HAARLEM - Ondanks aardig wat schoonheidsfoutjes wist Assassin’s Creed twee jaar geleden bij veel gamers de weg naar het winkelmandje te vinden. Zeker voor een nieuwe franchise was dat een hele prestatie te noemen.

De ontwikkelaar komt vervolgens voor een behoorlijk lastige taak te staan met het vervolg.

Gamers willen immers dezelfde soort beleving, maar dan moet deze beleving wel op elk gebied sterk verbeterd zijn. Draaf je te ver door als ontwikkelaar, dan vinden gamers het weer te ver af staan van het origineel.

Toch heeft het eerste deel genoeg ruimte open gelaten voor verbeteringen. De grootste kritiek was toch wel dat de gameplay nogal repetitief was en dat je het verhaal enkel bleef volgen door de aardige dialogen.

Met Assassin’s Creed II slaat de ontwikkelaar in dit geval twee vliegen in één klap, aangezien het verhaal meer verweven zit in de game zelf en de missies daardoor direct boeiender lijken.

Gamers die het eerste deel nog niet hebben gespeeld en dat wel nog van plan zijn, kunnen beter de volgende alinea overslaan

Womanizer

Assassin’s Creed II vervolgt het verhaal van het eerste deel en wederom zul je met Desmond de herinneringen van één van je voorouders herbeleven. Het gaat in dit geval om Ezio Auditore dat Firenze, een jonge edelman die leeft tijdens de Renaissance in Italië.

Het blijkt een behoorlijke womanizer te zijn en daarmee wijkt dit personage af van Altaïr, die zich niet zo met vrouwen bezig leek te houden.

Ook de beweegredenen van de twee heren is net even anders. Ezio wil namelijk wraak nemen op de moordenaars van zijn vader en twee van zijn broers. Gedurende de game zal hij zich ontpoppen tot een ware sluipmoordenaar.

Niet alleen Ezio blijkt anders dan zijn ‘voorganger’, ook zien we een andere setting terug in Assassin’s Creed II.

Zoals gezegd speelt de game zich af tijdens de Renaissance en de ontwikkelaar heeft goed werkt geleverd om steden als Florence, Rome en Venetië uit die tijd over te zetten naar het computerscherm.

Kenmerkende gebouwen zijn heel accuraat in de game verwerkt (en zijn natuurlijk beklimbaar), waardoor de game een authentieke uitstraling heeft.

Verstoppertje

Er is genoeg veranderd qua verhaal en setting, maar de gameplay is in de kern niet bijzonder veel veranderd. Ook Ezio blijkt een klimfanaat te zijn en het is weer de bedoeling om hoge plekken te bereiken.

Vanuit daar kun je namelijk weer een groot gebied van de stad waar je op dat moment bent overzien, zodat je nieuwe missies kunt unlocken.

Ook het welbekende ‘van grote hoogte springen in een perfect geplaatste berg hooi’ keert weer terug en daarbij kwamen we er achter dat verstoppertje spelen wederom prima werkt om lastige bewakers van je af te schudden.

Om je snel voort te bewegen, kun je ook in dit deel de rechter trigger samen met de X-knop (in het geval van de PS3-versie) ingedrukt houden om zo vliegensvlug over de daken te sprinten. De steden zijn in lagen opgebouwd en via de minimap kun je heel makkelijk zien waar de potentiële routes zich bevinden.

Hoewel dit zeer vloeiend verliep, wilden we tijdens onze speelsessie nog wel eens onbedoeld verkeerde sprongen maken terwijl wij naar boven aan het klimmen waren (en natuurlijk net niet de top hadden bereikt).

Werk aan de winkel

Het lijkt er dan ook op dat de ontwikkelaar op dat gebied nog wat werk heeft te verrichten. Zeker bij missies die een tijdslimiet kennen, kan het wel eens frustrerend zijn als je van een hoog gebouw aflazert, omdat de game niet begrijpt wat je bedoelt. Deze missies zijn overigens wel een stuk gevarieerder.

De ontwikkelaar heeft de passieve missies zoveel mogelijk verwijderd en de opdrachten die wij moesten voltooien (en vooral als tutorial dienden) waren zowel afwisselend als actief. Als dit wordt doorgetrokken naar de gehele game, dan zal Assassin's Creed II in ieder geval een stuk minder voelen als een herhalingsoefening.

