Halverwege dit jaar verscheen de survival horror-game Alone in the Dark voor pc en Xbox 360. De filmpjes waarin de we hoofdrolspeler Edward Carnby zagen spelen met de indrukwekkende physics engine beloofden veel goeds.

Als we de beloften mochten geloven zou Alone in the Dark niet alleen een retespannene game worden, maar bovendien zou je vindingrijkheid bij het oplossen van verschillende problemen in de game flink op de proef gesteld worden.

Nu zijn we een aantal maanden verder en eindelijk ligt ook de Playstation 3-versie van Alone in the Dark in de schappen, maar wel met een aangepaste titel. De PS3-versie van deze game heet namelijk Alone in the Dark: Inferno. Dit heeft ontwikkelaar Eden Games niet zomaar gedaan. Op deze manier willen ze subtiel duidelijk maken dat het bij de PS3-versie niet om een één-op-één conversie gaat van de eerder uitgebrachte games, maar dat er speciaal voor de PS3 flink is gesleuteld aan een aantal punten die in de eerder versies voor verbetering vatbaar waren.

Diversiteit aan voorwerpen
Het verhaal van de game is gelijk gebleven aan de Xbox 360- en pc-versie, dus daar gaan we je niet nog een keer mee lastig vallen. Ook de diversiteit aan voorwerpen en bijna onbegrensde mogelijkheden die je hebt om obstakels in de game het hoofd te bieden zijn intact gebleven. Je loop niet rond met een vet arsenaal aan vuurwapens, maar je moet jezelf zien te redden met slechts één pistool en alles wat je verder her en der aantreft: brandblussers, dubbelzijdig plakband, flessen met brandbare vloeistof, van die sticks die licht geven zodra je ze knakt tot zelfs zakdoeken aan toe. Je kunt het zo gek niet bedenken of je kunt ermee uit de voeten.

Wat ons betreft is dit ook een meteen een klein minpuntje aan de game. Je hebt zo ontzettend veel mogelijkheden met al die voorwerpen dat het soms lijkt dat er te weinig ruimte in het spel zit om alles eens lekker uit te proberen. Je kunt het spel natuurlijk meerdere keren achter elkaar spelen, maar het was leuker geweest als je vindingrijkheid wat meer op de proef gesteld werd.

Camerabesturing

Een veelgehoorde kritiek op de Xbox 360-versie was dat de camerabesturing enorm te wensen overliet. Je was bijvoorbeeld vrij beperkt in de bewegingsvrijheid met de camera. In de PS3-editie kun je de rechter analoge stick gebruiken om de camera alle kanten op te laten bewegen, maar ondanks deze verbetering bleef de camera ons op sommige momenten op een onaangename manier verrassen. Vooral wanneer je een gevecht levert met één van de vele tegenstanders in de game wil de camera nog wel eens alle kanten op zwiepen. Erg lastig als je met een brandende knuppel achter een of andere engnek aan rent.

Ook bij het inventory-systeem zijn een aantal vervelende foutjes weggewerkt. De game reageert nu veel sneller wanneer je de inventory oproept en het zorgt voor veel minder hoofdbrekens om een aantal attributen te combineren wanneer je bijvoorbeeld een lekkere molotovcocktail wil bereiden voor je vriendjes.

Rondvliegende controllers en goddeloos taalgebruik

De allergrootste verbetering in de PS3-versie is uitgevoerd in de scènes waarin je met een auto rond moet rijden. De Xbox 360-versie van Alone in the Dark zorgde bij tijd en wijle voor rondvliegende controllers en goddeloos taalgebruik, want in de tweede act van de game zat een missie waar je met een auto uit de stad moest ontsnappen. Nu is dit nog geen reden om in woede uit te barsten, maar dit stuk van de game was zo slecht uitgewerkt dat het bijna onmogelijk was om het einde van de helse autorit te halen binnen 25 pogingen. Dit keer krijg je niet alleen aanwijzingen van je bijrijdster te horen, maar dankzij checkpoints en een flink verbeterde besturing is dit stuk van de game zelfs redelijk geslaagd te noemen.

Ondanks alle verbeteringen, tweaks en aanpassingen was er tijdens het spelen van Alone in the Dark: Inferno maar één ding wat echt ontbrak tijdens het gamen: het gevoel dat we een survivalhorror-titel aan het spelen waren. Toegegeven, er lopen genoeg enge beesten rond in de game en er zit ook genoeg sfeer in de omgevingen, maar nergens kregen we het onbehaaglijke gevoel dat ons bekroop tijdens een potje Resident Evil of Silent Hill. Sterker nog: we kunnen ons herinneren dat Alone in the Dark 4 wèl een hele enge game was.

MacGyver

Erg jammer dus om te merken dat het horror-element bijna compleet achterwege is gelaten in dit laatste deel. Toegegeven, er zit een stuk in de game waar je door een parkeergarage moet lopen wat op zich best spannend is. Maar op het moment dat het echt eng dreigt te worden, mag je in een auto stappen en lekker door de garage gaan rondscheuren. Ook close combat-gevechten met tegenstanders komen vaak neer op een beetje in het rond rennen met een brandende stoel in je handen terwijl je probeert tikkertje te spelen met de monsters die in rook opgaan zodra je ze aanraakt.

Het lijkt erop dat Eden Games zoveel tijd heeft besteed aan het zo episch en indrukwekkend mogelijk maken van deze game, dat ze bijna vergeten zijn om het er een angstaanjagend spel van te maken. Gamers die dus verzot zijn op schrikeffecten en weerzinwekkende monsters kunnen deze titel dus maar beter laten liggen. Hiermee wil ik overigens niet zeggen dat dit geen goede game is. Het is eigenlijk een soort halfslachtige mengvorm tussen een survivalhorror-game en een aflevering van MacGyver. Je weet wel, die kerel die met een paperclip, een handjevol knikkers en een stukje plakband een helikopter in elkaar kon zetten.

Dit wil niet zeggen dat de Playstation 3-versie van Alone in the Dark een slechte game is; integendeel. Eden Games heeft er heel goed aan gedaan om een aantal maanden te besteden aan het verbeteren van de foutjes uit de eerdere versies en bovendien zitten er een aantal vrij memorabele scènes in de game. Vooral het begin van het spel waar je moet ontsnappen uit een gebouw wat helemaal in elkaar dondert biedt een aantal indrukwekkende momenten. Jammer genoeg komen dit soort memorabele momenten toch iets te weinig voor in Alone in the Dark: Infermo om het als een klassieker te bestempelen. (73%)

Platform: PS3 | Release: reeds verschenen