Het mag duidelijk zijn dat Guitar Hero World Tour er niet met de originaliteitprijs vandoor zal gaan. De game gaat immers uit van precies hetzelfde concept als Rock Band, die al eerder in de winkels lag.

We zullen dan ook wederom een band kunnen simuleren en niet alleen in de huid kruipen van een gitarist, zoals het geval was in de vorige Guitar Hero-delen. Het standaardpakket van Guitar Hero World Tour bevat een draadloze gitaar, een draadloos drumstel en een microfoon, die jammer genoeg wel een kabel heeft. Daarmee doet de game nagenoeg hetzelfde als de concurrent, maar natuurlijk zijn er verschillen te ontdekken.

Ontwikkelaar Neversoft lijkt vooral voor het principe meer is beter te zijn gegaan en dat pakt bijzonder goed uit. Vooral qua instrumenten mag gezegd worden dat de ontwikkelaar goede stappen heeft ondernomen. De microfoon is sober, maar doet zijn werk prima, terwijl de gitaar en het drumstel de meeste indruk maken.

Drumstel

Het drumstel bevat een baspedaal, drie drum pads en twee bekkens, waardoor dit element nog dichter in de buurt komt van het echte werk. Verwacht dan ook behoorlijk complexe partijen in de latere nummers waarvoor je echt een beetje ritmegevoel en flink wat oefening nodig hebt. Het drumstel zelf speelt in ieder geval heerlijk. De pads en de bekkens zijn stevig en veren goed terug, alhoewel het baspedaal nog wel eens stroef kan aanvoelen.

Alhoewel de game je in bepaalde tussenschermen laat weten dat je het af en toe beter rustig aan kunt doen met het drumstel, blijkt het beter te werken als je flink hard mept (het drumstel kan flink wat hebben). In dat geval worden alle aanslagen netjes geregistreerd. Doe je dat niet, dan pakt de game niet altijd alle slagen even goed op.

Gitaar

Naast het geweldige drumstel, is de gitaar weer als vanouds goed. Deze is wat groter dan zijn voorganger en voelt daardoor minder aan als een speelgoedgitaartje. Wederom zien we de vijf kleurenknoppen terug die bepalen welke noot je speelt en de strum bar die je aanslaat alsof je de snaren op een gitaar raakt.

Nieuw aan deze gitaar is de Guitar Slider, die voor verschillende doeleinden kan worden ingezet. Het gaat om een drukgevoelig gedeelte aan de bovenkant van de gitaarhals, die dezelfde kleuren bevat als de normale knoppen. Hiermee kun je bijvoorbeeld extra effecten aan lange noten meegeven, het bij sologitaristen bekende tappen uitvoeren of als bassist de slap-techniek toepassen.

Het switchen tussen deze Slider en het gewone gitaarwerk blijkt behoorlijk lastig, waardoor dit enkel is weggelegd voor de gevorderde spelers. De gitaar maakt hoe dan ook indruk, wat je minder kan zeggen van de microfoon. Guitar Hero World Tour blijkt sowieso het meest vergevingsgezind voor zangers, waardoor dit onderdeel in je eentje het minst interessant is.

Met z’n allen

Natuurlijk is het ook niet echt de bedoeling de game in je eentje te spelen (alhoewel dit nog steeds tof is als gitarist of drummer). Naast de bekende singleplayer kun je dan ook op tournee met een gehele band. Je hebt dan telkens gigs van een aantal nummers, waarna je een volgende stad bezoekt. Net als in Rock Band worden de verschillende partijen heel overzichtelijk weergegeven. De drum-, gitaar- en baspartij worden verticaal naast elkaar weergegeven en de zangpartij horizontaal daarboven.

Ontwikkelaar Neversoft heeft duidelijk voor een no nonsense aanpak gekozen. Je vult dan ook samen een algemene Rock-meter, die zal stijgen of zakken naar aanleiding van de prestaties van alle bandleden. Heb je dan ook drie goede muzikanten in je band en één mindere, dan zal je meter uiteindelijk iets lager uitvallen, maar haal je het nummer over het algemeen wel. Heb je echter iemand in je band die er helemaal niks van bakt, dan gaat de meter heel rap omlaag en is het direct einde oefening. Je kunt dan ook niet iemand ‘redden‘, zoals het geval is in Rock Band.