Als we kijken naar het combat-systeem, dan zien we hetzelfde principe terug als het vorige deel. Ook in dit deel gaan de tegenstanders netjes in een kringetje om je heen staan en zullen ze je één voor één aanvallen, waarbij het counteren al snel een belangrijke rol gaat spelen. Ezio heeft wel wat brute nieuwe moves, waarbij de 'double blade'-aanvallen er toch wel erg tof uitzien.

Geen watervrees

Overigens kent Ezio niet alleen nieuwe moves, maar heeft de edelman ook geen watervrees. Hij kan prima zwemmen, wat natuurlijk goed kan dienen als ontsnappingsroute en een extra optie biedt om een ongeziene aanval uit te voeren. Het scheelt tevens dat je nu niet meer direct doodgaat als je een sprong niet helemaal goed hebt ingeschat en in het water valt.

In Assassin’s Creed moest Altaïr het doen met de hulpmiddelen die hij kreeg aan het begin van een nieuw level. Ezio kan niet alleen wapens afpakken van zijn vijanden tijdens de gevechten, hij kan ook voor een groot gedeelte bepalen welke wapens en bepantsering hij gebruikt, door deze aan te schaffen bij een verkoopstalletje.

Zakkenrollen

Dat betekent ook dat Assassin’s Creed II een (eenvoudig) economisch stelsel kent. Zo kan Ezio zakkenrollen of simpelweg de portemonnee van een gevallen tegenstander legen om zo aan geld te komen.

Overigens blijkt geld niet alleen handig om nieuwe spullen te kopen, maar kun je dit ook op de grond gooien als afleidingsmanoeuvre. Assassin’s Creed II bevat meer van dat soort trucjes (waarbij ook prostituees een rol spelen), waardoor je een missie steeds op een andere manier kunt oplossen.

Om de game toch niet te makkelijk te maken, heeft de ontwikkelaar het health-systeem enigszins aangepast. De gezondheid zal zich niet meer automatisch helemaal aanvullen en je zult dan ook met een health potion deze weer moeten aanvullen of een dokter op moeten zoeken. Ook in dat geval geldt dat je wat centjes klaar moet hebben liggen, anders kun je fluiten naar hulp.

Villa

Er is dus meer te doen in de game zelf, maar je hebt ook een villa ter beschikking die vooral bedoeld is om je in-game prestaties te checken. Je kunt naar deze villa gaan om onder andere te kijken welke wapens je hebt verzameld en kunstwerken je hebt gevonden. Overigens staat deze villa in een stadje dat ook in jouw bezit is.

In eerste instantie zal dit bijzonder pover zijn en het is de bedoeling dat je investeert in de opbouw van het stadje. Dat levert niet alleen een mooier en levendiger stadje op, maar het zorgt er bijvoorbeeld ook voor dat je kortingen krijgt bij de genoemde verkoopstalletjes.

Om er zeker van te zijn dat de speler zich niet alsnog gaat vervelen, heeft de ontwikkelaar speciale missies in de game verwerkt. Wij speelden de enige verplichte speciale missie, waarbij we onder het grondgebied van Venetië een specifiek object moesten vinden.

Met het nodige klauterwerk en het afslachten van een paar wachters, was dat klusje al snel geklaard. Deze missies, die ongeveer een kwartier tot een half zullen duren, wijken niet bijzonder veel af van de reguliere gameplay, maar zorgen wel voor de nodige afleiding.

Op grafisch gebied lijken de genomen stappen niet bijzonder groot, maar wel zien de steden er kleurrijker en vooral levendiger uit. Wij waren een beetje bang dat dit te koste zou gaan van de framerate en de nodige bugs zou opleveren, maar tijdens onze speelsessie zijn wij die niet tegengekomen.

De ontwikkelaar heeft op dat gebied nog wat goed te maken naar aanleiding van het eerste deel en wij zijn dan ook benieuwd of Assassin’s Creed II een stabiele spelervaring zal bieden.

Het mag duidelijk zijn dat Ubisoft goed heeft gekeken naar de kritiekpunten van het eerste deel en daar iets mee heeft gedaan voor Assassin’s Creed II. Vooral de variatie qua missies en gameplay in het algemeen lijkt ervoor te gaan zorgen dat de game interessant blijft. De nieuwe features geven de game wat meer body, hoewel het nog de vraag is of de game daardoor niet te eenvoudig wordt. Dat weten we pas zeker als we de game uitgebreider hebben kunnen spelen en we komen daar dan ook zeker op terug.

Platform: PS3, Xbox 360, pc| Release: 20/11/2009 (Xbox 360, PS3), eerste kwartaal 2010 (pc)