De Playstation Portable maakt zijn naam meer dan waar. De handheld maakt de Playstation draagbaar en dat met dezelfde games die ook voor de Playstation 2 zijn uitgekomen. Van nieuwe, originele titels moeten we het namelijk niet hebben en geporte versies van oude games vliegen je om de oren. Deze keer is het de beurt aan de 2002 Playstation 2-hit Gitaroo Man. Een vrolijk muziekspel waarin het draait om ritme en extreem coole gitaarmuziek. Om duidelijk maken dat het spel nog steeds bestaat, gaat het op de PSP verder onder de titel ‘Gitaroo Man Lives!’.

De Playstation Portable maakt zijn naam meer dan waar. De handheld maakt de Playstation draagbaar en dat met dezelfde games die ook voor de Playstation 2 zijn uitgekomen. Van nieuwe, originele titels moeten we het namelijk niet hebben en geporte versies van oude games vliegen je om de oren. Deze keer is het de beurt aan de 2002 Playstation 2-hit Gitaroo Man. Een vrolijk muziekspel waarin het draait om ritme en extreem coole gitaarmuziek. Om duidelijk maken dat het spel nog steeds bestaat, gaat het op de PSP verder onder de titel ‘Gitaroo Man Lives!’.

Het origineel is al ruim vier jaar oud, dus het kan wel wat introductie gebruiken. In Gitaroo Man maken we kennis met loser U-1 en zijn hond Puma. U-1 is nogal verkikkerd op Pico, een meisje uit het dorp, maar weet nooit een goede indruk te maken door zijn onhandigheid en onzekerheid. Zijn vervelende leventje staat plots op zijn kop wanneer zijn hond, die als een soort leermeester dient, hem vertelt dat hij de nieuwe Gitaroo Man is en op een missie moet om een planeet van onderdrukking te redden. Hoe? Met behulp van muziek uiteraard!


U-1 is de zoveelste in een lange lijn aan Gitaroo Man-helden die gezegend zijn met een magische gitaar. Hiermee worden niet alleen leuke liedjes gespeeld, maar voornamelijk mee gevochten. Het instrument kan letterlijk verwoestende geluiden produceren waarmee je vijanden aanvalt. Ook kan het ding aanvallen afweren, zolang je maar de juiste toon aanslaat.

Qua gameplay is Gitaroo Man erg simpel, maar het werkt daardoor heerlijk doeltreffend. Er zijn twee verschillende gameplayvormen die constant afgewisseld worden. Zo zul je aanvallen moeten verdedigen door op het juiste moment op een van de functietoetsen te drukken. Van vier kanten komen dan op het ritme plaatjes van de vier verschillende knoppen richting het middelpunt. Bereiken ze het middelpunt, dan zul je moeten drukken. Het andere gedeelte gaat om het werkelijke gitaarspelen. Je krijgt dan een lijn in beeld welke je moet volgen met de analoge stick. Bij alle rode vlakken in de lijn moet je het rondje ingedrukt houden om muziek te maken. Dit terwijl de lijn constant in beweging is.


Het spel kent verschillende fases waarin je deze twee types gameplay moet gebruiken. Na het introductiefilmpje volgt er meestal een Charge-gedeelte waarin je, mits je de rode vlakken goed raakt, je powermeter opbouwt. Vervolgens komt het gevecht waarin er achter elkaar afgewisseld wordt tussen aanvallen en verdedigen. Raak je de rode vlakken goed, dan daalt de powerbalk van je tegenstander. Heb je aan het eind van het liedje nog de meeste power, ben je de winnaar wat eindigt in een muzikale afslachting. De snelle afwisseling en vooral de vlotte muziek, resulteert in een ongelofelijk intens gebeuren, waarin je compleet opgenomen wordt.

Dit alles gebeurt in een tiental verschillende liedjes. Nu zul je wellicht denken dat die tien nummers wel aan de extreem magere kant zijn, en ja: dat is het ook. Toch moet er gezegd worden dat het spel echt bijzonder lastig is. Je zult elk level wel meerdere keren moeten spelen en jezelf bedwingen om niet je PSP uit het treinraampje te mieteren totdat je verder kunt. Er zit gelukkig nog een easy-mode in de game verwerkt, maar ook hier blijft de uitdaging aanwezig. Toch is het direct wel een stuk makkelijker en ben je zo in niet al te lange tijd helemaal door het spel heen.


Enorm spijtig is het dan ook dat het spel dan een directe port is waaraan vrijwel geen extra content toegevoegd is. We moeten het doen met een multiplayer mode waarin je tegen en met elkaar liedjes kunt spelen. De duet-mode bevat twee nieuwe liedjes die van dezelfde kwaliteit als de rest van het spel zijn. De versus-mode moet het echter doen met hergebruikte liedjes uit de singleplayer. We hadden graag een stapel extra nummers gezien en het liefst een compleet nieuw hoofdstuk in het maffe verhaal.

Gitaroo Man oogt erg vrolijk en druk, en komt heel goed tot zijn recht op de PSP. De meeste eer gaat natuurlijk naar de soundtrack, welke briljant in elkaar zit. Hoewel U-1 alleen met zijn gitaar speelt, zijn er toch veel verschillende stijlen in verwerkt. Van de echte rocknummers, tot muziek met klassieke elementen en zelfs akoestische liedjes. De nummers worden afgewisseld door erg humoristische filmpjes die het maffe verhaal vertellen.


Heb je Gitaroo Man al eens met alle frustraties op de Playstation 2 uitgespeeld, dan is er weinig reden om weer voor deze PSP-versie terug te komen. Voor diegene die nieuw zijn in de ultieme leuke ervaring van Gitaroo Man, is het spel zeker weten een aanrader. Het is spijtig dat er weinig nieuwe content toegevoegd is, maar de liedjes zijn stuk voor stuk een uitdaging en de gameplay is heerlijk verslavend. Het spel is erg leuk en zolang de ports van deze kwaliteit zijn, vinden wij het helemaal niet erg dat we het met zulke oude games moeten doen.