Underworld is alweer de derde Tomb Raider uit handen van ontwikkelaar Crystal Dynamics, en blijkbaar hebben ze de smaak goed te pakken want Underworld is veruit het mooiste en beste avontuur van pixelbabe Lara Croft ooit geworden.

Met Underworld keert de Tomb Raider-serie weer terug naar haar gloriedagen uit de jaren negentig. De gameplay staat namelijk weer volledig in het teken van het verkennen van prachtige gebieden, het verzamelen van schatten en het oplossen van immens grote puzzels. Tomb Raider: Legend en Anniversary lieten al zien welke richting Crystal Dynamics met de serie voor ogen had, maar Underworld is hier op ieder punt de overtreffende trap van.

In Underworld draait het allemaal om Lara’s zoektocht naar de hamer van de Noorse god Thor, een krachtig wapen dat volgens velen niet meer is dan slechts een mythe. Vroeg in de game vindt Lara op de bodem van de Middellandse Zee echter al een bewijs van deze Noorse Underworld en dit is dan ook de start van een episch avontuur dat haar naar de meest uiteenlopende locaties zal voeren en waarin ook Lara’s persoonlijke verwikkelingen een belangrijke rol zullen gaan spelen.

Langs richeltjes klauteren

Iedereen die Legend of Anniversary heeft gespeeld, zal ongeveer weten welke gameplay er in Underworld te wachten staat. Er wordt namelijk weer langs vele richeltjes geklauterd, op platformen gesprongen, over balken gebalanceerd en aan stokken geslingerd. Toch heeft Crystal Dynamics naast deze basiselementen flink wat nieuwe moves en mogelijkheden in de gameplay gegooid. Vooral de mogelijkheid om tussen twee muren omhoog te springen en de vrije manier waarop je à la Assassin’s Creed nu een muur kunt beklimmen, zullen ervoor zorgen dat je op een hele nieuwe manier naar de spelwereld moet kijken.

De grootste vernieuwing is toch wel de grootschaligheid van de tempels en de verschillende manieren waarop je tot de oplossing van een puzzel kunt komen. Zo kom je in een Mexicaanse tempel bijvoorbeeld een hendel tegen welke je pas na twee uur spelen weer eens terugziet en eindelijk kunt overhalen om je weg te vervolgen. Doordat het level design zo groot is geworden en er ook meerdere oplossingen mogelijk zijn voor de puzzels is het natuurlijk onvermijdelijk dat je ook sneller in de war raakt. Zo heb je namelijk bij het puzzelen niet altijd alle aanwezige objecten nodig of blijkt een rij palen na vijf fatale pogingen niet de juist route te zijn om een platform te bereiken. Underworld daagt de gamer echt uit om zich steeds weer goed te concentreren bij iedere nieuwe ruimte die hij binnenloopt. En dat komt goed, uit want een beetje uitdaging is nou net waar de Tomb Raider-serie zo hard aan toe was.

Doordat de puzzels dus van een hoger niveau zijn en jij als speler meer vrijheid hebt in werkelijk alles wat je in de game doet, heeft ontwikkelaar Crystal Dynamics ervoor gekozen een hulpmiddeltje in de game te bouwen, de Field Assistant. Deze kun je eenvoudig oproepen via de PDA en laat het geheel aan de speler over in welke mate hij geholpen wil worden. Wil je de game op eigen kracht uitspelen dan laat je de PDA natuurlijk onaangeroerd in je zak zitten maar roep je zijn hulp wel in dan krijg je eerst een globale hint over de mogelijke oplossing. Heb je vervolgens nog steeds geen flauw idee waar je het moet zoeken dan kun je een concrete beschrijving van de volgende actie krijgen. Een andere nieuwe functie van de PDA is de Sonar Map. Dit technische snufje geeft je een 3D-kaart van de omgeving, maar het is erg onduidelijk om hier herkenningspunten op te vinden en je zal dan ook sneller je weg vinden zonder tijd aan deze vreemde kaart te besteden.

Spelen zoals je wilt

Tomb Raider: Underworld geeft je de mogelijkheid om verschillende onderdelen van de gameplay geheel aan je speelstijl aan te passen zodat je de game precies kunt spelen zoals jij dat wilt. Vind je bijvoorbeeld het klimmen en verkennen het leukste onderdeel van Tomb Raider, dan is het mogelijk om bijvoorbeeld de kracht van de tegenstander omlaag te gooien en het magazijn van je guns uit te breiden zodat je verder geen omkijken meer hebt naar de combat-momenten. Op deze manier zijn er nog een aantal instellingen te veranderen waardoor je tijdens het spelen dus eenvoudig de nadruk kunt leggen op onderdelen die je echt tof vind aan de game.

