Review: Naruto: Ninja Council 2

Als een van de langstlopende en meest succesvolle animeseries aller tijden is het niet verwonderlijk dat er door de jaren heen tientallen op Naruto gebaseerde games zijn verschenen. Het spreekt voor zich dat deze stroom van spellen pieken en zeker ook diepe dalen kende, maar tot welk van deze categorieën mogen we de game Ninja Council 2 rekenen?

Gamers die de eerste Ninja Council voor de DS kennen, zullen beamen dat deze een handjevol leuke elementen bevatte, maar aan het eind van het liedje niet veel meer was dan een rommelig bergje willekeurige missies in een niet meer dan redelijk Naruto-sfeertje. Het vervolg lijkt qua opbouw gelukkig niets op zijn voorganger en scoort op diverse vlakken zelfs ronduit goed.

Het verhaal bijvoorbeeld is dit keer sterker wat deels wellicht verklaarbaar is omdat het speelt in de tijd dat Orochimaru zijn rivaal Sasuke aan zijn kant probeerde te krijgen. Naruto-fans zullen beamen dat dit deel van de anime-serie een van de absolute pieken was. In de basis een goed verhaal dus, maar gelukkig is er meer.

Beat ‘em up

De game is dit keer geen chaotische opeenstapeling van missies, maar een rechtlijnige doch geloofwaardige platformer vol ouderwetse beat ‘em up-elementen. De speler krijgt keuze uit een vijftal ninja’s en moet hieruit één leider selecteren waarmee de levels gespeeld worden. Daarnaast worden twee hulp-ninja’s geselecteerd welke je in geval van nood kunnen assisteren.

In de huid van de gekozen Ninja-leider rent de speler door tal van strak vormgegeven 2D platform levels heen op zoek naar de eindbaas. Onderweg wordt je constant aangevallen door roofvogels, reusachtige spinnen en tal van zogenaamde sound ninja's. Ook liggen er overal dodelijke vallen, zijn er geheime kortere wegen en ligt de complete speelwereld vol met Konoha coins die je kunt verzamelen. Controls zijn vergelijkbaar met die uit de eerste game. Met de A-knop kun je rennen, de B-knop laat je springen, met de Y-knop gooi je shurikens of werpsterren en met de X-knop schop en sla je er lustig op los.

Chakra-aanvallen

De eenvoudige controls werken beter dan in de eerste game, maar wel is het jammer dat ze voor elk van de speelbare personages nagenoeg hetzelfde zijn. Dat maakt dat je niet per se steeds met andere ninja’s hoeft te spelen en in praktijk veelal dezelfde keuzes maakt. Hoewel dit op zich geen ramp is, moge duidelijk zijn dat juist onderlinge variatie de game erg veel goed zou hebben gedaan en uiteindelijk ook tot een hogere score zou hebben geleid.

Ongeacht wie je kiest, duikt halverwege elk gebied de eindbaas van dat level op en krijg je de kans deze in een minigame met behulp van de stylus penschade toe te brengen. Deze games zijn leuke, sterk afwisselende gevechten die vaak daadwerkelijk een uitdaging vormen. De eindbaas ontkomt hoe dan ook, maar als je de minigame wint, tref je een verzwakte baas aan het eind van het level.

Dergelijke elementen zijn erg leuk uitgevoerd en passen prima in het Naruto-sfeertje. De eindbazen worden overigens sterk neergezet en bieden stuk voor stuk een interessante uitdaging welke een beroep doet op de vaardigheden van de speler alsmede het tactisch inzicht hoe het best gebruik te maken van de speciale Chakra-aanvallen.

Zwaar misbruiken

Zodra de Chakra-meter van de leider vol is kun je de L-knop indrukken waarna het touch screen waar zojuist nog je hulpjes stonden, verandert in een soort schildersdoek waarop met de stylus zo snel mogelijk een symbool moet worden getekend. Als dit binnen de gestelde tijd lukt, dan voert je vechter een speciale aanval uit wat gepaard gaat met allerlei grafische hoogstandjes die de serie eer aan doen. Door met de stylus een van de hulp-ninja’s aan te tikken op het touch screen voert deze een van zijn of haar speciale aanvallen uit waarbij dit keer geen symbolen nageschilderd hoeven te worden.

Een eindbaas die maar niet neer gaat, blijkt met behulp van bijvoorbeeld Kakashi’s Chidori aanval een stuk minder hardnekkig. Zodra een hulp-ninja zijn of haar aanval heeft uitgevoerd, loopt de lege Chakra-meter langzaam weer vol. Zodra deze weer helemaal gevuld is, kan de aanval gewoon weer gebruikt worden. Een gegeven dat tijdens met name eindbaasgevechten nog wel eens zwaar misbruikt kan worden.

Voor de artistiekeling

Er mag ingame dan weinig verschil zitten in hoe elke afzonderlijke ninja er op los schopt of slaat, maar als het op het gebruik van speciale Chakra-aanvallen aankomt, is elk van hen uniek en dien je per level de juiste keuze te maken wie je meebrengt. De juiste samenstelling van je schopgrage drie-eenheid is van belang om de vrij pittige game tot een goed einde te brengen. Nadat iedereen is vrijgespeeld, is er keuze uit maar liefst negentien speelbare personages, wat de speelbaarheid en replaywaarde van de game veel goed doet.

In het verlengde daarvan doet de nieuwe Doodle-mode ook een duit in het zakje als het op replaywaarde aankomt. Creatieve Naruto-fans kunnen zich hierin uitleven op een aantal canvassen met de bekende Hokage-afbeeldingen welke naar eigen smaak ingekleurd kunnen worden. Hoewel deze mode zeker de moeite waard is en echt iets toevoegt, blijkt het op de lange termijn echter niet veel meer dan een leuke extra die de game nét wat langer interessant houdt.

Hoewel de game beter in elkaar zit, een sterke soundtrack bevat, lekkerder weg speelt dan zijn voorganger en er grafisch erg gelikt uitziet, moet gezegd worden dat de levels na verloop van tijd wel wat van hun glans verliezen. Dit omdat ze sterk leunen op herhaling en op den duur gewoon voorspelbaar worden. In wezen is het geen nekslag voor de game, maar er is zeker ruimte voor verbetering in een derde deel. Goed beschouwd is Ninja Council 2 een tamelijk geslaagde Naruto-game die niet alleen voor de fans leuk is. Geen must have maar zeker een flinke stap in de goede richting. (77%)


Platform: DS | Release: reeds verschenen

Tip de redactie