IL-2 Sturmovik: Birds of Prey is een vliegtuigsim die zich afspeelt in de Tweede Wereldoorlog. Een echte vliegsim op een console, kan dat eigenlijk wel?

De IL-2 Sturmovik-serie bestaat al meer dan acht jaar en is vooral bekend onder hardcore simulatie gamers. Je kent ze wel: Mannen met zware joysticks, vaak met allerlei pedalen en gashendels eromheen. IL-2 Sturmovik: Birds of Prey is speciaal ontwikkeld voor de Xbox 360 en de PS3. Nu vroegen wij ons direct af of deze game nog steeds een hardcore sim is of dat de ontwikkelaars de consoleversie hebben versimpeld.

Veel detail

IL-2 Sturmovik begint bij de slag om Groot-Brittannië, waar de Duitsers - na het veroveren van continentaal Europa - via de lucht de Britten proberen te verslaan. Het eerste wat opvalt, is dat de game er geweldig uitziet. Als je boven de haven van Dover vliegt, varen er bootjes, zie je de golven op de brekers slaan en heeft zelfs de stad zelf opvallend veel detail.

Niet dat je veel kans krijgt om van het uitzicht te genieten, de Duitsers vallen immers binnen. Voor je het weet duik je door formaties bommenwerpers heen om ze genadeloos uit de lucht te schieten, of ben je verwikkeld in een dogfight met een vijandelijke Messerschmitt. De vijand verslaan is vaak hard werken in IL-2 Sturmovik: Birds of Prey, zeker als de vijandelijke piloot in een vliegtuig zit dat vergelijkbaar (of beter) is dan die van jou.

Soepel verloop

Om de spelervaring zo soepel mogelijk te laten verlopen, begint IL-2 Sturmovik: Birds of Prey in ‘arcade mode’ en is er een hele serie tutorials om je te leren vliegen. Het slimme hieraan is dat je ze niet allemaal gelijk hoeft uit te voeren. Je doet eerst de basis tutorials waar je leert vliegen, manoeuvreren en (raak) schieten. Hierna kan je zonder problemen de campagne missies aflopen.

Voor de echte liefhebber kan de game nog een stapje verder, er is namelijk ook nog een ‘realism mode’. In de modus is het gedaan met de onbeperkte benzinetank en munitie. Kon je arcade nog een looping maken gevolgd door een scherpe bocht om mooi achter je vijand terecht te komen, in realisme modus is het dan waarschijnlijker dat je vliegtuig uit de lucht valt.

Te realistisch

Niet realistisch genoeg? Geen probleem, er is ook nog een ‘simulation mode’ waar je helemaal aan je lot wordt overgelaten. Geen handige rode aanwijzertjes die aangeven waar de vijand is en het enige camerastandpunt dat je mag gebruiken, is degene vanuit de cockpit waar je zelfs vanaf de metertjes zult moeten lezen hoeveel benzine je nog hebt.

Deze laatste modus is, jammer genoeg, een stapje te ver op een gewone controller. Dit komt vooral omdat het lastig is om rond te kijken vanuit de cockpit én te vliegen. Om rond te kijken moet je namelijk de rechter stick indrukken. maar dit werkt niet soepel genoeg.

Belangrijke luchtgevechten

In IL-2 Sturmovik: Birds of Prey komen (bijna) alle belangrijke Europese luchtgevechten voorbij. Dit zorgt ervoor dat je na een paar missies boven Groot-Brittannië plotseling in een Russische kist zit en de Duitsers Stalingrad uit mag schoppen, gevolgd door enkele missies boven Italië of zelfs bomvluchten boven Berlijn.

Deze afwisseling is niet verkeerd, maar het zorgt er wel voor dat de game niet echt een meeslepende verhaallijn heeft. De voice overs zijn van goede kwaliteit, alleen is het een beetje jammer dat dezelfde stemacteur voor alle facties praat. Hij heeft namelijk niet echt een overtuigend Russisch accent (gelukkig hoeft hij geen Japanner na te doen).

Op de achtergrond speelt opzwepende klassieke muziek die perfect past bij de game en voor flink wat sfeer zorgt, zeker gecombineerd met de tussenfilmpjes met originele beelden van de oorlog.

Uitstekende speelervaring

Het is de ontwikkelaar gelukt om met Birds of Prey voor een uitstekende speelervaring te zorgen. Er is genoeg afwisseling, ook binnen de missies zelf. Spannende dogfights, schepen torpederen en bommen gooien terwijl de vijand je bekogelt van alle kanten en het afweergeschut de controller in je hand doet schudden. Je krijgt soms echt het gevoel dat je onderdeel bent van een groot conflict.

De lucht zit vol met vijandelijke en geallieerde toestellen die elk hun eigen missies lijken te volgen. Regelmatig krijg je plotseling te horen dat je ergens moet komen helpen om vijandelijke tanks op te blazen of een golf bommenwerpers af te slaan. Ook vlieg je met veel verschillende vliegtuigen. Denk daarbij aan slome bommenwerpers, snelle jagers, duikbommenwerpers, et cetera.

Genoeg te doen

Na het halen van een missie kun je ervoor kiezen om nog extra opdrachten te gaan doen of door te gaan naar de volgende missie. Ook is er genoeg te doen nadat je de campagne hebt doorlopen. Er zijn namelijk ongeveer vijftig extra missies en er is een training modus waar je zelf kunt kiezen waar, hoeveel en tegen wat je vecht.

Uiteraard ontbreekt de online modus niet, waar je met zestien spelers tegelijk het tegen elkaar op kunt nemen. Je kunt kiezen uit Death Match en Team Death Match. Daarnaast zijn er twee meer opvallende opties, te weten Capture Airfields, waar je moet proberen te landen op vliegvelden zonder neergeschoten te worden (best lastig!) en er is Strike waar je het vliegveld van de vijand moet proberen te vernietigen. Interessante extra is dat de game met een complete digitale encyclopedie komt over de (lucht)oorlog.

Het is de ontwikkelaar met IL-2 Sturmovik: Birds of Prey succesvol gelukt om de overstap te maken naar de consoles. Ondanks dat de simulatie moeilijkheidsgraad niet gelukt is en de campagne weinig samenhang kent, heeft deze game genoeg te bieden. Een combinatie van sterke graphics, goed uitgewerkte gameplay en veel missies maken deze game een van de beste binnen zijn genre. (86%)

Platforms: PS3, Xbox 360, DS, PSP | Release: 04/09/2009