De meesten van ons doen het rond hun 65e, de kantoordeur definitief dichttrekken en met pensioen gaan. In de rubriek Met pensioen vragen we (bijna-)pensionado's naar hun leven ná een betaalde baan: hebben ze er reikhalzend naar uitgekeken of juist niet? Lukt het om rond te komen en waar gaat al die nieuwe vrije tijd naartoe?

  • Wie: Hans (64) uit Denekamp
  • Met pensioen: sinds 1 januari 2020 met prepensioen
  • Na: 42 jaar in de metaalindustrie als spuiter, chef-coating en KAM-coördinator
  • Maandsalaris als werkende: 3.100 euro bruto
  • Maandelijks prepensioen: samen met lijfrente 4.800 euro bruto
  • Maandelijks pensioen: vanaf 66 jaar en 4 maanden samen met lijfrente 4.400 euro bruto

Hoe bevalt het gepensioneerde leven?

"Het bevalt steeds beter! Ik knutsel graag met hout en ik mag graag motorrijden. Daarnaast houden mijn vrouw en ik van vakanties en fotografie. We zijn naar IJsland geweest, de Malediven, Thailand, Ecuador, de Galapagoseilanden, tig keer in Amerika voor vakantie en familiebezoek, Alaska, het Caraïbisch gebied… Er zijn nog genoeg mooie plekken om te bezoeken."

Hans op een van zijn verre reizen. (Foto: Privécollectie)

Klinkt goed. Hoe heeft u uw pensioen geregeld om zo veel te kunnen reizen?

"Van mijn grootvaders leerde ik bewust om te gaan met geld. Mijn ene opa was een boer met negen kinderen, de ander was ondernemer met zes kinderen. Zij moesten goed opletten dat ze niets uitgaven dat ze niet hadden. Van hen leerde ik: van iedere gulden die je verdient, geef je maar 80 cent uit. De rest zet je op de spaarbank."

“Toen het bedrijf reorganiseerde, ben ik weggegaan met een gouden handdruk.”

"Op mijn 23e trouwde ik en stippelde ik onze financiële toekomst uit. Ik besloot dat ik minstens 10 procent meer pensioen wilde ontvangen dan dat ik met werken verdiende. Dat is gelukt met behulp van twee lijfrenteverzekeringen en wat mazzel. Toen ik net in de vijftig was, werkte ik als chef-coating met 22 personeelsleden onder me. Toen ging het bedrijf reorganiseren. Alle leidinggevenden moesten weg of een andere interne baan accepteren. Ik ben toen weggegaan met een gouden handdruk. Die heb ik elf jaar lang tegen rente vastgezet op een stamrechtverzekering."

U wilde toch eigenlijk eerder stoppen met werken?

"Ja, ik had al met 62 jaar willen stoppen. Door sterfgevallen en kanker in onze directe omgeving zag ik de noodzaak van werken tot mijn 67e niet meer in. Maar stoppen was toen geen optie omdat er dan een te groot verschil zou ontstaan tussen mijn huidige inkomen en mijn pensioen. Ik zou dan 19 procent minder pensioen ontvangen! Dus heb ik dit twee jaar uitgesteld."

Is het niet lastig om toch nog door te werken, als u liever wilde stoppen?

"Nee, ik heb het altijd goed volgehouden. Ik rook niet, ik drink niet en ik ben goed gezond. De metaalindustrie is ook een stuk veiliger en gezonder geworden sinds ik er voor het eerst begon. Er is voor iedereen een geschikt beschermmiddel. We hebben nu goede werkschorten, veiligheidsbrillen, gehoorbescherming en de spuiters hebben fijnstofmaskers of verse lucht maskers. Je hoeft helemaal dus geen schadelijke gevolgen meer te ondervinden van de chemische stoffen."

“Mijn collega's vonden het maar vreemd dat ik een beschermend masker droeg.”

"Daar werd vroeger wel anders over gedacht. In het begin droeg ik alleen een overall en een masker. Ik was daar een voorstander van, maar mijn collega's vonden dat een beetje vreemd. 'Wat is er nou erg aan een beetje nevel?', zeiden ze. Maar soms stond je echt in een dikke mist te spuiten. Tel al die 'beetjes' bij elkaar op en je kan er behoorlijk ziek van worden."

Gelukkig is dat bij u dus niet het geval. Waar gaat de volgende reis naartoe?

"We gaan aan het einde van deze maand eerst een week naar Sydney en dan drie weken op een cruise door Frans-Polynesië. Nu we allebei veel vrije tijd hebben, kunnen we echt bijzondere bestemmingen uitzoeken waar we anders niet aan toekwamen. We komen nu beter rond dan toen we nog werkten en hoeven ons niet meer te beperken tot een vakantie in Frankrijk of Spanje."