AMSTERDAM - Na de komst van Skate was het duidelijk dat de Tony Hawk-serie met iets nieuws moest gaan komen. Een idee van Hawk zelf bracht de oplossing: een soort skateboard waarmee je kunt gamen en wij hebben het getest.

In essentie is de accessoire een skateboard zonder wielen en is het ding net iets kleiner en wat dikker dan een echte plank. We kunnen echter melden dat het als een echt skateboard aanvoelt.

Na een korte uitleg konden we aan de slag en moesten we ons toch echt inhouden om er geen echte ollie uit te gooien uit angst dat het ding anders kapot zou gaan.

Nu is het voor ons alweer een tijdje geleden dat we op een echt skateboard hebben gestaan.

De gewrichten moesten dus weer even warm worden gemaakt voordat we verder konden, want het is best een fysieke inspanning om de game een beetje degelijk te spelen.

Evenwicht behouden

Omdat het board gedeeltelijk is afgerond aan de onderkant ben je de hele tijd je evenwicht aan het houden. Doe je dit niet, dan kun je zomaar een kant op sturen waar je niet heen wilt of doe je midden in de lucht een trick die je niet wilt doen.

Flip tricks zoals de kick flip en de heel flip doe je namelijk door het board heen en weer te bewegen wanneer je (in de game) in de lucht hangt.

Om in de lucht te komen, moet je een ollie uitvoeren. Geen echte, maar je doet alleen de 'pop'. Je gooit dus enkel de neus van het board omhoog, waardoor je in de game een ollie uitvoert.

Hoe harder je de neus omhoog gooit, hoe hoger de ollie is en hoe meer tijd je hebt om een trick goed uit te voeren. Een ollie is leuk, maar die wordt pas echt leuk wanneer je vooruit komt en daadwerkelijk ergens overheen kunt springen.

Om in beweging te komen, is het de bedoeling om je ook echt af te zetten. Je zet een voet naast het board en sleept deze langs de sensor die aan de zijkant van de plank zit. Deze merkt dit op en vertaalt het naar een afzettende beweging in de game.

Ideale stand

We gaan voorwaarts. Om dat nog iets op te leuken werd ons gevraagd om even een manual te doen. Een voet op de achterkant van de plank en een in het midden en dan de neus langzaam omhoog laten komen en daar houden.

De ideale stand wordt aangegeven in een meter in beeld, dus je kunt goed zien hoe je manual verloopt. Vanuit deze manual kun je verschillende tricks doen.

Je kunt het board snel zijwaarts bewegen, waardoor je een pop shovit doet of je kunt hem heen en weer bewegen, waardoor je een flip trick doet. De kunst is dan om deze weer te landen in een manual, maar daarbij konden wij toch echt ons evenwicht niet houden.

Goed timen

Gelijk na de manual werden we getrakteerd op een jump. Weer netjes uitlijnen, klaarmaken en de ollie goed timen. Dat ging allemaal goed, maar daarna moest er nog een flip trick gedaan worden en dat lukte maar net.

Nog geen 20 meter later moest er nog een grind gedaan worden. Dit is alles behalve lastig. We deden een ollie en de game stuurde ons eigenlijk rechtstreeks naar de rail.

De grind werd ook automatisch ingezet, maar we konden hier zelf nog wel wat aan veranderen. Om een vette tail slide in te zetten, bewogen we het board opzij.

De game las dit echter blijkbaar niet als een tail slide, want het werd een soort van 5-0 grind. Gelukkig lukte de ollie en daardoor de niet helemaal geplande hard flip wel.

Worstelen

Dat was het dan ook wel voor het straatgedeelte. We hadden volgens de instructeur genoeg gevoel voor de game ontwikkeld, al hadden we zelf nog wel even een kwartiertje door willen worstelen tot alles ook gepland goed zou gaan.

Maar voordat we iets konden inbrengen, stonden we al op de rand van een half pipe, klaar om er in te droppen. Ietwat tegenstrijdig met het echte werk moesten we de nose omhoog halen om te droppen.

Maar goed, wat wil je anders. Het plastic plankje in de grond drukken gaat ook niet helpen. Het was even op snelheid komen door wat ollies en wat simpele flip tricks te doen.

Nu hadden we ook genoeg tijd om er wat rotaties aan toe te voegen. Dit voerde we uit, niet door het board een kant op te zwiepen, maar door constant naar een kant te blijven leunen. Een 360 triple kick flip was hiervan het gevolg.

We vielen zelf wel van de plank af, maar de game merkte dit niet en we stapten snel weer op de plank om door te gaan.

Vier sensoren

Doordat we in de half pipe bezig waren, betekende dit ook dat we meer tijd in de lucht hadden en dat betekende op zijn beurt weer dat we tijd hadden om wat grabs te doen. Er zitten vier sensoren op de plank.

Aan elke kant zit er een en als je daar je hand langs beweegt, doe je een grab trick. De timing is in dit geval het belangrijkst. Je moet al redelijk ruim in de lucht hangen voordat de sensor actief je hand registreert.

Heb je tegen die tijd je style-meter al vol, dan kun je ook je handen tegelijk langs de nose en de tail bewegen. Hierdoor activeer je een modus, waardoor je de betere tricks kunt uitvoeren. Met een simpele beweging langs de achterste sensor deden we al een air walk in de lucht.

Bijna de high score

Aangezien we zo goed bezig waren en bijna de high score hadden behaald, kregen we nog een kleine cursus in een move die erg lastig is, vooral qua timing. Ergens halverwege de half pipe moest de nose rustig omhoog gebracht worden alsof we een manual in wilden zetten.

Deden we dit iets te laat, dan werd het toch gewoon een trick in de lucht, deden we dit te vroeg, dan gold het voorgaande ook.

Goede timing betekende stilstaan op de coping. Dit konden we zo lang volhouden als ons evenwicht het toeliet. Dit werkt namelijk precies hetzelfde als een manual. Het mooie hierbij was ook dat we deze, niet geheel gepland overigens, met een 360 flip afmaakten.

Hierna werden we gefeliciteerd met een zeer goede scoren en daarvoor werden we beloond met een sticker.

Na deze vermoeiende ervaring kunnen we zeker stellen dat Tony Hawk: RIDE de skateboardgames weer naar een nieuw niveau gaat tillen. Het voelt bijna aan als het echte skateboarden, alleen heb je hier geen wielen en zul je niet zo snel vallen. Maar ook hier geldt: oefening baart kunst. Het is zeker niet makkelijk om de tricks zoals gepland uit te voeren en dit vereist dan ook een goed evenwichtsgevoel en een goede motoriek. Voor ons gold vooral dat een beetje meer uithoudingsvermogen ook geen kwaad kon, maar daardoor was het plezier in de game er zeker niet minder om. We hebben ons prima kunnen vermaken en we willen dan ook zeker meer tijd op het plankje doorbrengen om het volle potentieel van de game te beleven.

Platform: Xbox 360, PS3, Wii | Release: najaar 2009