De meesten van ons doen het rond hun 65e: de kantoordeur definitief dichttrekken en met pensioen gaan. In de rubriek Met pensioen vragen we (bijna-)pensionado's naar hun leven ná een betaalde baan: hebben ze er reikhalzend naar uitgekeken of juist niet? Lukt het om rond te komen en waar gaat al die nieuwe vrije tijd naartoe?

  • Wie: Richard (66) uit de provincie Groningen
  • Met pensioen sinds: 1 januari 2020
  • Na: 36 jaar als praktijkhoudend huisarts

Was het niet moeilijk om als huisarts in een dunbevolkte streek een opvolger te vinden?

"Nou, gelukkig is dat bij ons vrij eenvoudig gegaan omdat mijn opvolger bij ons in de praktijk in opleiding was. Hij heeft ongeveer anderhalf jaar lang één dag in de week voor mij gewerkt. Ik heb toen het idee geopperd dat hij na mijn pensioen mijn praktijk zou kunnen overnemen. Na er lang over te hebben nagedacht, zag hij dat wel zitten. Nu zijn de rollen omgedraaid en werk ik één dag in de week als zzp'er voor hem, en ik draai nog af en toe een dienst."

“Het is moeilijk een huisarts te vinden die nog fulltime wil werken”
Richard

"Maar inderdaad, het is zeker geen vanzelfsprekendheid om snel een opvolger te vinden. Voor artsen die aan de randen van Nederland werken is het moeilijk een huisarts te vinden die een eigen praktijk wil houden. De meesten willen niet meer fulltime aan de slag. Dat snap ik wel, want ook als je parttime werkt heb je er een fulltime baan aan. Daarom hebben wij zo'n vijftien jaar geleden de praktijken onder één dak samengevoegd. Dan kun je de lasten beter verdelen."

Je werkt dus als gepensioneerde nog wekelijks in je oude praktijk. Ga je je dan niet met van alles bemoeien?

"Nee, juist helemaal niet. Het laatste half jaar heb ik veel organisatorische zaken stukje bij beetje overgedragen aan mijn opvolger. Als huisarts moet je enorm veel mensen aansturen, zoals de praktijkondersteuners voor de ggz, somatiek of jeugd en gezin. Zo'n dertig jaar geleden bestond een praktijk alleen uit de huisarts, de doktersassistente en eventueel een meewerkende echtgenoot. Nu zijn er wel 23 mensen betrokken bij de bedrijfsvoering. Als ik sommige organisatorische dingen hoor die mijn opvolger nu moet regelen, denk ik: héérlijk, daar hoef ik me niet meer mee bezig te houden."

“Sinds ik met pensioen ben, merk ik dat er een druk is weggevallen”
Richard

"Toen ik dat nog allemaal zelf moest doen, ervoer ik het niet echt als belastend. Ik vond het een leuk onderdeel van het werk. Maar nu ik het niet meer hoef te doen, merk ik dat er een druk is weggevallen. Ik kan nu heel prettig werken met mijn oude, bekende patiënten, zonder dat ik de verantwoordelijkheid voor het bedrijf draag."

Kun je nu goed rondkomen van je pensioen?

"Ja, dat is ruim voldoende. Ik heb 36,5 jaar lang de maximale pensioenpremie betaald voor een goed pensioenfonds met een hoge dekkingsgraad. Daar ontvang ik nu al bijna een jaar AOW bij. Het is ook niet zo dat ik nog wekelijks aan het werk ben om mijn boterham te verdienen. Ik doe het omdat ik het leuk vind."

En naast je wekelijkse werkdag, hoe besteed je nu je vrije tijd?

"Heel wisselend. Ik pas deels op mijn kleinzoon in Utrecht en er is nog een tweede kleinkind onderweg. Er zijn in huis nog wat achterstallige zaken om op te ruimen. En we hebben meer tijd om naar buiten te gaan om te wandelen of te fietsen. We gaan wat meer weg naar theaters en musea. Verder nog geen grote dingen, mijn pensioen is nog vrij vers. Maar ik kan het iedereen aanraden!"