Door dit soort gameplay-elementen aan de gamer over te laten en met de toegevoegde Field Assistant heeft Crystal Dynamics ervoor gezorgd dat Tomb Raider niet langer om Lara Croft draait maar dat de nadruk nu volledig op de gamer ligt. Jij als speler kunt alles aan je eigen smaak aanpassen en dat mag rustig gezien worden als de grootste sprong voorwaarts die de Tomb Raider-serie met Underworld maakt. Hoe makkelijk je het voor jezelf maakt heeft natuurlijk ook invloed op de gameduur, maar houd je een beetje van pittige puzzels en laat je alle hulpmiddelen voor wat ze zijn dan ben je een kleine twaalf uur met het epische avontuur bezig.

Indische Oceaan

Zowel Lara als de spelwereld zien er van begin tot eind prachtig uit. Vooral de Indische Oceaan waarin Lara op een gegeven moment met haar jacht ligt te dobberen is echt verbluffend mooi. Eenmaal aan land zorgen de schitterende geluideffecten, de voorbijtrekkende paradijsvogels en de heldere lichteffecten ervoor dat je jezelf echt even in de Thaise jungle waant. Later in de game blijft Underworld je op grafisch gebied verbazen, want ook het regenachtige Mexico en de Noorse onderwereld zijn erg mooi en tot in de kleinste details uitgewerkt.

Hoewel de nadruk vooral op het verkennen en puzzelen ligt, kom je in Underworld natuurlijk ook enkele menselijke tegenstanders tegen. De kunstmatige intelligentie hiervan is echter ronduit slecht te noemen. Regelmatig zal je namelijk vijanden tegenkomen die simpelweg met hun rug naar je toe blijven staan terwijl jij ze zwaar onder vuur neemt of die dekking zoeken achter een kist die jij enkele seconden eerder al kapot hebt geschoten. Best jammer van een game waarin verder alles lijkt te kloppen. Gelukkig zijn de momenten dat je daadwerkelijk in een vuurgevecht zit zeer schaars en krijg dit minpunt gelukkig niet de kans een zorgelijke bedoeling te worden.

Free roaming

Als Lara in één van de levels een motor in handen krijgt, kan het niet anders dan dat je met angst en beven terugdenkt aan de tenenkrommende achtervolginglevels uit Tomb Raider: Legend waar werkelijk alles verkeerd aan was. Gelukkig blijkt al snel dat de tweewieler in Underworld wél bestuurbaar is en dat het aanvoelt als een krachtige motor in plaats van de opgevoerde Tomos uit Legend. Daarnaast zal je het voertuig alleen gebruiken in een soort free roaming-achtig level waarbij je flink wat tussen verschillende punten moet reizen.

Het innemen van merkwaardige camerastandpunten lijkt een oude gewoonte te zijn van de ontwikkelaar, want net als in Anniversary en Legend zal de camera regelmatig op de meest idiote momenten wegdraaien in een vastgezet standpunt. Als je bijvoorbeeld voorzichtig over een smalle balk balanceert kan het zomaar zijn dat de camera ineens van Lara wegdraait en je dus op gevoel maar verder moet lopen en de cruciale sprong naar het volgende punt moet gokken. Ook als je van het ene naar het andere platform springt kan het soms voorkomen dat de camera plots naar een andere kant draait waardoor je makkelijk een stap in de verkeerde richting zet en de afgrond inlazert. Jammer dat deze mankementen nog steeds in een verder zo prima afgewerkte game te vinden zijn.

Grafisch heeft zowel Lara als de spelwereld van Tomb Raider er nog nooit zo verbluffend goed uitgezien. Tel hier het goede level design, de toffe platformelementen, het episch verhaal en de briljante puzzels bij op en je hebt met Underworld zonder twijfel de beste Tomb Raider game ooit in handen. De soms vreemde camerastandpunten en beperkte kunstmatige intelligentie lijken een oude gewoonte te zijn van ontwikkelaar Crystal Dynamics, maar vormen slechts een lichte smet op een verder uitstekende game. (81%)

Platform: Xbox 360, PS3, pc, DS, wii, PS2 | Release: reeds verschenen