Review: Order of War

AMSTERDAM - Iets nieuws doen binnen het strategiegenre is lastig, zeker als de game zich ook nog afspeelt tijdens de Tweede Wereldoorlog. Wij kennen de weg van Normandië naar Berlijn al feilloos door de vele WO II-games die op ons los worden gelaten.

Order of War, ontwikkeld door Wargaming.net, maakt bij het opstarten van de game al een goede indruk.

De intro ziet er erg strak uit en je eerste missie wordt vlot en met veel grafische bombarie uitgelegd. Je bent geland in Normandië en je moet je maten helpen die zijn gedropt in het nabije dorp. Dat klinkt bekend.

Het ligt voor de hand om Order of War te vergelijken met Company of Heroes en World in Conflict, aangezien Order of War van beide games veel weg heeft. De besturing, oproepen van versterking en artillerie lijken rechtstreeks uit World in Conflict te zijn overgenomen.

De manier waarop de game wordt gepresenteerd, lijkt weer sterk op die van Company of Heroes, met als resultaat dat Order of War goed speelt en er gelikt uitziet.

Mix

Toch is Order of War niet helemaal een mix van de twee eerder genoemde games, het heeft ook iets nieuws. Je neemt als bureaustoelgeneraal namelijk een stapje terug.

Ben je met World in Conflict druk bezig om ervoor te zorgen dat je mannen op tijd een raket afvuren of een handgranaat gooien, in Order of War bepalen ze dit lekker zelf. Niet alleen vertonen je eenheden een zekere autonomie, maar ook is de schaal opgevoerd. Je bestuurt geen enkele tanks of manschappen, maar compagnieën.

Doordat je niet losse tanks bestuurt maar hele groepen, is het positioneren van je eenheden nog belangrijker geworden. Net zoals in de werkelijkheid hebben tanks meer bepantsering aan de voorkant dan aan de zij- en achterkant.

Zo kan het gebeuren dat je met een grotere tankovermacht de vijand bestormt, maar keihard wordt geflankeerd en zo alles verliest aan een stel mannen met bazooka’s. Laat je echter niet wijs maken dat Order of War een ingewikkelde game is. Sterker nog, het is vrij simpel.

Weinig informatie

Dat is al te merken aan de interface. Deze kent weinig opties en als je eenheden selecteert, krijg je weinig informatie te verwerken. Elke groep tanks heeft een eigen icoon met daaronder kleine groene puntjes.

Als deze geel of rood worden, betekent dit dat er tanks beschadigd zijn en als ze verdwijnen dan heb je er een wrak bij. Er zijn geen speciale eigenschappen voor eenheden en het enige wat je moet doen, is ze een order geven en er voor gaan.

Een tank meer of minder is in Order of War niet iets om mee te zitten, want de gevechten in deze game kunnen behoorlijk groot worden. De speelvelden zijn ook groot en vaak is het zo dat er meerdere gevechten bezig zijn terwijl jij je missie probeert te voltooien. Dit geeft een gevoel dat je onderdeel bent van een groter conflict.

Tussen de missies door krijg je vaak nieuwe opdrachten, die vlot en met grote pijlen worden uitgelegd. Meestal betekent het dat je met tank A gebouw B moet veroveren, maar er zit gelukkig voldoende afwisseling in de missies.

Indrukwekkend

Grafisch is Order of War indrukwekkend en de honderden eenheden zien er ingezoomd nog steeds goed uit. De ontwikkelaar was blijkbaar zelf zo onder de indruk dat ze een grote rode knop in de hoek van het scherm hebben gezet om de game in cinemamode te kunnen aanschouwen.

In deze mode zie je het slagveld op een spectaculaire manier over de schouders van je troepen, volg je bommen naar beneden en vliegt het modder je om de oren. Terwijl je de game zo volgt, kun je het spel echter niet besturen.

Als je te veel tijd doorbrengt in het dichtbij volgen van je eenheden vallen je echter ook wat minder mooie dingen op. Zo heeft artillerie niet zoveel te maken met terrein en schieten ze rustig door een heuvel om de vijand te bestoken. Ook gebeurt het regelmatig dat je tanks dwars door gebouwen schieten zonder dat deze instorten.

Bovendien is het jammer dat het terrein maar beperkt verandert als er een zware strijd wordt gevoerd. In Company of Heroes worden dorpen omgebouwd tot smeulende kraters en is het terrein strategisch te gebruiken. In Order of War heb je meer het gevoel dat het in de weg zit.

Campagnes

De singleplayer-campagne bestaat uit twee delen en je bent er waarschijnlijk zo’n twaalf tot vijftien uur mee bezig als je geen strategiefanaat bent. De eerste campagne speelt zich af rond de geallieerde invasie van Europa en in het tweede gedeelte speel je als Duitsland terwijl Rusland je probeert de vergruizen.

Naast de campagnes kun je ook skirmish games doen op de multiplayer-speelvelden. Order of War kent daarbij een multiplayer-optie tot vier spelers, maar helaas kent de game maar een enkele spelmodus en zijn de speelvelden beperkt. Toch is dit leuk om te doen en zorgt dit zeker voor wat extra uurtjes plezier.

Order of War is een prima strategiegame. De game is goed uitgewerkt en zal zeker voldoende plezier bieden aan de gemiddelde liefhebber van RTS-games. Helaas voor strategiefanaten brengt deze game te weinig nieuws op tafel en is er niet genoeg diepgang. Ben je op zoek naar snelle actie en veel tanks, dan zit je met deze game echter zeker goed. (78%)

Platform: pc | Release: 18/09/2009

Tip de redactie