Preview: WET

AMSTERDAM - Wat krijg je als je films als Kill Bill en Desperado in een blender gooit met de games John Woo’s Stranglehold en The Club? Letterlijk een hoop kapotte DVD’s, maar figuurlijk iets als WET.

WET is een kortere benaming voor Wetworks, een term die door de CIA wordt gebruikt voor een clandestiene aanslag, die niet zonder het nodige bloedvergieten zal verlopen.

Een betere omschrijving voor deze nieuwe game had ontwikkelaar Artificial Mind and Movement (A2M) dan ook niet kunnen bedenken.

In de Amsterdamse club Jimmy Woo maakten we uitgebreid kennis met de mix van vuurgevechten, zwaardvechten en acrobatiek, de drie onderdelen waaruit de game is opgebouwd.

Rubi Malone, een vrouwelijke huurmoordenaar, neemt een opdracht aan om een rijkeluiszoontje op te sporen en terug te brengen bij zijn vader.

Het gaat echter mis als de bezorgde vader er hele andere belangen op na blijkt te houden en zich bij wijze van ‘loose end’ van haar probeert te ontdoen.

Startschot

Het is het startschot van een lange reeks gevechten met vuurwapens en natuurlijk het samurai-zwaard dat Rubi op haar rug draagt. Op het eerste gezicht doet de game vooral denken aan het reeds genoemde Stranglehold, met het verschil dat die game probeerde om realistisch over te komen.

WET is bewust totaal over the top, met tientallen vijanden die op Rubi afkomen, multipliers voor een zo hoog mogelijk aantal kills achter elkaar en flessen whiskey die haar gezondheid terug op peil brengen.

Door de lineaire opzet van de game gaat ze van de ene shootout naar de andere, waar ze een vast aantal vijanden moet omleggen of bijvoorbeeld een aantal deuren moet blokkeren om te voorkomen dat er versterkingen komen.

Erg origineel is dat natuurlijk allang niet meer, maar door de opvallend makkelijke besturing laat Rubi al snel behoorlijk wat toffe moves zien.

Slow motion

Wanneer ze alleen al springt of bijvoorbeeld á la Prince of Persia langs de muur rent, schakelt de game automatisch over in slow motion.

Op dat moment richt ze één van haar pistolen automatisch op de dichtstbijzijnde vijand, terwijl de andere vrij te richten is met rechter analoge stick.

Met de X-knop (op de Xbox 360-controller) is bovendien haar zwaard nog boven te halen, zodat het aantal verslagen vijanden en de bijbehorende multiplier snel oplopen.

Jammer is wel dat de omgeving vrijwel niet interactief is. Veel meer dan een stapel kisten of een aantal flessen op een tafel hebben we tijdens onze speelsessie niet in het rond zien vliegen, terwijl dat tegenwoordig toch vrij gangbaar is.

Zeker in games waarin kogels in grote hoeveelheden over diezelfde tafel vliegen, voegt dat ook absoluut iets toe aan de beleving.

Stripvorm

Afwisseling komt in de vorm van quicktime events zoals een achtervolging op de snelweg, waarbij Rubi van auto naar auto springt, terwijl ze uiteraard weer de nodige slachtoffers maakt.

Daarnaast is er de zogenaamde ‘Rage mode’, erg stijlvolle sequenties die volledig uitgevoerd zijn in een soort stripvorm. In een bijna geheel rode omgeving met ze zich zo snel mogelijk, langs liefst ook zoveel mogelijk zwart-witte tegenstanders vechten.

Rustige momenten komen in WET niet voor en wapens hoeven dan ook nooit herladen te worden. De vraag is wel of de game echt lang interessant blijft.

De ontwikkelaar schat de speelduur zelf op zo’n acht tot tien uur, dus wat dat betreft lijkt dat mooi te passen. Bovendien is het echt zo’n game om je na een stressvolle dag even lekker mee uit te leven.

WET wordt een snelle en actievolle third person shooter, die zichzelf vooral niet te serieus neemt en waarin met name kogels en zwaarden het woord voeren. Veel diepgang moet je dan ook niet verwachten, maar met een mix van adrenaline en whiskey in haar aderen, vecht Rubi zich stijlvol langs talloze vijanden. De goede besturing is daarbij alvast een positief punt. Hoe goed de game uiteindelijk wordt, weten we bij de release in september.

Platform: PS3, Xbox 360 | Release: 18/09/2009

Tip de redactie