Shooters zijn nog steeds niet veelvuldig aanwezig op de Wii en in veel gevallen gaat het om makkelijke ports, waarvan de besturing bedroevend is. Ontwikkelaar High Voltage wil dat gat vullen met The Conduit.

Naast het uitstekende Metroid Prime 3: Corruption en het verrassend geslaagde Medal of Honor Heroes 2 is er namelijk weinig boeiends te vinden binnen het genre op de Wii. The Conduit doet een dappere poging om de nieuwe standaard neer te zetten voor shooters op de Wii. Ontwikkelaar High Voltage houdt zich met de shooter duidelijk aan de ongeschreven regels die gelden binnen het shooter-genre, maar blinkt op geen enkel gebied uit.

Dat zien we al terug in het verhaal. Je kruipt in de huid van Michael Ford, een FBI-agent die ingezet is om de invasie op Washington D.C. aan aliens tegen te gaan. De dingen zijn echter niet wat ze lijken en de game zit dan ook vol plotwendingen, die je overigens van mijlenver ziet aankomen. Alhoewel het verhaal erg slap is, blijkt deze wel vermakelijk en is het tevens een prima excuus om bergen aliens af te knallen.

Goede besturing

Die zijn er namelijk meer dan genoeg in The Conduit en het is dan ook prettig dat High Voltage de shooter van een goed werkende besturing heeft voorzien. Deze doet denken aan de eerder genoemde Metroid Prime 3: Corruption, alleen zijn de knoppen logischer ingedeeld. De Nunchuck is een vereiste en je zult met de analoge stick lopen en met de WiiMote mikken door te richten op het scherm.

De B-knop dient vervolgens als vuurknop en je kunt bijvoorbeeld inzoomen met het bovenste pijltje van de D-pad. Daarbij kun je een granaatje gooien door een werpbeweging te maken met de Nunchuk en zul je een slag maken als je hetzelfde doet met de WiiMote. Dit werkt allemaal bijzonder intuïtief.

Waar The Conduit echter vooral in uitblinkt, zijn de mogelijkheden om de besturing aan te passen. Zo kun je de gevoeligheid van deze besturing aanpassen, maar zelfs zo ver gaan dat je de ingame HUD naar eigen wens instelt. The Conduit kent op dit gebied ontzettend veel diepgang en het is zeker een welkome toevoeging dat je zelf kan bepalen hoe je de game bestuurt.

Bedroevende kunstmatige intelligentie

Dat zul je ook wel nodig hebben, aangezien zoals gezegd de alien-invasie heftig is. De levels wemelen werkelijk van het buitenaards tuig – of agenten die onder invloed zijn van deze aliens - en het is duidelijk dat High Voltage er een pure shooter van heeft gemaakt.

Jammer genoeg is de kunstmatige intelligentie van een bedroevend niveau. De aliens blijven vaak stilstaan als je achter een deurtje staat, zelfs als ze in grote getallen aanwezig zijn en je inmiddels flink doorzeefd hebben. Het zal dan niet in ze opkomen dat ze de directe aanval moeten kiezen.

In dat geval kun je goed gebruik maken van het recovery-systeem, waarmee je geneest als je even uit de actie bent. Hierdoor zijn grote gedeeltes binnen de game bijzonder eenvoudig en is het niet nodig om een slimme tactiek toe te passen. Andere gedeeltes binnen de game zijn juist weer behoorlijk pittig. De ontwikkelaar wilde blijkbaar de uitdaging verhogen door op bepaalde momenten ontzettend veel conduits (spawn-punten) en broedplaatsen te plaatsen, waardoor je constant tegenover een overmacht aan aliens staat.

Frontale aanval

In dat geval blijkt de frontale aanval de beste oplossing. De genoemde conduits en broedplaatsen zijn kapot te schieten, waardoor de stroom aan vijanden zal stoppen. Vaak is het simpelweg een beetje mazzel hebben dat de tegenstander weer eens staat te slapen om zo de pittige gedeeltes te overleven. Dat de balans van de game ver te zoeken is, blijkt ook uit het feit dat bepaalde grote tegenstanders te omzeilen zijn door er simpelweg langs te rennen. Je zult vervolgens het volgende check point halen, waardoor het gevaar voorgoed is geweken.

