BioShock Infinite is één van de beste games van de 21e eeuw. De thematiek en verhaalvertelling zijn ongeëvenaard en worden vanuit verschillende optieken benaderd. Het gaat bovendien nooit ten koste van de heerlijke first-person shooter-actie.

Als je aan een willekeurig persoon op straat vraagt of hij wel eens van Call of Duty heeft gehoord, is de kans groot dat hij instemmend antwoordt. Doe hetzelfde met BioShock en velen zullen hun schouders ophalen.

Dat is het 'noodlot' van de game uit 2007, die door zijn beklemmende verhaal en filosofische twists voor een revolutie in het shootergenre zorgde.

Het derde deel voelt een stuk toegankelijker, maar is thematisch juist dieper, ingenieuzer en gedurfder. Verder is de actie spectaculair en vooral heel vrij. Je kunt naar hartenlust experimenteren met allerlei verschillende tactieken, magische krachten en wapens.

Diepzinnig

Bedenker Levine is een beetje de Christopher Nolan van de games: hij houdt van diepzinnige plottwists, meerdere verhaallagen en overkoepelende thematiek. Combineer die eigenschappen met een first-person shooter en de honger naar actie wordt bevredigd, terwijl je ondertussen tot denken wordt aangezet.

Beladen onderwerpen als racisme, xenofobie, seksisme en religie komen stuk voor stuk voorbij. Het verhaal van Infinite is overigens in één zin samen te vatten: red het meisje Elizabeth en los je schuld in. De zin staat letterlijk op een briefje dat hoofdpersoon Booker DeWitt krijgt aangereikt. Niet veel later wordt hij in een capsule naar de zwevende stad Columbia gekatapulteerd.

Spelwereld

Het vredig ontdekken van Columbia kan je met gemak een uur bezig houden, waardoor je echt de tijd krijgt om van de sfeer te proeven. Het doet vaak bijna hemels aan. Denk aan charmante hotdogverkopers, spelende kinderen en een zangkwartet dat God Only Knows van The Beach Boys zingt.

Of een vastgebonden zwarte vrouw en blanke man die om hun relatie aan de schandpaal worden genageld. Want ook dat is Columbia. Hoe fel de zon ook schijnt hoog boven de wolken, de stad is een afspiegeling van onze westerse wereld, inclusief al zijn barsten.

Het verhaal van Infinite heeft ook een persoonlijk tintje, dankzij de lieftallige Elizabeth. Ze helpt je tijdens gevechten en reist met je mee. Hoe verder je in het spel komt, hoe sterker de band tussen jullie wordt. Je beleeft samen avonturen, deelt lief en leed en ruziet soms wat af, zoals met een echte beste vriend of vriendin.

Fantastische actie

De schietgevechten in BioShock: Infinite zijn eigenlijk maar bijzaak. Toch voelt de actie fris, leuk en vooral vrij aan. In plaats van de claustrofobische kamers en gangen van het eerste BioShock, biedt Columbia grote open ruimtes.

Hierdoor krijg je veel meer vrijheid om je eigen tactiek te bedenken. Je kunt je verder helemaal uitleven in een speeltuin van magische krachten, betere uitrusting, brutere wapens en prachtige locaties.

Dankzij een railssysteem dat door heel Columbia heenloopt, kun je bijvoorbeeld midden in een gevecht de strijd naar een andere plek verplaatsen. Dit gaat heel soepel en onderbreekt de schietactie dus nauwelijks.

Conclusie

Hoewel het schieten voor schitterende momenten zorgt, blinkt Infinite vooral uit met zijn verhaal. Dit heeft zoveel verschillende lagen dat je constant op het verkeerde been wordt gezet. Je blijft twijfelen aan de acties van anderen en kunt jezelf niet eens vertrouwen.

En dat is knap, want Columbia is overduidelijk een fictieve stad. Toch komen alle emoties en menselijke eigenschappen geloofwaardig over. Je wordt zo gedwongen om na te denken tijdens het schieten. BioShock: Infinite bewijst zo dat first-person shooters veel meer kunnen zijn dan een simpel schietspelletje.