Wii, third party, casual game. Bij deze combinatie beginnen mensen van tevoren al te zuchten. Wéér zo’n game die eigenlijk geen cent waard is, maar toch verkocht wordt en zodoende het imago van de Wii niet veel goeds doet.

Order Up! is ook een casual third party game voor de Wii, en wederom zuchten we. Maar ditmaal niet van verveling en irritatie, maar van opluchting, want deze game is eigenlijk best leuk!

In Order Up! ben jij een beginnende chef die langzaamaan de stad Port Abello gaat overnemen. Je begint onderaan in een snackbar en klimt op naar de echte haute cuisine. De gameplay combineert hiermee elementen van eerdere games als Cooking Mama en Diner Dash. Elke dag kom je jouw restaurant binnen en maak je gerechten klaar voor de bezoekers, al dan niet geholpen door ingehuurde assistenten met elk hun eigen speciale vaardigheid.

Vijf sterren

Ieder gerecht kan veel punten opleveren, mits je ze goed bereidt. Met een perfect klaargemaakt gerecht, met de goede kruiden én warm geserveerd, klim je zo snel omhoog op de culinaire ladder. Met het geld wat je die dag hebt opgehaald kan je nieuwe gerechten aanschaffen, het restaurant opknappen, of speciale kruiden kopen. Als je vijf sterren hebt behaald, kan je verder naar het volgende restaurant.

De stijl van de game is simpel en grafisch had het best wat beter gekund, maar er is duidelijk wel over nagedacht. De aardappelvormige poppetjes hebben elk hun eigen karakter, van de klanten tot de ‘food critic’ die je de laatste ster kan geven. Sommige klanten hebben speciale wensen. Zo wil Dracula alleen rauw vlees en laat hillbilly Hootenanny Peete tussen het scheten laten door weten dat hij alleen stinkend eten lust.

Door de war schoppen

Daardoor moet je in de game voortdurend rekening houden met speciale wensen om extra geld te verdienen. Extra leuk is het om dingen door de war te schoppen, door bijvoorbeeld Dracula knoflook te voeren, of een vegetariër vlees voor te zetten. Elk personage heeft zijn eigen one-liners die zijn aangepast aan zijn eetwensen en ook die zijn best wel grappig.

Tussen het spelen door kan je ook nog wat mini-games spelen voor extra geld in de food court of op straat. Je kan de krantenbezorger helpen zijn gevallen post op te rapen of je vaardigheden met het mes testen bij de kruidenverkoper. Deze games zijn niet heel erg spannend, maar leveren een extra zakcentje op en zijn (gelukkig) bijna altijd optioneel. Vind je het niks, dan koop je alleen een zakkie basilicum op de markt, ook goed.

Minder saai dan het lijkt

Zoals je kan lezen gaat de hele game eigenlijk over het bereiden van eten in het restaurant. En dat doe je dus ook de hele game lang. Gelukkig is dit minder saai dan het lijkt, omdat je in elk restaurant steeds andere gerechten moet serveren, zoals Mexicaans of Italiaans, en voor elk restaurant ook steeds nieuwe gerechten kan kopen, zoals taco’s en cannelloni. Elk gerecht vergt andere technieken, van frituren tot fileren, van groente snijden tot wraps vouwen. In elk restaurant leer je zo weer nieuwe dingen bij, die ervoor zorgen dat je toch niet altijd hetzelfde doet.

Ook komen er steeds meer nieuwe gasten met speciale wensen bij. Jammer genoeg wordt de game er gaandeweg niet moeilijker op. Er zijn wel een aantal dingen waar je rekening mee moet houden, zodat elk gerecht warm geserveerd wordt en goed is klaargemaakt, maar dat is snel geleerd. Ook de betere restaurants zijn niet uitdagender dan de snackbar. Oké, je moet sommige gerechten meer kruiden, maar ach, dat is eigenlijk ook een koud geserveerd kunstje.

Laag value-gehalte

Ook de totale speeltijd laat te wensen over. Je hebt de game, als je het goed doet, toch echt wel binnen vijf uur uitgespeeld en dat is niet veel. Daarna kan je nog wel verder spelen in je restaurants, of nog meer dezelfde minigames spelen, maar een nieuw doel is niet meer te behalen. Na het uitspelen heeft het dan ook niet meer om het lijf dan een standaard Zylom-game, waardoor de game wel een heel laag value-gehalte heeft.

Ook is er geen multiplayer of online mode in te vinden, hoewel het concept daar best wel mogelijkheden voor creëert. Wel krijg je een leuk extraatje als je denkt dat je de game hebt uitgespeeld, maar die zullen we niet verklappen. Vooral het eindfilmpje is cool, met een grote knipoog naar een zekere zesdelige filmsaga in de ruimte.

Order Up! is en blijft een casual game, maar is toch echt leuk om te spelen. De gameplay werkt goed en blijft leuk, ondanks het herhalende concept. In tegenstelling tot de meeste casual games is er ook aandacht besteed aan de stijl en de teksten van de personages, wat zorgt voor een vermakelijk geheel. Jammer genoeg is de game nauwelijks uitdagend en is de totale speeltijd heel erg kort. Ook kent het spel geen multiplayer. Dit doet zeker af aan het gehele spel, maar alsnog heeft deze game mijn afkeer voor casual games toch redelijk in de pan gehakt. Met chilisaus. (72%)

Platform: Wii | Release: reeds verschenen