Een jaar geleden bleek de DS-titel Professor Layton and the Curious Village niet alleen een verrassende puzzelgame, maar ook een verrassend succes. Het tweede deel in de trilogie probeert die trend voort te zetten en is langer, heeft meer puzzels en is volledig vertaald naar het Nederlands.

Professor Layton and the Curious Village was volgens velen een frisse, originele game die het puzzelgenre ontsteeg. Van de massale hoeveelheid puzzelgames voor de DS was dit absoluut een uitblinker.

Toch was het spel te verbeteren en dit heeft Level 5 naar eigen zeggen meegenomen in de ontwikkeling van het tweede deel.

Eerst wat er niet of bijna niet veranderd is: de sfeer, de mooie grafische tekenstijl, de accordeonmuziek, de prettige stylusbesturing, de goede manieren van professor Layton en natuurlijk de belangrijke rol van de puzzels.

Deze combinatie, die het eerste deel uniek maakte, zorgt er voor dat het tweede deel zeer vertrouwd aandoet. De soundtrack en de vele cut scenes borduren vooral door op wat we al kennen. Waar op zich niets mis mee is, want zo blijft de oorspronkelijke charme van de serie in stand.

Met de trein

Die charme zit onder andere in een aardig verhaal. In De Doos van Pandora moeten Professor Hershel Layton en zijn jonge assistent Luke een nieuw mysterie ontrafelen. Het avontuur begint in Londen, waar Laytons oude mentor Dokter Schrader dood wordt aangetroffen in zijn woning. De beste man was net verwikkeld in een onderzoek naar de even legendarische als gevaarlijke Doos van Pandora die nu spoorloos is verdwenen.

Professor Layton ruikt natuurlijk onraad en dus gaat hij samen met Luke op zoek naar de verloren mythische doos in de hoop tevens de moordenaar van Schrader te vinden. De aanwijzingen die de overleden dokter achterliet, sturen de twee op een treinreis met de Molentary Express: een trein met een geheimzinnige bestemming, zo mogelijk nog geheimzinnigere passagiers en hier en daar een bekend gezicht.

Vraag en uitleg

Er is weer veel aandacht besteed aan het verhaal en de kleurrijke personages. hoewel je het vorige deel niet hoeft te kennen, maakt dat het verhaal leuker. De zoektocht naar Pandora’s doos is spannend en fantasievol, maar wordt nergens heel onlogisch.

Net als in een detective heb je tijdens het spelen vaak meer vragen dan antwoorden en dat maakt het soms moeilijk om de game weg te leggen. De spelwereld is bovendien redelijk groot en gevarieerd.

De ontwikkelaar heeft daarbij rekening gehouden met de jongere spelers, want ondanks dat het plot ingewikkeld lijkt, wordt alles keurig uitgelegd. Tot in den treure eigenlijk.

Zo wordt er continue beschreven wat de volgende stap is van de hoofdpersonen, maar de mededeling dat Layton van treinwagon 3 naar wagon 4 wilt lopen is gewoon overbodig, zelfs voor mensen die nog nooit een game of een puzzel hebben gezien. Het onderbreekt telkens even de voortgang van het spel. Af en toe wordt het verhaal bovendien te dominant en dan ben je blij als je weer een puzzel tegenkomt.

Truc uit de oude doos

De puzzels staan gelukkig nog steeds centraal en met 150 raadsels zijn dit er dus meer dan de vorige keer. Vaak sloten de puzzels in het eerste spel niet aan op het verhaal, dus beloofde Level 5 ze dit keer beter te integreren.

Layton wordt weer te pas en te onpas opgezadeld met raadsels, maar de puzzels zijn in het algemeen wat relevanter en sommige moeten zelfs eerst worden opgelost voor je verder kunt. Deze vormen overigens geen permanent obstakel, want het gaat hierbij doorgaans om makkelijke problemen.

Natuurlijk zitten er ook hele moeilijke puzzels tussen. Toch zullen hardcore puzzelfans wat teleurgesteld zijn. Als je in het eerste deel vrijwel alle puzzels hebt opgelost, dan kom je in dit deel weinig verrassingen meer tegen.

Met uitzondering van enkele nieuwe raadsels zijn de meeste namelijk variaties op type puzzels die ook al in The Curious Village zaten. Dat kan niet anders met zo’n groot aanbod, maar het is erg jammer dat de Doos van Pandora voor de liefhebber daardoor minder uitdagend is.

Engelse thee

Dat kleine veranderingen trouwens wel heel zinvol kunnen zijn, bewijst de simpele toevoeging van de memo-optie aan puzzels. Hiermee kun je een zeer praktisch, doorzichtig memo-velletje over het raadsel leggen waar je vrij op kunt rekenen, schrijven en kliederen zonder dat je daarmee per ongeluk een verkeerd antwoord invoert.

Een andere belangrijke verandering betreft de minigames in Professor Laytons koffer. Deze zijn inventief, maar best lastig op te lossen waardoor ze je echt even bezig houden. Ze variëren van het uitdelen van zelfgebrouwen Engelse thee aan dorstige personages tot het aftrainen van een hamster met een onvervalste Amsterdamse tongval en, jawel, obesitas. Apart, op zijn zachts gezegd, maar vermakelijker dan de legpuzzel en robothond uit het vorige deel.

Een Hollandse heer

Nu kennen we Layton vooral als die Britse gentleman inclusief Engels accent. In de Nederlandse versie is alles, behalve de namen, vertaald en dat betekent dat de hoofdpersonen in onze moedertaal praten.

Hoewel Laytons nette ABN hem zeker niet misstaat, klinkt het aanvankelijk een beetje als een nagesynchroniseerde tekenserie. Vaak herhaalde uitspaken als “Een echte heer kraakt elke puzzel!” en “Kijk eens aan! Zo zit het!”, wennen echter vanzelf.

De vertaling van de geschreven tekst is bovendien goed en past uitstekend bij de sfeer van de game. Dit komt nooit te kinderlijk over en valt nergens uit de toon. De Nederlandse versie spreekt zo meer potentiële spelers aan, maar kan het bestaande publiek prima tevreden houden.

De Nederlandse Professor Layton en De Doos van Pandora behoudt de succesvolle formule van de serie en voldoet daarbij absoluut aan de verwachtingen, maar is niet erg vernieuwend. Het verhaal en de uitleg overheersen soms de gameplay en als je het eerste deel hebt uitgespeeld, zul je niet altijd verrast zijn door de puzzels. Het zijn er meer, dat wel, en door het spannende plot, vertrouwde uiterlijk, de charmante sfeer en de nieuwe minigames blijft het een hele leuke puzzelgame en op de DS de beste in zijn soort. (80%)


Platform: DS | Release: 25/09/2009