Star Power
Daarbij deel je ook een Star Power-meter, die tijdelijk je score kan verdubbelen. Een enkele muzikant kan deze activeren, maar een andere muzikant kan altijd meeliften door deze op hetzelfde moment te activeren. Gitaristen activeren de Star Power op de bekende manier door de gitaarhals naar boven te bewegen en dat werkt nog steeds prima. Ook voor het drumstel is een slimme manier gevonden om de Star Power te activeren. Je slaat simpelweg beide bekkens aan. Het is even wennen, maar eenmaal onder de knie breekt dit de nummers niet op. Als zanger unlock je de Star Power door op de microfoon te slaan, alsof je in je handen klapt.

De moeilijkheidsgraad ligt als vanouds behoorlijk hoog. Speel je met iemand die de game nog niet zo lang speelt, dan kan deze simpelweg een lagere moeilijkheidsgraad kiezen. Kom je tijdens het nummer er achter dat dit te hoog is gegrepen voor een lid, dan kan de moeilijkheidsgraad direct worden aangepast. Het nummer begint dan wel opnieuw, maar je hoeft in ieder geval niet weer in allerlei menu’s te duiken.

Qua setlist is duidelijk voor veilige muziek gekozen. Verwacht dan ook geen heftige bands als Lamb of God en Slayer, maar eerder nummers van Michael Jackson, Wings en Fleetwood Mac. Voor bepaalde muziekliefhebbers zal de setlist dan ook waarschijnlijk iets te braafjes zijn. Gelukkig hoeven we het niet meer te doen met slappe covers, aangezien alle nummers door de originele artiest zijn opgenomen. Met meer dan tachtig nummers is er in ieder geval genoeg te doen en daarbij kun je natuurlijk nog extra nummers (tegen betaling) downloaden.

Jimi, Ted en Zakk

Daarbij moet gezegd worden dat er weinig onbekende nummers te vinden zijn in Guitar Hero World Tour. Toch blijken niet alle nummers even interessant voor alle bandleden. Dit zien we vooral terug als een bekende muzikant op het podium stapt. Dit zijn vaak bekende gitaristen, zoals Jimi Hendrix, Ted Nugent en Zakk Wylde waar je dan een nummertje mee of tegen kan spelen. Voor de drummer blijken deze nummers veelal saai, simpelweg omdat het gaat om de gitaarpartij.

Naast de bekende artiesten die verschijnen in de game, kent Guitar Hero World Tour ontzettend veel mogelijkheden om je eigen bandlid te creëren. Je kunt je uiterlijk aanpassen, maar bijvoorbeeld ook je eigen tatoeages ontwerpen. Ook in dit geval is aan het bandprincipe gedacht. Zo kun je zelfs een logo ontwerpen voor je band, voor het geval je echt uniek wilt zijn ten opzichte van andere bands.

Je kunt Guitar Hero World Tour op een enkele console met z’n vieren spelen, maar ook online op zoek gaan naar muzikanten. Dat is zo gepiept en blijkt prima te werken. Denk je een degelijke band te hebben gevormd, dan kun je zelfs online een andere band uitdagen. Qua online functionaliteiten doet de game dan ook wat het moet doen, maar ook niet veel meer dan dat.

Music Studio

Ontwikkelaar Neversoft heeft echter wel een bijzondere extra toegevoegd in de vorm van de Music Studio. Hiermee kun je eigen nummers opnemen, bewerken en ze vervolgens spelen. Jammer genoeg is het vanwege verschillende redenen niet mogelijk stem op te nemen. Alhoewel het behoorlijk complex blijkt zelf een nummer te creëren, zijn er al aardig wat bijzondere creaties te vinden online.

Je kunt je eigen nummers namelijk delen via GHTunes. Dit onderdeel van de game is duidelijk niet voor iedereen weggelegd, maar kan wel gezien worden als bijzondere feature. Deze lijkt nog een beetje in de kinderschoenen te staan, maar zou kunnen uitgroeien tot een geweldige manier om de speelduur van de game flink op te rekken. Daarbij is het gewoon een toffe toevoeging bij een game die sowieso al behoorlijk compleet is.

Guitar Hero World Tour is een zeer geslaagde bandsimulatie waar simpelweg weinig op af te dingen valt. De instrumenten werken prima en het samen spelen in een band blijft gewoon erg tof om te doen. Neversoft is duidelijk gegaan voor de rechttoe rechtaan aanpak, wat erg goed uit blijkt te pakken. De Music Studio is niet voor iedereen weggelegd, maar het GHTunes zorgt wel voor een flinke uitbreiding van de speelduur. Een aanrader, als je het toch wel flinke prijskaartje voor lief neemt. (92%)

Platform: Xbox 360, PS3, Wii, PS2 | Release: reeds verschenen