De meesten van ons doen het rond hun 65e: de kantoordeur definitief achter ons dichttrekken en met pensioen gaan. In de rubriek Met pensioen vragen we pensionado's naar hun leven ná een betaalde baan: hebben ze er reikhalzend naar uitgekeken of juist niet? Lukt het om rond te komen en waar gaat al die nieuwe vrije tijd naartoe?

Wie: Willeke Barens (70)
Woont in: Coevorden
Pensioen: AOW, weduwenpensioen, en werkt als zelfstandig vertaler bij Wolfhound Translations

Zeventig en nog altijd aan het werk!

"Ik wil wel stoppen met werken, maar dat kan niet. Dan kom ik niet meer rond. Ik ben met twintig procent gekort op mijn AOW, omdat ik lang in het buitenland gewoond heb. Daarnaast ontvang ik ook nog een klein weduwenpensioentje van mijn eerste ex-man en dat komt in totaal neer op 1.000 euro in de maand, als ik dus niet meer zou werken. Dat kan helemaal niet, want mijn huur is al 780 euro."

Willeke met haar honden voor de camper (Foto: privécollectie)

Zijn er geen goedkope sociale huurwoningen in Coevorden?

"Ik heb erover nagedacht om mijn inkomen zo te laten dalen dat ik in aanmerking kom voor een sociale huurwoning. Maar wie zegt dat ik dan gelijk een woning heb? Bovendien wil ik het liefst terug naar Bergentheim. Als ik stop met werken zit ik meteen op zwart zaad. De gemeente Coevorden helpt me niet, omdat ik naar de gemeente Hardenberg wil, en andersom helpt de gemeente Hardenberg mij niet, omdat ik in Coevorden woon. Waar een klein land nog kleiner in kan zijn!"

Wat voor werk doe je?

"Ik ben vertaler Engels - Nederlands en andersom. Ik heb als vertaler bij de NAVO gewerkt, als boerin in Australië en als assistent-accountant: ik heb een afwisselend leven achter de rug! Ik ben drie keer gescheiden en daardoor ben ik alles kwijtgeraakt. Na mijn laatste scheiding kwam ik terug in Nederland met een schuld van 40.000 euro die mijn ex-man had veroorzaakt. Ik was veel te goed van vertrouwen. Na de scheiding wilde ik niet terug naar Texas om dat aan te vechten, Dus ik heb me te pletter gewerkt om uit die schulden te komen. De schuldsanering wilde ik niet, want ik ben het liefst zo zelfstandig mogelijk. Daarna ben ik leuke dingen gaan doen."

Gelukkig.

"Ik heb een camper gekocht en ben met mijn vier honden door Europa getrokken. Na de scheiding en het overlijden van mijn zoon ontwikkelde ik een soort straatvrees. Maar met die camper had ik mijn huis bij me, en kon ik er een maand of vier per jaar tussenuit. Het was gewoon geweldig. En mijn werk kon ik ook vanuit die camper doen."

Een echte digital nomad!

"Ja, misschien was ik wel één van de eerste digital nomads! In 2018 heb ik 'm verkocht. Mijn laatste reis was naar Schotland, om een pup op te halen. Volgens de Nederlandse wetgeving mag je een pup pas met vijftien weken importeren, maar ik wilde haar met negen weken. Ik ben naar Schotland gegaan en heb zes weken bij vrienden in de voortuin gekampeerd. Het was ijskoud en de kachel ging kapot."

"Nu verkoop ik 'm, dacht ik. Maar het kriebelt nog wel. Ik sluit niet uit dat ik ooit nog een caravannetje koop en weer met de honden op stap ga. Hoe moeilijk je situatie ook is, mijn honden geven me structuur. Ik ben pas echt happy met honden om me heen!"

Wat voor honden heb je?

"Windhonden en een Ierse wolfshond. Met honden moet je wel elke ochtend de deur uit. Een hond piekert niet, die is blij als ik blij ben, en als ik verdrietig ben komen ze even kijken, geven een lik, en gaan dan weer gewoon door."

"Zo sta ik ook in het leven. Ik blijf doorwerken, en hoop dat er binnenkort een oplossing komt. Zo lang ik fit ben en mijn hoofd werkt, kan ik blijven werken. En als mijn hoofd niet meer werkt, dan maakt het sowieso allemaal niet meer uit. Alle vrouwen in mijn familie worden minstens negentig, en daar ga ik ook vanuit!"