Preview: Mirror's Edge

De game-wereld kent inmiddels zoveel genres, dat je zou verwachten dat we niet meer echt iets nieuws zouden meemaken. Mirror's Edge bewijst het tegendeel.

De game is namelijk origineel, heeft een eigen stijltje en (niet geheel onbelangrijk) speelt ontzettend lekker. Het is dan ook zeker aan te prijzen dat ontwikkelaar DICE, die we kennen van de Battlefield-serie, de sprong in het diepe heeft gewaagd om met een nieuwe concept op de proppen te komen.

Mirror’s Edge speelt zich af in een klinische wereld, waarin alle communicatiestromen streng in de gaten worden gehouden. Jij kruipt in de huid van Faith, een vrouwelijke ‘runner’ die gevoelige informatie in razendsnel tempo vervoert. Je zus wordt vals beschuldigd van moord, waarna jij al snel te maken krijgt met de corrupte overheid en uit de weg geruimd moet worden. Je moet dan ook letterlijk rennen voor je leven. Het verhaal is zeer onderhoudend en wordt verteld door middel van stijlvolle cut scenes, die de uitstraling hebben van een stripboek.

First person

Daarbij sluit de gameplay helemaal aan bij het genoemde verhaal. In Mirror’s Edge zul je door de levels moeten sprinten en ondertussen acrobatische sprongen moeten maken. Dan zou je verwachten dat het om een third person game gaat, maar niets is minder waar. Mirror’s Edge speelt namelijk geheel in first person, waardoor de actie een stuk intenser is. Het is wel behoorlijk wennen, maar als je er een half uurtje mee in de weer bent geweest, werkt het heerlijk.

Niet alleen het perspectief is anders dan je zou verwachten, ook de besturing is net even verschillend van andere games binnen het genre. Zo ren je met de linker analoge stick, spring je met de linker bumper en slide je met de linker trigger. Hoe langer je de analoge stick naar voren beweegt, hoe harder je zal rennen en daarbij kun je jouw acties combineren. Ook de besturing moet je even door hebben, maar voelt uiteindelijk wel natuurlijk aan.

Handige tricks

Tevens heeft Faith flink wat handige tricks, die we bijvoorbeeld ook zagen in de populaire Prince of Persia-games. Zo kan ze een wall jump uitvoeren, maar ook het welbekende wall run principe zien we terug, zodat Faith onwaarschijnlijke afstanden kan overbruggen. Aangezien de actie zich vaak afspeelt op torenhoge sky scrapers, is er een constante spanning aanwezig.

Aangezien je telkens op de vlucht bent, zal je directe actie zoveel mogelijk moeten proberen te ontwijken. Een overmacht aan gewapende tegenstanders te lijf gaan is in het echte leven geen goed idee en zal ook in Mirror's al snel fataal aflopen. Je krijgt tijdens het spelen dan ook daadwerkelijk een opgejaagd gevoel, waardoor je net even wat minder lang zal nadenken over een grote sprong van een flatgebouw naar het andere.

Alhoewel je dus voornamelijk bezig bent met het betere klauter-, spring- en sprintwerk, zul je in bepaalde gevallen toch niet om confrontaties heen kunnen. Je zult in dat geval tegenstanders één voor één moeten uitschakelen. Je kunt met een druk op de knop de actie vertragen en kunt vervolgens met een andere actieknop een wapen uit de handen van een tegenstander werken.


De juiste timing

Dit moet je echter wel met de juiste timing uitvoeren, aangezien je anders een klap met het pistool incasseert. Als vervolgens de actie weer op normale snelheid verloopt, is het al snel afgelopen met de pret. Het is dan ook zaak dat je dan een wapen in handen hebt, die overigens vaak maar een paar kogels bevat. Daarbij zal je trager lopen met een wapen in handen en bij grote wapens ben je zelfs nauwelijks vooruit te branden (laat staan dat je allerlei acrobatische toeren uit gaat halen). De confrontatie aangaan doe je dan ook alleen als het echt niet anders kan.

De levels binnen Mirror's zijn vaak breed opgezet, maar het pad dat je volgt is vrij lineair. Er zijn altijd wel verschillende mogelijkheden om van punt a naar punt b te komen, maar uiteindelijk volg je toch een vast pad. Faith heeft de beschikking over runner vision, een soort zesde zintuig waarmee ze kan zien waar ze naartoe moet. Zo zullen bepaalde objecten, zoals deuren, buizen en kabels, rood oplichten, zodat je weet welke route je het beste kunt nemen. Als je dit een beetje door hebt, vlieg je werkelijk door de levels.

Voorgekauwd

Toch wordt niet alles voorgekauwd en zul je vaak voor het probleem komen te staan dat je niet weet hoe je ergens bovenop komt. En dat lijkt toch de grootste aantrekkingskracht van Mirror's Edge te gaan worden. Telkens ontdek je nieuwe manieren om ergens voorbij te komen en als het je eindelijk is gelukt om nipt op een platform te komen, waarvan je eigenlijk had verwacht dat het niet meer zou lukken, dan geeft dat echt een kick. Mirror’s Edge is echt een trial en error game en je zult zien dat je telkens toch nog even een kwartiertje langer speelt, om weer een stukje verder te komen.

Het grafische stijltje voegt daar het nodige aan toe. Mirror's Edge is misschien qua graphics misschien niet de sterkste titel, maar zet met de klinische omgeving wel een indrukwekkende sfeer neer. Daarbij heeft de ontwikkelaar aan details gedacht. Zo zal Faith haar handen op een object leggen als ze er tegenaan staat en zul je haar benen zien als je naar beneden kijkt. Daarbij zal haar zicht even moeten bijstellen als ze vanaf een binnenlocatie in de buitenlucht komt en zie je nauwelijks nog iets als je recht in de felle zon kijkt. Het zijn details, maar dit voegt echt wat toe aan het totaalplaatje.

Abrupt onderbroken

Alhoewel Mirror’s Edge lekker vloeiend speelt, kunnen we toch wat oneffenheden ontdekken. Zo mist Faith nog wel eens een sprong, terwijl je toch echt de juiste actie hebt uitgevoerd. Zeker als je een beetje op dreef bent in een level en dat daardoor abrupt wordt onderbroken, kan dit nog wel eens behoorlijk frustrerend zijn. Gelukkig komt dit niet al te vaak voor.

Het lijkt er op dat de singleplayer aan de korte kant zal zijn, maar gelukkig heeft DICE daar iets op gevonden. Mirror’s Edge bevat namelijk een time attack mode, wat simpelweg inhoudt dat je zo snel mogelijk gedeeltes van een level moet doorlopen. Via online leaderboards kun je zelfs de tijden proberen te breken van andere spelers, waardoor de spelduur van de game toch net iets opgerekt wordt. Of dat echter genoeg is om gamers te blijven boeien, zal nog moeten blijken.

Dat Mirror’s Edge een bijzondere game zal worden, mag duidelijk zijn. Alleen al het eigenzinnige grafische stijltje maakt behoorlijk veel indruk. Daarbij pakt het originele concept erg goed uit en speelt de game gewoonweg erg lekker. De versie die ik speelde kende nog wat schoonheidsfoutjes, die er hopelijk uit zijn gehaald als de game in de winkels ligt. Als dit het geval is, dan is Mirror’s Edge niet alleen bijzonder, maar ook een regelrechte topper.


Platform: Xbox 360, PS3, pc | Release: 14/11/2008

Tip de redactie