De eerste Crash Bandicoot kwam meer dan tien jaar geleden uit voor de PSone en de maffe buideldas in de hoofdrol vergaarde sindsdien een groep trouwe fans. Deze old school platformer kreeg inmiddels meerdere vervolgen, waar de vorige maand verschenen Mind over Mutant de nieuwste van is.

Onze held moet het zoals gewoonlijk weer opnemen tegen de kwaadaardige Dr. Cortex die door middel van zijn nieuwste uitvinding het ultieme doel van alle slechteriken wil bereiken: werelddominantie. Aan Crash de taak Dr. Cortex en consorten opnieuw te stoppen met behulp van een inmiddels vaste cast aan kleurrijke personages, zoals de spirituele Aku Aku die tevens spelenderwijs de gameplay uitlegt of Coco (de zus van Crash) die in co-op te besturen is.

Mutanten gijzelen

De gadgets van Dr.Cortex zorgen ervoor dat de dieren op de Wumpa eilanden waar Crash woont, muteren in monsters. Een van de terugkerende elementen in de game is de mogelijkheid om met Crash die mutanten over te nemen en te besturen. Ondanks dat het geen nieuw gegeven is in de serie, is het wel solide geïmplementeerd. Iedere mutant kan weer andere handelingen verrichten die zowel nodig zijn in de vele gevechten als om obstakels te omzeilen. Naarmate de game vordert, worden de kunsten van de mutanten origineler. Zo zijn er mutanten die via telekinese objecten kunnen verplaatsen of de tijd kunnen vertragen.

Een nieuwe toevoeging aan de game is dat Crash de mutanten kan ‘pocketen’ ofwel in zijn zak kan stoppen om later opnieuw tevoorschijn te halen. Dit is handig aangezien je soms een specifieke mutant nodig zult hebben of juist enkel het karakteristieke ‘spinning’ van Crash zelf. Aangezien er slechts een mutant kan worden opgeslagen, zal er bovendien altijd een nieuwe mutant spawnen als een situatie daar om vraagt.


Eenvoudig

Dit geeft meteen een van de minpunten van de game aan. Het wordt je namelijk op de moeilijkheidsgraad ‘lastig’ wel erg makkelijk gemaakt. Niet alleen zijn alle monsters vrij eenvoudig te verslaan, ook het voor een platformer typerende rennen en springen is niet zeer uitdagend. Mocht Crash toch een gevecht verliezen of vallen dan raakt hij geen levens kwijt, maar enkel de bonus die hij heeft bij het verzamelen van mojo.

Dit levert oneindige herkansingen op, vooral omdat Crash bij falen nooit een missie overnieuw hoeft te beginnen, maar gewoon gerespawnd wordt op de plek des onheils. Soms zal Crash zelfs verderop respawnen, waardoor de wat moeilijkere stukken gewoon zijn over te slaan. Voor wie toch alles wil zien: vele stukken in de game moeten herhaaldelijk worden bezocht, tot vervelens toe.

Camera

De wat moeilijkere situaties zijn dan ook niet lastig vanwege de besturing van Crash, maar vanwege de camera. De speler heeft namelijk geen enkele controle over de camera die vooral Crash van dichtbij volgt, waardoor bepaalde gebieden, ondanks de lineaire route van de game, soms zeer onoverzichtelijk worden. Er blijft zo veel buiten beeld en je kunt lang niet altijd zien waar Crash naar toe springt, wat frustrerende momenten oplevert. In co-op blijft de camera bovendien ook altijd Crash volgen, waardoor de tweede speler achter Crash aan zal moeten rennen om in beeld te blijven.

Verder biedt de game sinds het vorig jaar verschenen Crash of the Titans grafisch niet veel nieuws. De vertrouwde cartoonachtige stijl wordt in stand gehouden en dit levert geen visuele hoogstandjes op, maar doet nog niet achterhaald aan. De cutscenes in de game zijn daarentegen elk unieke filmpjes die in herkenbare stijlen zijn gemaakt, bijvoorbeeld als een South Park aflevering of een klassiek stripboek. De filmpjes zijn hierdoor iedere keer de moeite waard om te bekijken.

Extra's

Wat Mind over Mutant uiteindelijk niet te eentonig maakt, is behalve de gevarieerde selectie mutanten, de humor en de extra's van de game. Een onderdeel in de gameplay is dat je door het verzamelen van mojo upgrades krijgt voor Crash of voor de verschillende mutanten die hij bestuurt. Iedere upgrade voegt wat toe aan bijvoorbeeld de kracht van Crash, gezondheid of zijn speciale aanvallen en dit en het vinden van tijdelijke bonussen kunnen je motiveren om wat langer door te spelen.

Het ‘unlocken’ van de cutscenes en de andere extra's dragen daar eveneens aan bij. In het huis van Crash kun je het bestiaria en de art bekijken en Crash voorzien van nieuwe ‘skins’. Daarnaast zit de game vol met herkenbare verwijzingen en komische dialogen. Dit soort elementen schudden je weer even wakker tijdens het soms toch wat ‘mindless’ gamen. De makers van Crash lijken zich hierbij, net als bij de moeilijkheidsgraad, in veel opzichten op een wat jonger publiek te richten, terwijl de fans zelf inmiddels wat ouder en ervarener zijn.

Crash: Mind over Mutant voldoet waarschijnlijk niet aan de verwachtingen van de fans en lijkt vooral een eenvoudig vervolg op Crash of the Titans. De gameplay wordt, ondanks de poging tot variatie, op den duur redelijk saai en door de gebrekkige camera ook vervelend. Dit wordt nog enigszins goed gemaakt door de leuke momenten en de extra's. Hoewel Crash: Mind over Mutant niet echt een waardige opvolger in de serie is, biedt het spel daardoor wel een paar leuke uren gamen voor zowel fans als nieuwe spelers. (65%)


Platform: DS, PSP, Xbox 360, PS2, Wii | Release: reeds verschenen