De meesten van ons doen het rond hun 65e: de kantoordeur definitief dichttrekken en met pensioen gaan. In de rubriek Met pensioen vragen we (bijna-)pensionado's naar hun leven ná een betaalde baan: hebben ze er reikhalzend naar uitgekeken of juist niet? Lukt het om rond te komen en waar gaat al die nieuwe vrije tijd naartoe?

  • Naam: Ton Breed (68) uit Meppel
  • Met pensioen sinds: oktober 2018
  • Werkte als: directeur van een huisartsenpraktijk

Keek je uit naar je pensioen in je laatste jaar als directeur?

"Nee, niet echt. Ik had een hele leuke, inspirerende groep mensen om me heen. Ik heb na mijn pensioenleeftijd ook nog een jaar kunnen verlengen. Daar was ik heel blij mee, maar aan alles komt een eind."

Waarom wilde je niet weg?

"Ik vond het lastig om bijvoorbeeld de structuur kwijt te zijn. Toen ik nog werkte stond ik om kwart over zes 's ochtends op, zat ik om kwart over zeven in de auto en was ik om acht uur op de praktijk. Je hebt een vast ritme waarin je werkt, eet, slaapt en vrije tijd hebt. Je weet ook: ik werk het hele jaar, op een vakantie of een wat langer durend verlof na. Maar dan is er daarna altijd weer het werk. Ik belandde in een soort vacuüm toen ik met pensioen ging."

“Je hele leven lang moet je doorleren, maar zodra je met pensioen gaat kun je die opgebouwde kennis wissen.”
Ton Breed

"Het is ook vreemd: vanaf de lagere school ben je bezig met investeren in jezelf, studeren, cursussen volgen, diploma's halen, promoveren, al dat soort dingen. Als je met pensioen gaat, mag heel die opgebouwde harde schijf ineens worden gewist. Zo voelde dat. Het was best wennen om ineens 'alleen maar' te golfen, te tennissen en reisjes te maken."

Hoe heb je dat opgelost?

"Als je je een beetje iebelig voelt of je de weg kwijt bent, dan is het mijn manier van doen om je weg te laten zakken in het moeras tot je weer bodem vindt. Dan loop je er vanzelf weer uit. Ik heb weer structuur opgebouwd door met vrienden af te spreken, naar sportclubs te gaan en met mensen de deur uit te gaan. Maar dat is een proces dat wel een paar maanden duurt."

"Nu doe ik nog wat freelancewerk voor de NHG, het Nederlands Huisartsengenootschap. Ik voer kwaliteitscontroles uit bij huisartsenpraktijken. Ik let op de hygiëne, of alle ruimtes en materialen goed steriel zijn, of er een goede sfeer is, of incidenten gemeld worden en de zorg op orde is."

"Daardoor zie ik nu beter in dat er in je werkzame bestaan altijd een fase komt waarin je alles al een keer hebt meegemaakt. Na de zoveelste organisatiewijziging of de zoveelste nieuwe handige internetapplicatie ken je de riedel wel. Het gepensioneerde leven is absoluut geen kommer en kwel, maar wel een radicaal andere manier van leven ten opzichte van daarvoor."

En heb je voldoende pensioen opgebouwd om te kunnen doen wat je wilt?

"Ja, mijn pensioen is in orde. Soms houd ik aan het einde van de maand een stukje maand over, maar dat poets ik dan de volgende maand wel weer dicht. Ik wandel, golf, tennis, doe wat in het huishouden en maak zo nu en dan een reisje. Maar nu uiteraard iets minder."