Review: Need for Speed: Undercover

Na Midnight Club: Los Angeles arriveert nu Need for Speed: Underground in de winkels. Kan de bekende raceserie zijn concurrenten voor blijven?

Wie aan een willekeurige gamer vraagt om een aantal racegames op te noemen, zal bijna altijd de naam Need for Speed te horen krijgen. Niet zo gek als je bedenkt dat de spelserie al 14 jaar meegaat en er in die tijd meer dan 25 games zijn verschenen op zowat elk systeem (zowel pc, handheld als diverse consoles). Qua naamsbekendheid zit het dus wel goed en de spelserie is er jaren in geslaagd om een breed publiek te vermaken.

De laatste jaren kwam er echter steeds meer kritiek. ‘Te makkelijk’ en ‘meer van hetzelfde’ zijn termen die vaak zijn geuit door gamers om de laatste delen te beschrijven. Dus kwam EA met Need for Speed: ProStreet, een compleet andere game die een flink aantal missende elementen toevoegde, waaronder een realistisch schademodel. Helaas bleek ProStreet qua gameplay geen verbetering. De slappe moeilijkheidsgraad en het meer realistische weggedrag in combinatie met de weinig enerverende races maakten ProStreet alles behalve een ‘Need for Speed’.

Verfijnde spelformule

Aan ontwikkelaar Black Box de zware taak om Need for Street opnieuw op de kaart te zetten. Geen gemakkelijke taak met Burnout Paradise en de nieuwe Midnight Club als directe rivalen. Het is dan ook niet zo vreemd dat de makers heel goed hebben gekeken naar welke Need for Speed-delen succesvol zijn geweest. Neem de wilde achtervolgingen uit Most Wanted en Hot Pursuit, combineer dat met illegaal straatracen, een open spelwereld en 2 Fast 2 Furious-verhaal en je hebt in een notendop Need for Speed: Undercover.

Dat klinkt goed en je merkt dat de makers heel goed naar de kritiek op de Need for Speed-titels hebben geluisterd. Dat begint al met de open spelwereld. Daar kun je een levendige en diverse race-omgeving mee bouwen, maar er is natuurlijk geen bal aan om elke keer naar een punt te moeten rijden voor je aan die daadwerkelijke race kan meedoen. Om die sleur te voorkomen, kan je met één druk op de knop de dichtstbijzijnde race starten. Wil je iets anders doen? Via de kaart kan je precies zien wat er allemaal te doen is en daar ook meteen aan beginnen.

Snel, maar niet altijd vloeiend

Geen onnodig vertragende factoren dus. Je kan lekker doorscheuren en mocht het niet lukken dan is er die altijd handige retry-optie. Die zal je tijdens het racen niet zo vaak nodig hebben, want de moeilijkheidsgraad is meestal aan de (te) makkelijke kant. Dat is wel anders bij de politieachtervolgingen. In het begin gaan die nog, maar als je Wanted-level flink is gestegen trekt de politie alles uit de kast om je te stoppen. Toch blijf je met een hoog déjà vu-gehalte zitten (zeker als je Most Wanted of Hot Pursuit hebt gespeeld).

De uitspraken en tactieken van de politie zijn duidelijk overgenomen van eerdere delen, zonder enige vernieuwing. Hetzelfde geldt voor het aanbod aan bolides. Alle wagens heb je wel eens eerder in een Need for Speed teruggezien. Wat is er wel nieuw? De open spelwereld bijvoorbeeld. Die is qua omgeving behoorlijk divers, maar is grafisch niet enorm indrukwekkend. Qua looks wordt het spel duidelijk overtroffen door zowel Burnout Paradise als Midnight Club: LA. Het is dan ook extra pijnlijk om te constateren dat Undercover ook nog eens problemen heeft om alles vloeiend op je scherm te tonen.

De actie gaat nog net niet hakkelen, maar je merkt het wel duidelijk. Een ander minpunt is dat de besturing erg gevoelig wordt als je even het gas loslaat (het alternatief voor remmen). Stuur je dan een beetje naar links of rechts, dan ga je in sneltreinvaart de berm (of vangrail) in. Dat zijn eigenlijk zaken die je niet verwacht in een Need for Speed, die qua racegevoel het nog steeds goed doet. Undercover is als een auto waar je jaren met veel plezier in hebt gereden, maar inmiddels is overtroffen door zijn concurrenten.

Need for Speed: Undercover is een prima game als je de spelserie een tijdje niet hebt gespeeld. Het resultaat is een bekende, maar verfijnde spelformule, die lekker speelt maar weinig verrassingen biedt. Undercover scoort hoog qua gemak en speltempo. De politieachtervolgingen zorgen in Undercover toch voor de meeste lol. Die intensiteit is er minder in de gewone races. Dat komt aan de ene kant door de gemakkelijke computertegenstanders, maar ook door de wat sfeerloze omgeving. Toch heeft Undercover moeite om de actie vloeiend op het scherm te toveren. Ook de besturing is af en toe te gevoelig, waardoor je snel in de vangrail belandt. Het resultaat is beter dan ProStreet, maar lang niet goed genoeg om de concurrentie te verslaan. (75%)

Platform: Xbox 360, PS3, pc, DS, PSP, wii, PS2 | Release: reeds verschenen

Tip de redactie