De Trauma Center-reeks is één van de weinige spelseries die zich zowel goed lenen voor de DS als de Wii. Levert dit volgende deel weer bloedstollende gameplay op?

Niet alle games verschijnen overal even snel. Dat is zeker van toepassing op Trauma Center: New Blood. De game verscheen in de zomer van 2007 al in de Verenigde Staten, maar ligt nu pas in de Europese winkels. Er kan veel veranderen in één jaar. Bevat New Blood nog steeds die verslavende gameplay? Het antwoord is een volmondig ja, maar dat wil niet zeggen dat deze operatiegame geen complicaties kent.

Qua toegankelijkheid houdt New Blood er duidelijk een dubbele moraal op na. Er is duidelijk veel aandacht besteed aan de besturing (waar je overigens een Nunchuck en WiiMote voor nodig hebt). Het werkt allemaal net een stukje vloeiender dan bij zijn voorganger Second Opinion. De uitleg bij de operaties is ook beter, al laat de game daar af en toe ook een steekje vallen. Voor wie niet bekend is met Trauma Center: in het spel speel je een chirurg, die patiënten moet redden door steeds meer complexe operaties uit te voeren.

Houd je patiënten in leven

Bij elk patiënt hoort een verhaal. De makers proberen dat element ook goed neer te zetten. Niet iedereen zal de stijl en dialogen kunnen waarderen. Van het arme kind, dat eigenlijk geen operatie kan betalen, tot de onschuldige man die is neergeschoten. Niet iedereen is zo sympathiek. Maar of ze nu jong, oud, rijk of arm zijn, het is aan jou om ze beter te maken.

Je begint met relatief simpele wonden, botbreuken en andere kwalen. Elke wond vergt zijn eigen aanpak. Het spel vergt inzicht, maar ook zeker een snelle hand-oog-coördinatie. Het geeft zeker een bevredigend gevoel als je een complexe operatie goed hebt uitgevoerd. Helaas gaat Trauma Center gebukt onder hetzelfde euvel als voorgaande delen, namelijk een absurde moeilijkheidgraad.

Te moeilijk in je eentje

Zelfs op ‘Easy’ wordt de game op den duur zo frustrerend dat je bijna operatie ‘gooi deze game uit het raam’ uit zou voeren. Zeker wanneer het mysterieuze Stigma virus opduikt, weet je dat het bijna onmogelijk wordt om je patiënt in leven te houden. Er is echter een oplossing in de vorm van de gloednieuwe co-op modus. Twee paar handen kunnen meer dan één, en dat is zeker het geval in Trauma Center: New Blood.

Het contrast tussen de frustrerende gameplay in je eentje en de uitdagende, maar leuke gameplay met zijn tweeën is enorm. Het is jammer dat grote delen van de game alleen lekker speelbaar zijn in de co-op-modus, want niet iedereen heeft zomaar een vriend of vriendin bij de hand die als assistent kan optreden. Hierdoor zullen veel gamers het spel toch links laten liggen.

Trauma Center: New Blood arriveert rijkelijk laat, maar levert nog steeds verslavende gameplay op. Al zal niet iedereen zich kunnen vinden in de verhaallijnen rond de operaties. De wijzer tussen uitdagend en frustrerend slaat echter te snel om naar het laatste, zeker als je het spel in je eentje speelt. Hetzelfde spel in de co-op-modus is een compleet andere ervaring. Beter qua opbouw en omdat je patiënt niet bij het minste of geringste het loodje legt, is het gewoon een stuk leuker. Vooral aan te raden met z’n tweeën dus. (70%)

Platform: Wii | Release: reeds verschenen