Goede games met een western setting zijn een zeldzaamheid. Onder de noemer ‘beter goed gejat dan slecht verzonnen’ probeert Codemasters het binnenkort met de third person action adventure Damnation.

Nu is die intro misschien wat kort door de bocht, want hoewel duidelijk erg goed is gekeken naar third person toppers als Prince of Persia, Assassin’s Creed en vooral Tomb Raider, zien we ook nieuwe elementen terug. Damnation profileert zichzelf namelijk als een zogenaamde verticale shooter.

Maar daarover zo meteen meer, laten we bij het spreekwoordelijke en in dit geval bijzondere begin beginnen. Het idee voor Damnation ontstond namelijk al in 2004, toen een groepje enthousiaste mod-makers besloot mee te doen aan de Make Something Unreal wedstrijd van ontwikkelgigant Epic. Inzet was naast een geldprijs een gratis licentie op de Unreal engine, waarmee het concept uit te bouwen zou zijn tot een volledige game.

Tweede plaats

De contest werd net niet gewonnen, maar met een tweede plaats was in ieder geval de aandacht getrokken van andere spelers in de industrie. Niet veel later werd het groepje, inmiddels Blue Omega geheten, dan ook van de nodige financiële middelen voorzien door uitgever Codemasters. De licentie op de nieuwste versie van de Unreal Engine kwam er alsnog en op dit moment is het resultaat bijna daar.

Damnation vertelt een alternatieve geschiedenis van Amerika, waar de burgeroorlog tussen noord en zuid veel langer is blijven aanhouden dan in de realiteit. De twee strijdende partijen noemen zich de Nationalists en de Coalition en beide worden van wapens voorzien door een bedrijf genaamd Prescott Standard Industries. Hoe langer de oorlog voorduurt, hoe lucratiever het natuurlijk is voor eigenaar W.D. Prescott. Wanneer de strijd echter door pure uitputting aan beide zijden op zijn einde loopt, besluit de magnaat over de resten heen te walsen en zichzelf uit te roepen tot nieuwe leider van Amerika.

Vogelvrij verklaarde cowboy

Als lid van een verzetsgroep die de oorlog al lang en breed beu was, schiet de gedachte aan verdere inperking van je vrijheid jou toch echt in het verkeerde keelgat. En dus pak je zelf de wapens op in de rol van de vogelvrij verklaarde cowboy Hamilton Rourke, zeg maar het type ruwe bolster, blanke pit. Je staat er echter niet alleen voor, want er zijn altijd wel één of twee andere verzetstrijders in je buurt. De meest opvallende daarvan is Yakecan, een indiaanse schone die teveel kleding blijkbaar alleen maar in de weg vindt zitten. Want waar het toch vandaan komt dat vrouwen vaak zo weinig aan hebben in games?

Anyway, de gameplay valt vervolgens uiteen in twee delen. Enerzijds is Damnation dus een third person shooter en anderzijds een action adventure die je in grote mate de vrijheid geeft om je eigen route van A naar B te zoeken. De invloed van de in de intro al genoemde games is dus groot, want Rourke en Yakecan klimmen, springen en zwieren met een even groot gemak door de omgeving als Altaïr en Lara.

Wat de game onderscheid is met name de verticale opbouw van de omgeving. Door de lange

oorlog is de industriële revolutie in een stroomversnelling gekomen, wat vooral goed is terug te zien aan de gebouwen. Ze zijn een mix van het aloude wilde westen en relatief moderne stoom aangedreven techniek en zijn vanuit strategisch oogpunt steeds verder de hoogte in gegaan. Volgens de makers kun je in bepaalde gebieden tot maar liefst 3 kilometer omhoog, waarna je door middel van een enorme draw distance zou moeten kunnen zien waar je een half uur daarvoor nog liep. Of waar je over een half uur wilt zijn natuurlijk.

Voertuigen

Gemiddeld zul je in elk gebied kunnen kiezen tussen zo’n tien verschillende paden om een doel te bereiken. Vanwege de grote schaal van de game zal dat deels ook met voertuigen kunnen, zoals motoren, een zweefvliegtuigje en wat lompe mechanische oorlogsmachines. En dat zal ook wel nodig zijn, want vijanden in dienst van Prescott komen in alle soorten en vooral maten op je af. Denk daarbij aan met technologie ‘verbeterde’ mensen, enorme robots genaamd Automen en natuurlijk de nodige eindbazen die je op een tactische wijze zult moeten verslaan.

Een voordeeltje dat je daarbij hebt, is een gave die je in staat stelt vijanden door muren en andere objecten heen te zien. Tijdens deze Spirit Vision kun je niet bewegen, maar het geeft je de mogelijkheid een situatie in te schatten om vervolgens gebruik makend van de omgeving de vijand te lijf te gaan. Daar staat tegenover dat nogal wat tegenstanders net zo acrobatisch zijn als jij en je collega’s, wat er voor moet zorgen dat de vaart er goed in blijft zitten.

Damnation zal volgend jaar niet bestempeld worden als de meest originele game, maar op basis van wat we er tot nu toe van gezien hebben, lijkt de ontwikkelaar zeker enkele sterke punten van andere third person games te combineren. Als de vrijheid en vooral ook de hoogteverschillen zo groot worden als men beweert, dan kan het absoluut een interessante titel worden. Bovendien zal de game volledig in co-op te spelen zijn en dat is in ieder geval iets dat we eigenlijk nog niet in een ‘klim-game’ gezien hebben. Begin 2009 weten we meer.

Platform: pc, Xbox 360, PS3 | Release: begin 2009