Grand Theft Auto: Chinatown Wars is naast de DS nu ook te spelen op de handheld van Sony. Hoewel we inmiddels weten dat beide versies uitpakken als bijzonder toffe games zijn er wel degelijk verschillen.

Als je de DS en de PSP-versie van Chinatown Wars naast elkaar legt zal het meest opvallende verschil tussen beide games zich direct tonen. En hoewel DS- en PSP-games op grafisch vlak eigenlijk niet met elkaar vergeleken kunnen worden, is het toch opvallend om te zien hoe Rockstar hier op de twee handhelds invulling aan heeft gegeven.

Laten we eerst even vaststellen dat er met geen negatief woord gesproken kan worden over het uiterlijk van de DS-game – deze mag namelijk gezien worden als een van de mooiste DS-titels ooit – maar feit is nou eenmaal dat de PSP over flink wat meer paardenkracht beschikt onder de motorkap.

Dat is te zien ook. Het Liberty City komt op de PSP namelijk veel meer tot leven en dit is niet in de laatste plaats te danken aan het gebruik van de prachtige dynamische lichteffecten. Alles in de game krijgt hierdoor een zachtere ‘blooming’ uitstraling en lijkt in niets op de grove pixels die we op de DS-schermen zien verschijnen.

Ook het grotere scherm van de Sony-handheld draagt hier zijn steentje aan bij, want je krijgt zo veel meer het gevoel dat de stad echt leeft. Daarnaast is het ook nog eens ontzettend praktisch dat je hierdoor wat verder om je heen kunt kijken, iets dat vooral tijdens de snellere autoritjes wel zo prettig is.

Deuntjes

De DS-game is gebouwd op een cartridge van een paar luttele megabytes groot en het moge duidelijk zijn dat Rockstar flink wat beperkingen heeft moeten doorvoeren om de immense wereld hier op te kunnen persen. Een van de zaken die hier duidelijk onder te lijden heeft gehad is toch wel de muziek.

Hoewel de deuntjes een heerlijke Chinatown-sfeer neerzetten, valt het toch wel erg snel in herhaling. Dat er in de PSP-game dan ook ruim honderd minuten aan extra muziek te vinden is, maakt de game een stuk rijker en het feit dat de PSP daarnaast ook nog eens over betere speakers beschikt, zorgt ervoor dat je de game met veel plezier nog net even een tandje harder zal draaien.

Veel content

Wil je simpelweg de meest complete spel-ervaring voor je kiezen krijgen op het gebied van content? Dan zal de onlangs verschenen PSP-game je waarschijnlijk het meest weten te vermaken. De DS-versie weet je al ongelofelijk lang aan het gamen te houden (net zoals overigens iedere andere GTA-titel), maar de PSP-variant telt hier nog een handjevol extra missies bovenop en introduceert bovendien een belangrijk nieuw personage.

Wat de besturing betreft trekt de DS-versie overduidelijk aan het langste eind in deze krachtmeting. Hoewel de PSP de beschikking heeft over de zeer prettige analoge stick, wordt het touchscreen op de DS wel op een zeer sterke manier ingezet. Het is namelijk zeer eenvoudig om met een snelle tik op het onderste scherm even je e-mail of GPS op te roepen en dit gemis zal in de PSP-versie toch nooit helemaal kunnen worden opgevangen.

Vooral omdat zeer veel informatie via de PDA van hoofdpersonage Huang loopt, is het lastig dat je op de PSP altijd eerst op de ‘start’-knop moet drukken om het menu hiervan te openen. Op deze manier duurt het dus al langer voordat je de vele mailtjes die er binnendruppelen kunt lezen en daar komt ook nog eens bij dat dit PDA-menu vele korte laadtijden kent. Hierdoor wordt de vaart soms aardig uit het spel gehaald, iets waar DS-gamers geen moment last van zullen hebben.

Ook het dealen van drugs, dat in beide games een belangrijke rol speelt, kan op de PSP dus niet plaatsvinden via het touchscreen. Aangezien je hier dus de beschikking hebt over een groter scherm en er bij deze drugstransacties slim gebruik gemaakt wordt van een paar knoppen, zal je hier op geen moment verlangen naar een tweede scherm.

Minigames

Het laatste punt waarin de twee games opvallend veel verschillen, is de werking van de minigames. Deze korte spelletjes komen in beide games tevoorschijn als je bijvoorbeeld een auto steelt, afvalcontainers doorzoekt of een nieuwe lading molotov cocktails aan het maken bent, maar deze komen op de PSP helaas lang niet zo goed uit de verf als op de DS.

In de DS-versie voelden deze korte onderbrekingen namelijk aan als een waardevolle toevoeging door het slimme gebruik van het tweede scherm, maar op de PSP verzanden deze tussendoortjes eerder in een roekeloze rampartij op wat willekeurige knoppen. Toch jammer.

Zet je de PSP- en de DS-versie van Chinatown Wars samen in de boksring dan zullen ze beiden met exact evenveel punten het strijdtoneel verlaten. Aangezien ze hun punten allebei op andere onderdelen weten binnen te slepen, is het voor de gamer toch zeker de moeite waard om zich te oriënteren op de onderlinge verschillen. Word je als speler namelijk warm van mooie graphics en een dikke soundtrack dan is de PSP-versie zonder twijfel jouw game. Aan de andere kant staat echter de DS-game die werkelijk een genot is voor iedereen die diep buigt voor een vloeiende gameplay en een origineel gebruik van het touchscreen. Waar je keuze ook op valt, Chinatown Wars pakt zonder meer uit als een regelrechte must have voor iedere GTA-liefhebber.

Platform: DS, PSP | Release: 20/03/2009 (DS), 23/10/2009 (PSP)