AMSTERDAM - Er was eens een kleine, eenzame jongen die tijdens een boswandelingetje een kroon vond en koning werd van het fantasierijk Alpoko. Of wat ervoor door moet gaan tenminste, want het stelt niet echt veel voor.

Het paleis heeft nog het meeste weg van een kartonnen doos en het handjevol onderdanen bestaat uit een stelletje lamballen die niets liever doen dan… nou, niets dus.

Het is jouw taak het koninkrijk tot glorieuze hoogtes te brengen. Hoe? Jouw raadgever heeft het antwoord, namelijk ‘world domination’.

‘Serious business’ dus, want bij wereldoverheersing hoort natuurlijk een systeem van norse generaals, kwaaie sergeants en grimmige soldaten, terwijl de koning op zijn luie krent taartjes zit te eten.

Toch? Niets is minder waar, want in Little King’s Story moet je iedereen zelf aanvoeren.

Gelukkig zal je bij worden gestaan door je drie trouwe raadgevers, de roodharige Verde, de lompe minister-van-alles Liam en je persoonlijke adviseur Howser Oreganostein, een op macht beluste Don Quichot op zijn edele koe Pancho.

Perfecte mix

Little King’s Story is een perfecte mix van adventure, strategie en RPG, samengebundeld in een schattige wereld met dansende bloemen, wuivende bomen, maffe personages en natuurlijk een kleine koning.

Een enorm deel van zijn charme ligt dan ook in de presentatie van de van aquarel-achtige wereld, met een groot oog voor detail.

Van de getekende map, het schoolbord met instructies die met krijt zijn geschreven, de vele te verzamelen kindertekeningen en de filmpjes met waskrijteffect, geen enkel element valt uit de lieve kindertoon.

Dictator

Maar laat je niet misleiden door al deze vermeende schattigheid, want onder dit lieve koninkje schuilt een heuse dictator, die meent dat de hele wereld hem toebehoort.

Een goede koning, hoe klein ook, heeft natuurlijk een gevolg nodig. Deze bestaat uit jouw eigen inwoners, die je kan opleiden in verschillende functies. Je begint met boeren en soldaten, maar hier blijft het niet bij.

Er is een groot scala beroepen en deze speel je gaandeweg vrij, waaronder schutter, houtbewerker, bouwvakker (inclusief roze puntmutsjes), mijnwerker, handelaar of zelfs kok.

Levendig dorp

Al deze en andere beroepen hebben hun eigen specialiteit, waarmee je weer nieuwe gebieden en schatten kan verkennen.

Als je bewoners even niet in jouw gevolg zitten, zie je ze vrolijk door de stad heen hun beroep uitoefenen, met elkaar praten of zelfs verliefd worden. Dit alles ziet er ontzettend tof uit en wekt de indruk van een levendig dorp.

Met deze verzameling geselecteerde arbeiders kan je de wijde wereld intrekken, en ze voor jou laten vechten en schatten zoeken. Dit gebeurt door ze een commando te geven met A, een systeem dat vergelijkbaar is met games als Pikmin.

Koekjes

Jouw team loopt altijd achter je aan en volgt trouw al je bevelen op. Met hen verken je allerlei toffe gebieden in willekeurige volgorde, van duistere wouden en gele zonnebloemvelden tot werelden gemaakt van koekjes en gebak.

Daarbij moet je steeds afwegingen maken over wie je meeneemt in je beperkte gevolg. Neem je een handelaar mee voor schatten, of vul je die plaats met een extra soldaat voor de vele vijanden die op je pad komen?

Knagende gevoel

De enige plaats waar je jouw gevolg kunt selecteren, is bij je kasteel, wat tevens de enige plaats is waar je de game op kunt slaan. En je kunt je dan ook indenken dat dit knap lastig kan zijn.

Juist door de nodige avontuurlijke veroveringen dwaal je steeds verder van huis af en als jij dood gaat, dan is het afgelopen. Je kunt de draad dan weer helemaal vanaf je laatste save game oppakken.

Andere koningen

Gaandeweg heb je wel verkwikkende bronnen waarmee je de health van jou en je mannetjes kan opkrikken, maar dat knagende gevoel wordt steeds groter naarmate je verder komt: als ik nu dood ga, is alles voor niets

Vergis je dan ook zeker niet in de omvang van deze game, want hoewel de naam het niet doet vermoeden, is Little King’s Story ontzettend groot.

