Een scheiding, een faillissement, een verslaving: het kan allemaal leiden tot schulden. In Nederland heeft 32 procent van de huishoudens te maken met betalingsachterstanden en een op de zeven Nederlanders schaamt zich voor zijn of haar financiële situatie. Deze week in Schuldpraat: de 41-jarige Maurits V. (achternaam bij de redactie bekend) uit Soest over zijn leven met schulden.

Maurits V. kwam in 2007 in een scheiding terecht. Hierdoor moest hij zijn huis met verlies verkopen en raakte hij in de schulden. "Daarna raakte ik ook nog mijn baan kwijt. De lasten kon ik niet meer betalen en ik kwam van de regen in de drup," zo vertelt hij.

Het onverwachte verwachten

Nibud-adviseur Marion Weijers herkent het patroon. "De kans op schulden neemt toe bij een opeenstapeling van (on)verwachte levensgebeurtenissen. In dit geval een scheiding en daarna ontslag." De vraag is hoe je je kunt wapenen tegen het onverwachte. "Dat is lastig bij onverwachte gebeurtenissen. Het helpt wel als je een financiële buffer hebt. Maar ook al ga je goed met geld om, er kan je altijd iets overkomen. Als je een huis met verlies verkoopt zit je nu eenmaal met een gigantische schuld. Dat is vaak moeilijk op te vangen."

“Ik vind het nog steeds lastig om bedragen van 50 euro of meer uit te geven.”
Maurits V.

Hiervoor had Maurits nooit te maken gehad met schulden. "Je kunt niet zeggen: eigen schuld," benadrukt Weijers. "Dat wordt wel vaak gedacht. Als twee grote levensgebeurtenissen zoals een scheiding en werkloosheid na elkaar gebeuren, wordt het heel lastig om je inkomsten en uitgaven weer in balans te krijgen" benadrukt ze.

Brood met boter

Jaren van stress volgden voor Maurits: "Het was een dagelijkse overlevingstocht. Hoe kom ik nu weer rond van 5 euro, vroeg ik me dan af. Mijn lunch bestond uit brood met een beetje boter. Terwijl mijn collega's de halve Albert Heijn uit hun tas toverden."

In 2015 besloot Maurits naar de schuldsanering te stappen, waar hij een driejarig traject in ging. "Je hebt dan eindelijk een moment van rust en je kunt weer naar de toekomst kijken. Als de deurbel gaat hoef je niet te denken: weer een deurwaarder," aldus Maurits." Inmiddels had hij een baan gevonden, maar daar hield hij weinig van over. "Het overleven ging in die drie jaar door. Als ik nu boodschappen doe, ben ik nog steeds als een kind in de snoepwinkel."

Maurits is nog altijd blij dat hij de stap naar de schuldhulpverlening heeft gezet. Een verstandige keuze, vindt ook de Nibud-adviseur. "Zelf aan de slag met schulden kan als je misschien te maken hebt met maar een of twee schuldeisers. Maar als je met meerdere schuldeisers te maken hebt, is het heel lastig om zonder hulp van je schulden af te komen."

Geen geld, geen aankoop

Inmiddels heeft Maurits een goede baan bij de overheid, waar hij werkt in de logistiek. "De eerste keer dat mijn salaris werd gestort en er niets naar de schuldhulpverlening hoefde te gaan, dat was moeilijk te bevatten." Sinds twee jaar is hij helemaal schuldenvrij en coacht hij anderen met schulden. "Ik vind het nog steeds lastig om bedragen van 50 euro of meer uit te geven," vertelt hij. "Het is voor mij een religie geworden: geen geld is ook niet kopen."

Een beetje zuinigheid na jaren van schulden is verstandig maar ook logisch volgens de Nibud-adviseur. "Mensen die uit de schuldsanering komen, hebben te maken met een achterstand. Dat wordt vaak onderschat. Ze hebben bijvoorbeeld jaren op oud meubilair gezeten. Het vervangen van dat soort dingen kan niet in één keer. Dat moet je rustig weer opbouwen. Bijvoorbeeld eerst nieuwe stoelen en later de tafel."

Heb jij te maken (gehad) met schulden en vind jij het belangrijk om je verhaal delen? Dan komen we graag met jou in contact voor de rubriek Schuldpraat. Stuur een mailtje naar economie@nu.nl.