enige gescheiden vrouw die met moeite de eindjes aan elkaar weet te knopen. Volgens onderzoek van belangenorganisatie WOMEN Inc. is het koopkrachtverlies van vrouwen na een scheiding gemiddeld 25 procent, tegen slechts 0,2 procent bij mannen.

“Moeder en kinderen moeten vaker rond zien te komen van een deeltijdbaan.”
Erica Verdegaal, econoom

Econoom Erica Verdegaal heeft wel een idee hoe dat komt. "Manlief zet zijn betaalde arbeid doorgaans gewoon volop voort, terwijl moeder en kinderen vaker rond moeten zien te komen van een deeltijdbaan met eventueel wat alimentatie."

Qua pensioensopbouw is dat ongunstig. Een vrouw heeft wel vaak recht op de helft van het ouderdomspensioen dat tijdens het huwelijk werd opgebouwd maar na de breuk groeit je oudedagreserve alleen als je zelf werkt. Bij een deeltijdbaan tikt dat niet aan, want als je minder verdient, bouw je simpelweg minder pensioen op.

Verdegaal: "Zit jouw deeltijdloon daar maar een paar honderd euro boven, dan bouw je nauwelijks wat op, al zou je vijftig jaar premie betalen."

Financieel planner Brik ziet dat vrouwen vaker slechter af zijn, ook omdat zij zich niet genoeg verdiepen in hun financiële situatie. "Ook hoogopgeleide vrouwen die ik in mijn praktijk ontmoet, lijken dit niet goed in beeld te hebben en al helemaal niet te bespreken met hun partner. Maar wacht je daarmee tot een scheiding, dan is het te laat."