Alhoewel The Conduit vooral bestaat uit knallen, bevat de game ook de zogenaamde All-Seeing Eye. Het gaat om een geavanceerde bol waarmee je omgevingen kunt scannen. Zo kun je bepaalde triggers activeren om deuren te openen, geheime locaties ontdekken, mijnen onschadelijk maken en onzichtbare tegenstanders zichtbaar maken.

All-Seeing Eye

Dat werkt prima en zorgt zeker voor de nodige variatie qua gameplay, maar de mogelijkheden zijn nogal beperkt. Je hebt er al snel genoeg van om weer een lading mijnen in een level op te sporen, terwijl je wordt beschoten. De ontwikkelaar had hier dan ook veel meer uit kunnen halen en dit kan dan ook zeker een gemiste kans worden genoemd.

Met de actievolle gameplay zelf is verder weinig mis en hetzelfde geldt voor de graphics. The Conduit ziet er goed uit voor Wii-begrippen. Vooral de lichteffecten en de animaties zijn van hoge kwaliteit, maar datzelfde kunnen we niet zeggen van de omgevingen. Deze ogen vaak ongeïnspireerd en bevatten weinig detail. Daarbij zien we nog wel eens slordige foutjes terug, zoals halve tegenstanders die door een deur heenkomen.

Cynische opmerkingen

Qua muziek en geluid heeft High Voltage in ieder geval prima werk afgeleverd. De soundtrack is erg theatraal en past daardoor erg goed bij het sfeertje dat de game neerzet. Ook de voice acting is goed verzorgd. Het hoofdpersonage Ford mag dan wel de ene afgezaagde cynische opmerking na de andere maken tussen de missies door, het sluit wel erg goed aan bij het eerder beschreven verhaal van The Conduit.

De singleplayer-ervaring van The Conduit is vermakelijk, maar betekent zeker geen revolutie op shooter-gebied. Daarbij ben je vrij snel door deze singleplayer heen. Zelfs als je de frustrerend moeilijke stukken meetelt, ben je in zo’n acht uur door de game heen. Gelukkig bevat The Conduit een uitgebreide multiplayer, die de speelduur flink oprekt.

Multiplayer

Alhoewel het vooralsnog nog even kan duren voordat je andere spelers vindt, blijkt de online ervaring soepel te verlopen. Met maximaal twaalf spelers kun je via het Wi-Fi netwerk van Nintendo deelnemen via de verschillende modes en wij konden tijdens onze online potjes weinig lag ontdekken. In totaal bevat de game zeven maps, die aardig gevarieerd blijken.

The Conduit biedt op multiplayer-gebied behoorlijk veel modes, die vrij standaard te noemen zijn. Toch komen we wat aardige varianten tegen, zoals ASE Football, waarbij je de All-Seeing Eye te pakken moet zien te krijgen en deze zo lang mogelijk bij je moet houden. Het is nog maar de vraag hoe het online gedeelte van The Conduit opgepakt gaat worden, maar de ontwikkelaar heeft in ieder geval veel aandacht besteed aan dit gedeelte, waardoor er genoeg te doen is.

The Conduit blijkt een prima shooter voor de Wii, die vooral uitblinkt qua besturing en de brede mogelijkheden om deze naar eigen wens in te stellen. Daarbij is de game audiovisueel goed verzorgd en is de All-Seeing Eye een leuke toevoeging, alhoewel de ontwikkelaar daar wel wat meer mee had mogen doen. Jammer genoeg blijkt de kunstmatige intelligentie zwak en is de balans in de game ver te zoeken. De singleplayer is in zo’n acht uur te doorlopen, maar de online mogelijkheden zorgen ervoor dat de spelduur flink wordt opgerekt. (76%)


Platform: Wii | Release: 10/07/2009