De meesten van ons doen het rond hun 65e: de kantoordeur definitief achter ons dichttrekken en met pensioen gaan. In de rubriek Met pensioen vragen we pensionado's naar hun leven ná een betaalde baan: hebben ze er reikhalzend naar uitgekeken of juist niet? Lukt het om rond te komen, en waar gaat al die nieuwe vrije tijd naartoe? Deze week Peter Maas, die door het werken op een torenkraan van de ziektewet in een vervroegd pensioen belandde.

Wie: Peter Maas (60)
Uit: Lierop
Met pensioen: Sinds juni
Heeft gewerkt: Als torenkraanmachinist in de bouw

Peter, je meldde je aan voor deze rubriek omdat je de 'rare regels' van de regering eens wil uitlichten. Vertel.

"Mijn officiële pensioenleeftijd is 67 jaar en 4 maanden. Maar ik werk al vanaf mijn vijftiende in de bouw en dat zou betekenen dat ik 52 jaar in totaal zou moeten werken. Dat kan helemaal niet, en ik moest op mijn zestigste stoppen. Ik zat toen al twee jaar in de ziektewet vanwege rug- en nekklachten. Je moet bedenken: op zo'n torenkraan zit je de hele dag tussen je benen naar beneden te turen. Stel je voor dat je je laptop op de grond zou leggen en zo moet werken. En in de pauzes doorwerken, op zaterdag, 's avonds laat overwerken, het was allemaal 'vrijwillig verplicht'. Al die pauzes en zaterdagen zijn nog eens tien jaar extra."

“We kunnen niet op vakantie. Zo had ik me mijn pensioen niet voorgesteld.”

Dus ben je zeven jaar eerder met pensioen gegaan.

"Ja. Ik ben door allerlei wetten en regeltjes gegaan. Ik zat in de ziektewet, maar ontwikkelde thuis toolboxen voor veilig werken op de kraan. Filmpjes en zo. Daar was iedereen content mee, maar het leidde helaas niet tot een nieuwe functie. Dan gaat de Wet verbetering poortwachter in werking en een extern bedrijf ging ander werk voor me bedenken."

"Omdat ik goed ben met computers hadden ze na een tijdje bedacht dat ik front-end developer kon worden. Ik zou dan een half jaar lang een cursus moeten doen van één dag in de week en daarna gaan solliciteren. Maar dat is een hbo-functie, ik was 59 en heb geen ervaring. Bovendien tel je in die sector niet meer mee na je 45e. Dus dat was een wassen neus natuurlijk."

“Het fijnste van alles vind ik nog wel: ik kan weer naar de wc wanneer ik wil! Die heb je niet op een kraan.”

Dus je werd geen front-end developer. En toen?

"Na twee jaar ziektewet moet je worden gekeurd. Nu wordt het wat ingewikkelder, maar als ik voor 60 procent word afgekeurd, moet ik die 40 procent er nog zelf bijverdienen. Als dat niet lukt, en je bent door je WW heen, kom je in de bijstand. Dat kan leiden tot executieverkoop van mijn woning. Daar heb ik me hevig tegen verzet. In de bouw is er de 55+-regeling, een potje voor personeel dat eerder met pensioen wil. Daar kwam ik niet voor in aanmerking, want ik was nog geen zestig. Toen heeft mijn werkgever gezegd: we houden je in dienst tot je zestigste. Zo heb ik dus mijn pensioen zeven jaar naar voren gehaald."

Laat me raden: geen vetpot.

"Nee. We hebben ons huis en we hebben een auto, en dat is het. We kunnen niet op vakantie. Zo had ik me mijn pensioen niet voorgesteld. Ik zou nu bijvoorbeeld best een maandje naar Spanje willen of naar Bali. Ik mag ook niets bijverdienen, en de boete die ik krijg als ik wel ga werken, is 50 procent van mijn totale pensioenopbouw plus nog eens 20 procent boete. Dat zou een boete van ruim 200.000 euro zijn die je ineens moet ophoesten."

"Ik heb er dus al 45 dienstjaren op zitten in de bouw, altijd belasting betaald, nooit van sociale voorzieningen gebruik gemaakt en nu mag ik er niets bij doen om het financieel iets beter te hebben. Terwijl ik nog van alles kan doen. Ik heb genoeg ideeën voor het ontwikkelen van gadgets, waar ik zelfs al een investeerder voor heb gevonden."

Van hoeveel moet je nu rondkomen?

"Van 1.430 euro netto in de maand. Had ik doorgewerkt tot mijn 67e, dan was dat 2.650 euro. Dan had mijn leven er wel wat anders uitgezien. Maar ik geniet erg van mijn vrijheid. Ik hoef niet meer om 5.00 uur in de auto te zitten, ik heb weer een sociaal leven, ik draag geen horloge meer. Met mijn rugklachten gaat het veel beter: als ik last krijg, ga ik gewoon even liggen. Ik hoef niks meer. Het fijnste van alles vind ik nog wel: ik kan weer naar de wc wanneer ik wil! Die heb je niet op een kraan."