Pas na een speeltijd van zo’n zes uur, als je denkt dat je het koninkrijk hebt samengebracht, kom je er achter dat er nog zes andere koningen rondlopen en er nog talloze prachtige gebieden zijn om te veroveren.

Verslavend

Denk echter niet dat dit een snelle game is, want de gameplay kan bij tijden traag en repetitief aanvoelen. Je grootste bezigheden zijn vechten en bouwen en dat herhaalt zich telkens weer.

Ook zal je vaak naar je kasteel terug moeten keren om je gevolg aan te vullen, je op reis verdiende geld te berekenen, nieuwe gebouwen te kopen en dus de game op te slaan.

Geld is er niet altijd in overvloed, dus ook daarnaar zal je vaak op zoek moeten, zonder dat je nieuw terrein bedekt. Toch blijkt deze game ronduit verslavend.

Het is simpelweg een verbazingwekkend goed concept, waarin je steeds nieuwsgierig bent naar de nieuwe mogelijkheden die het spel te bieden heeft.

Onnauwkeurige besturing

Een van de minst uitgewerkte punten van de game zijn de controls, die soms niet helemaal lekker werken. De game maakt geen gebruik van de pointer, die juist heel handig zou zijn bij het sturen van jouw poppetjes.

Nu kan dit alleen met de analoge stick, die net iets te onnauwkeurig blijkt om het doel goed aan te wijzen. Ook zijn je arbeiders niet al te slim, waardoor ze regelmatig geen idee hebben wat je bedoelt, ook al staan ze recht naast jouw bedoelde target.

Vooral in het begin van de game moet je jouw eigen koninklijke garde samenstellen door poppetjes te zoeken en op de B-knop te drukken. Dit is soms behoorlijk irritant, omdat je door je hele land moet lopen om de juiste poppetjes te vinden.

Smalle richels

Ook is het in het begin van de game vrijwel onmogelijk een specifiek persoon uit je party te gooien, behalve door weer helemaal opnieuw te beginnen met verzamelen. Gelukkig herstelt dit spel zijn eigen fouten en komt het later met een lijst waarin je zelf je gevolg kunt samenstellen.

Nog zo’n herstel vindt plaats bij het lopen met je gevolg. In het begin raken poppetjes zeer regelmatig vast achter hekjes of rotsen en kunnen ze van smalle richels afvallen, waardoor ze weer levens verliezen. Pas later kan je verschillende formaties vormen, waardoor ze netjes achter je aan kunnen lopen, wat dit soort problemen grotendeels (maar niet altijd) verhelpt.

Soep en pollepels

Bovenal zit deze game vol met een geweldige dosis humor en zelfspot, die zich uit in de vele vreemde personages, zoals de al eerder genoemde Howser, verknipte eindbazen of de vele schattige prinsesjes (jawel, de Little King heeft er meer dan één).

Extra hilarisch is Kampbell, leider van de sekte van soep, die je quotes toe roept als: ‘God says you must punish all the enemies who get in your way!’ en ‘God wants you to build him a church, otherwise he will punish you!’. Ondertussen slaat hij voortdurend met twee pollepels op zijn hoofd.

De muziek in de game bestaat uit klassieke muziek van onder andere Beethoven en Bach in een nieuw jasje. Dit lijkt oubollig, maar sluit perfect aan bij de stijl van de game. Het zal je versteld doen staan hoeveel klassieke muziek je eigenlijk kent.

De geluidseffecten zijn goed gedaan, maar soms wel heel overdadig aanwezig, aangezien elk afzonderlijk poppetje ‘yes’ of ‘hmhm’ moet roepen bij elke actie. De personages spreken in een leuk onverstaanbaar brabbeltaaltje, met af en toe een Engels woord er doorheen.

Little King’s Story is een ontzettend leuke mix van strategie, RPG en avontuur, waar je enorm veel uurtjes mee zoet kan zijn. Met zijn prachtige stijl, mooie muziek, levendige omgeving en grote dosis humor raak je meteen betoverd door de Little King en zijn avonturen. Ondanks sommige beperkingen qua controls is dit zeker een game die niet misstaat in je Wii-collectie. Wij roepen: ‘lang leve de koning!’ (84%)

Platform: Wii | Release: 24/04/2009