Monolith heeft zich aan de zware taak gezet om een vervolg te maken op het ijzersterke F.E.A.R. uit 2005. Een uitgebreide speelsessie met de previewcode van dit langverwachte tweede deel stelt ons gelukkig gerust want de ontwikkelaar blijkt goed op weg te zijn met deze paranormale first person shooter.

Alma was het angstaanjagende middelpunt van de eerste F.E.A.R. en wist niet alleen menig speler de stuipen op het lijf te jagen, maar zorgde ook voor een unieke verhaallijn die ons na een geweldig singleplayer-avontuur achterliet met een diep verlangen naar meer van deze geweldige game.

Nu, drie jaar later komt er dan eindelijk een vervolg op de paranormale first person shooter en niet alleen is Alma een stuk ouder geworden, ook lijken de heren bij Monolith te hebben geleerd van de enkele fouten uit het eerste deel.

Want hoe goed F.E.A.R. ook was door de perfecte kunstmatige intelligentie, briljante shoot outs en de toevoeging van de slow-motion functie, er was ook zeker het een en ander op aan te merken. Vooral het level design bleek door het steeds in herhaling vallen van de grijze kantoorpanden en parkeergarages niet echt te getuigen van veel creativiteit.

Hoewel de nauwe gangetjes de beklemmende sfeer zeker wisten te versterken, hadden we na het zoveelste kantorencomplex toch wel behoefte aan wat meer afwisseling. Ook de angstige momenten die het meisje Alma voor haar rekening nam hadden niet meer dan enkel een schrikeffect want tot een daadwerkelijk gevecht kwam het nooit.

Monolith heeft laten weten het helemaal met haar gamers eens te zijn want Project Origin beschikt niet alleen over een zeer gevarieerd en grootschalig leveldesign, ook de confrontaties met de paranormale verschijnselen zal je niet langer zonder schrammen kunnen doorlopen.

Dertig minuten
 

F.E.A.R. 2: Project Origin begint zo’n dertig minuten voor het einde van het eerste deel en hier wordt je jezelf eigenlijk pas van bewust als je na een klein half uurtje spelen ineens geconfronteerd wordt met de allesverwoestende explosie waar F.E.A.R. mee eindigde.

Het zal in dit eerste level van de game ook meteen duidelijk worden dat Project Origin zich een stuk meer zal gaan richten op de actie, iets dat samen met de vele buiten-levels zeer goed uit de verf lijkt te komen. Waarom Alma echter ineens een stuk ouder is geworden (terwijl de game zich rond dezelfde tijd afspeelt) blijft vooralsnog onduidelijk, maar Monolith belooft ons dat hier later in de game zeker meer duidelijkheid over wordt gegeven.

De gameplay van F.E.A.R. 2 is nog steeds gebouwd op dezelfde ijzersterke spelprincipes die het vorige deel zo goed maakten. En één van de belangrijkste gameplay-onderdelen die hierbij natuurlijk niet mag ontbreken is wel de slow-motion functie.

Toch lijkt deze functie minder hard nodig te zijn dan in de eerste F.E.A.R. want de levels zijn ook prima te doorlopen zonder deze optie überhaupt te gebruiken. Maar aangezien de animatie waarmee een kogel vertraagd een hoofd of ledemaat kapot laat spatten zo bruut is, wil je alleen al hiervoor zoveel mogelijk gebruik maken van deze trage shoot outs.

De grotere locaties geven de kunstmatige intelligentie ook prima de ruimte om zijn werk te doen. De tegenstander zal je namelijk regelmatig weten te verrassen als hij je plotseling en ongezien flankt van de zijkant, of als hij een granaat achter de plantenbak gooit waar jij dacht wel even veilig dekking te kunnen vinden. Je moet constant alert blijven en het is indrukwekkend om te zien dat de computergestuurde tegenstander je soms echt gewoon te slim af is.

Horror-mix
 

Volgens Monolith wordt de actie in deze nieuwe F.E.A.R. meer samengebracht met de horror-elementen om er op die manier een meer complete spelervaring van te maken. In het voorgaande deel waren de twee altijd duidelijk van elkaar gescheiden maar als je verder in deze nieuwe game komt zal de introductie van een vijand (in de vorm van de Remnant) laten zien dat een gevecht met een paranormaal verschijnsel minstens zo heftig kan zijn.

Dit überfreaky wezen is namelijk niet alleen ontzettend snel en sterk, hij heeft ook een legertje marionettenpoppen om zich heen dat hem helpt en die hij weer tot leven kan roepen als jij net de laatste tegen de vlakte hebt geschoten.

Iets dat de hele spel-ervaring alleen nog maar meer afwisseling geeft is het Power Armor waar je gebruik van kun maken. Als je in deze robot plaatsneemt, kun je door de geruïneerde straten van de stad stampen en de vele vijanden waardoor je wordt belaagd te lijf gaan met een machinegeweer of raketten. In dit apparaat zal je jezelf niet alleen oppermachtig voelen, maar de vijand ziet je ook ineens als een groot gevaar en zal de aanvalstechniek daar dus ook op aanpassen.

Op grafisch gebied wist Project Origin in deze vroege versie helaas nog niet echt veel bijzondere dingen te laten zien. De levels zien er zeker strak en mooi uit, maar kennen nog steeds het saaie en vaak statische ontwerp dat we kennen uit de eerste F.E.A.R. Maar misschien dat de game nog een visueel oppoetsbeurtje en wat meer detail meekrijgt voordat deze in februari in de winkels gaat verschijnen.

Met F.E.A.R. wist Monolith een nieuwe standaard neer te zetten op het gebied van kunstmatige intelligentie en met F.E.A.R. 2 gaan ze deze lat ongetwijfeld weer een stuk hoger leggen. Tel daar bij op dat de ontwikkelaar duidelijk zijn best heeft gedaan de gameplay wat meer afwisseling mee te geven door een gevarieerd level design en de toevoeging van het Power Armor en F.E.A.R. 2 is nu al een serieuze kandidaat voor de titel 'vetste shooter 2009'.

Platform: PS3, Xbox 360, pc | Release: 12/02/2009