Tot aan de afgelopen E3 waren we nog in de waan dat Splinter Cell: Conviction iets zou worden met open werelden en dat je cover moest zoeken tussen openbare menigtes. Meer wisten we niet, behalve dat Ubisoft druk bezig was met de ontwikkeling van deze stealth-game.

Nadat pers en publiek de eerste beelden van Splinter Cell: Conviction zag – alweer flinke tijd geleden - werd iedereen een beetje stil. Niet omdat ze niet wisten wat ze moesten zeggen, maar meer omdat ze de game niet gelijk helemaal wilden afbranden. Eerst even wachten en laten bezinken. Toen dat proces klaar was, ging het los.

De fans waren het duidelijk niet eens met de weg die Ubi had gekozen voor de Splinter Cell-franchise. De belangrijkste elementen uit de bekende gameplay zouden missen en het zou dan ook zeker geen leuke game, maar eerder een frustrerende game worden. Gelukkig heeft de ontwikkelaar naar hun fanbase geluisterd en hebben ze het oorspronkelijke idee van Splinter Cell: Conviction geschrapt. Dat werd prima duidelijk na het zien van de trailer tijdens de persconferentie van Microsoft.

Enkeltje prullenbak

Niet alleen was het idee van Splinter Cell: Conviction geschrapt, ook het grafische stijltje heeft een enkeltje prullenbak gekregen. Deze versie ziet er namelijk een stuk vetter uit dan hetgeen we eerder zagen. Het idee van de open wereld heeft de vuilverbranding blijkbaar net aan overleefd, al is het niet in zijn geheel.

De game speelt zich bijvoorbeeld niet af in een grote stad, maar elk level is een kleine sandbox op zich. Dat geeft Sam de vrijheid om de missie aan te pakken op de manier hoe hij dat wil. Natuurlijk weet je wel wat je moet doen voordat je begint, maar het grappige hieraan is dat het niet in een standaard menustijl aan je wordt voorgeschoteld, maar het wordt door middel van projectie op de doelen weergegeven.

Snel en effectief

Ook krijg je aan het begin van elke missie even een kleine tour langs alle belangrijke punten in het level. Dat zijn bijvoorbeeld punten waar je tegen veel weerstand aan zult lopen of punten waarlangs je het beste kan infiltreren. Zodoende kan je dus goed bepalen waar je wel en niet langs moet voordat je er geweest bent. Ook kan je alvast bepalen hoe je weerstand zo snel en effectief mogelijk kan uitschakelen.

Dit kan bijvoorbeeld met hele vette disarm moves en Sam kennende gaat dat niet zachtzinnig. Een pistool op hem richten heeft geen goede afloop. Tijdens onze demonstratie werd het pistool met hand en al vastgepakt en enkele seconden later richtte het wapen een kant op, waar het op natuurlijke wijze en gezien de stand van de hand nooit naartoe had kunnen richten.

Met een druk op de knop viel het magazijn uit het wapen en was daardoor nagenoeg onbruikbaar, evenals de arm van de originele gebruiker overigens. Dit laat maar weer zien dat je beter niet ruzie kan gaan zoeken met Sam Fisher.

Wraak

Deze keer is Sam overigens nog veel gevaarlijker. In alle vorige delen deed hij alles voor zijn land. Dat land heeft hem nu verraden en zijn dochter van hem afgenomen. Hij wil wraak op de moordenaar van zijn dochter en is bereid om daarvoor dan ook alles te doen wat ervoor nodig is. Dat betekent ook dat de gameplay niet meer zo stealth-gebonden is als voorheen. Je kan ervoor kiezen om ongezien door de levels te komen. Dat werkt prima, maar al schietend met een shotgun kom je ook heel ver.

Dit zagen we terug toen Sam met zijn spiegeltje onder een deur door had gekeken en tot de conclusie was gekomen dat ongezien naar binnen komen geen optie was. De shotgun kwam tevoorschijn en de voet werd door de deur geschopt waardoor de man die direct achter de deur stond, bedolven werd onder het hout en alles even aan de binnenkant van zijn ogen ging bekijken.

Mark and Execute

Voor de overige vijanden maakte Sam slim gebruik van de Mark and Execute move. Deze is in het leven geroepen om aan te geven dat Sam speciale training achter de rug heeft en daardoor over een supersnel reactievermogen beschikt en heel goed kan richten. Van tevoren geef je aan welke doelen je wil uitschakelen en met een druk op de knop worden deze geneutraliseerd.

Een belangrijk onderdeel van zijn kunsten zijn de gadgets die Sam elke keer weer met zich meedraagt. Niet alles is meer in zijn bezit, aangezien hij niet meer in dienst is. Sommige snufjes heeft hij dus moeten afstaan, maar andere snufjes zijn daarvoor in de plaats gekomen. We kregen helaas maar één ding te zien en dat was de EMP-granaat. Deze granaat geeft een elektromagnetische puls af waardoor alle elektrische apparatuur in de omgeving het leven laat.

Een goed verlichte gang met veel TL-buizen is dan geen onoverkoombaar obstakel meer. Een EMP-granaat er in en de lampen zijn uit. De patrouillerende soldaat wist niet wat hem overkwam toen ineens het licht uit was en hij wist ook niet wat hem overkwam toen hij van achteren werd vastgepakt en zijn lichtje daarna ook uitging.

Niet slim genoeg

Ben je niet slim genoeg om dit soort situaties zo aan te pakken en moet je vluchten, dan is dat nu iets makkelijker omdat je kan zien waar de vijand jou het laatst gezien heeft. Een witte silhouet blijft achter op de plek waar je uit het zichtveld van de tegenstander bent gegaan.

Daar zal hij dus ook gaan zoeken. Blijf je daar uit de buurt, dan is de kans nagenoeg niet aanwezig dat hij je kan vinden. Je kant hier slim gebruik van maken door de nietsvermoedende terrorist aan te vallen vanuit een kant waarvan hij denkt dat het onmogelijk is.

In het geval van Splinter Cell: Conviction is het goed geweest dat fans zulke zeurpieten kunnen zijn, want nu krijgen we zeker een hele vette Splinter Cell voorgeschoteld. Het ziet er mooier uit en de gameplay lijkt nu al prima te werken. Iets wat we niet konden zeggen bij de oorspronkelijke beelden. We kunnen weer vette actie en goede stealth gameplay verwachten en dat willen wij als fans van de serie. Plus natuurlijk Michael Ironside die de stem van Sam Fisher ook dit deel inspreekt. Wij weten niet waar het met dit deel fout zou kunnen gaan.

Platforms: Xbox 360, pc | Release: oktober 2009