Preview: Wii Play

Met zo'n mooie glimmende machine ronkend voor ons, werden wij als eerste aan het werk gezet met Wii Play. Een verzameling kleine spelletjes die gebruik maken van de Wii controller en de mogelijkheden er een beetje van lieten zien. Wii leefden ons uit op Wij play. Uhm, wij leefden ons uit op Wii play dus.

Flink wapperen!

Met zo'n mooie glimmende machine ronkend voor ons, werden wij als eerste aan het werk gezet met Wii Play. Een verzameling kleine spelletjes die gebruik maken van de Wii controller en de mogelijkheden er een beetje van lieten zien. Wii leefden ons uit op Wij play. Uhm, wij leefden ons uit op Wii play dus.

De vriendelijke Nintendo medewerker hielp mij naar de dichtsbijzijnde Wii-console, duwde mij een controller in de handen en gaf mij een inleiding van Wii Play. Wii Play is een verzameling kleine, simpele spelletjes die je vermogen om de Wii-controller te gebruiken, testen. De spelletjes bestaan uit een simpel schietspelletje, een biljartgame, een Wii-ben-ik variant, een visspelletje en nog enkele andere spelletjes.


Niet elk spel was meteen beschikbaar voor ons, want die zaten nog niet in de versie die wij onder de loep namen. Op aanraden van Frans begonnen we met het schietspelletje, om zo een beetje wegwijs te geraken met de controller. Aangezien dit het eerste spelletje was dat we die dag speelden, was het toch even wennen met het ding: het reageerde me wat gevoelig, maar enkele spelletjes later wende het wel en was alles dikke fun. We werkten de spelletjes in volgorde af, waarbij ik Frans' kont regelmatig wist te schoppen. Helaas bleef hij mij echter de baas in het schietspelletje, dat we wel tot drie keer toe herhaald hebben (tot een 2-1 stand).

Hoe alle spelletjes werken, wijst zich vanzelf. Schieten doe je gewoon door te mikken en op de knop te rammen, biljarten door een stootbeweging te maken, vissen vangen door de controller stevig naar achter te trekken enzovoorts. Dit werkte goed en was gewoon leuk. De spelletjes wakkerden het competitiegevoel aan tussen mij en mijn collega, wat leidde tot vele duwtaferelen en een lachende Nintendo medewerker.


Grafisch zagen er de spelletjes wel degelijk uit. Degelijk genoeg om naar te kijken wil dat zeggen, het was allemaal wat kiddy en vrolijk vormgegeven met simpele animaties, hoofdjes, glimlachjes en dergelijke. Er werd bij lange na niet veel uit de console gehaald. Dit maakt de verschillende spelletjes niet lelijk, maar wel heel simpel ogen. Dit drukte de pret echter niet, al waren we na het volledige rondje van spelletjes afgewerkt te hebben, toch wel aardig uitgekeken op Wii Play. De vraag is dan ook hoe lang deze game blijft boeien. Waarschijnlijk niet lang, hoogstens een uurtje, als je echt melig bent en veel vrienden hebt misschien nog wel twee uurtjes maar dan hebben we het toch ook echt wel gehad.

Maakt dat de aanschaf van Wii Play wel waard? Dat hangt er vanaf. De games zijn wel grappig, maar niet voor lang, echter bij aanschaf krijg je wel een Wii-mote gratis meegeleverd. En dat is natuurlijk wel iets wat mensen over de streep kan halen. Kortom: Wii Play is een leuke verzameling spelletjes, met een helaas wat korte houdbaarheidsdatum.

De redactie laat van zich horen

De redactie heeft ook de kans gehad zich uit te leven op de geinige spelletjes die Wii Play bevatte, of zij dezelfde meningen deelden, zie je hier.

Guus:
Ik heb er wel mee gelachen, de games waren leuk en eenvoudig. En beter nog: Frans was alleen goed in het schietspelletje, in elk ander spel heb ik zijn kont aardig weten te whoopen. Aangezien er een zevental spelletjes speelbaar waren, leidt dat toch tot een aardige voorsprong. Het stond dan ook niet voor niets 3-11.

Frans: Mja, was wel geinig, dat schieten ging wel goed. De rest vond ik allemaal wat minder, weet niet echt waardoor het kwam. Maar toch, dat schieten... Ja, dat schieten was gewoon leuk. En ja, niet geschoten is altijd mis toch? Schieten... Pang pang!



Willem: Ik ben amper aan het spelen van Wii Play toegekomen. Ik heb enkel een potje gebiljart met een andere bezoeker van het evenement. Dat ik hier geen hol aan vond, kan ook liggen aan de interesse die ik heb in de sport (sport?). Het speelde wel redelijk, maar de ballen kaatste niet echt natuurgetrouw en enkele keren vond ik het gat wel erg per ongeluk, wat niet de bedoeling kon zijn.

Matthijs: Wii Play was wat mij betreft de slechtste game die in Nieuwegein te spelen was. Ik heb het tafeltennissen en het pong met goaltjes geprobeerd, en de Wii-mote was veel te gevoelig. Met elke minutieuze beweging schoot het batje heen en weer, waardoor de game voor mij niet goed speelbaar was. Misschien is het een kwestie van wennen, maar de andere games hadden totaal geen last van dit euvel en bestuurden zeer intuïtief. Niet goed dus, dat Wii Play.


Gerjan: Net als WarioWare is ook Wii Play uitermate geschikt om met vrienden te doen. De game heeft erg grappige minigames, waarvan ik zelf de rebirth van Duckhunt het leukst vond. Maar ja, ook Wii Play voelt als een techdemo aan en moet eigenlijk met meerdere mensen gespeeld worden omdat ik bang ben dat je, in singleplayer, snel op deze game uitgekeken bent.

Erwin V: Wii Play is een heerlijke verzameling aan minigames. We hebben er nog maar een aantal van kunnen spelen, maar die speelden erg goed. De Wii moet het duidelijk van de minigames hebben en Wii Play wordt een leuke verzameling waar ongetwijfeld veel plezier aan te beleven valt. Leuke bonus is dat ik elk spelletje van Gerjan won!


Ronnie: Wii Play is een beetje lastig om als geheel te beoordelen. De verschillende spelletjes staan namelijk behoorlijk op zichzelf en variëren in kwaliteit. Wii Shooting is eigenlijk gewoon een remake van Duck Hunt en is ideaal om je nauwkeurigheid met de Wii-mote te oefenen. Een andere die mij erg beviel was de airhockey game. Daar kun je net zoveel fun mee beleven als in een café waar ze ook wel eens van die tafels hebben staan. De Wii-mote is hier perfect voor gemaakt. De poolgame werkte ook erg goed, maar had naar mijn gevoel nog wel iets complexer gemogen. Het spel wat mij absoluut niet beviel, was tafeltennis. De Wii-mote lijkt ideaal voor zo’n soort spel, maar in dit specifieke geval is de besturing totaal niet intuïtief uitgewerkt en speelt het verschrikkelijk lastig. Wii Play is dus een beetje van wisselvallige kwaliteit.
Tip de redactie