Misschien wel de meest geanticipeerde shooter van dit najaar is Far Cry 2, een game die dan ook afwijkt van de platgetreden paden. Of de verwachtingen worden waargemaakt, lees je in ons reisverslag.

Want een reis door het broeierige landschap van Afrika (en bijna een GTA in het zogenaamde donkere continent), is nog de beste omschrijving van wat de game je te bieden heeft. In de eerste plaats door het 50 vierkante kilometer grote gebied waarin alles zich afspeelt en waarin jij je volledig vrij kan bewegen. Om een vergelijk te maken: dat staat ongeveer gelijk aan de oppervlakte van 7.500 voetbalvelden.

Maar zo’n groot gebied is natuurlijk alleen interessant als er ook wat te doen is. Een veel gehoord kritiekpunt op bijvoorbeeld een game als GTA San Andreas was dat er te veel gebieden waren waar gewoon totaal niks te doen was. Nu staan in Far Cry 2 de vijandelijke bases ook weer zo strak naast elkaar opgesteld dat je je in een metropool waant, maar zul je tijdens het spelen wel merken dat je van tijd tot tijd blij bent als je even rust hebt.

Slepend conflict

Er is namelijk nogal wat te doen voor jou als net in het werelddeel gearriveerde huurling. Een anonieme opdrachtgever heeft je ingehuurd om een aanslag te plegen op ene Jackal, een wapenhandelaar die een slepend conflict zowat persoonlijk in stand houdt. Dit doet hij door beide strijdende partijen van wapens te voorzien, terwijl hij zelf buiten schot blijft en zijn macht en vermogen gestaag ziet groeien. Nadeel voor jou is dat je niet weet hoe de Jackal eruit ziet, laat staan waar je hem kan vinden. En dat je geen cent op zak hebt en ook nog eens een malaria-infectie oploopt, helpt ook niet mee.

Het enige wat je kunt doen, is dus proberen werk te vinden en zo wat naam voor jezelf te maken in het land waar je eerst vooral nog de zoveelste zandhaas met een wapen bent. Het is een mooie kennismaking met de vele side quests die je kunt aannemen, die uiteenlopen van het bevrijden van een collegahuurling tot het al dan niet zachthandig overtuigen van een lokale baas om informatie vrij te geven. Je kunt de hoofdmissies dus volledig links laten liggen, al zal het voor de hand liggen dat dit de enige manier is om verder te komen in het verhaal.

Chaos en vernietiging

Voor zowat iedere missie krijg je eigenlijk alleen een locatie en een opdracht die je aldaar dient uit te voeren. De manier waarop is volledig aan jezelf. En daar ligt dan ook de grootste kracht van de game, want voor zowel de liefhebber van chaos en vernietiging als voor wie meer naar de aanpak van Sam Fisher neigt, heeft dit avontuur genoeg te bieden.

Daarbij moet wel gezegd dat de meeste situaties wat denkwerk vooraf vragen, gezien je regelmatig tegen een overmacht zult komen te staan. De rambo-aanpak waarbij je simpelweg recht op je doel af stormt, zal er veel vaker toe leiden dat je zelf in het Afrikaanse stof bijt dan je tegenstanders.

Niet de makkelijkste game

Far Cry 2 is dan ook zeker niet de makkelijkste game. Je gezondheidsbalk, die gedeeltelijk zelf regenereert maar ook sneller gevuld kan worden met een spuit adrenaline, is snel leeg (afhankelijk van waar je geraakt wordt ). De kunstmatige intelligentie van tegenstanders is sterk en probeert je te omsingelen of je uit dekking te krijgen met granaten. Hoewel je in de pc-versie overal kunt saven, hebben de console-edities het nadeel dat je soms een heel stuk opnieuw dient te spelen, als je door de hectiek een tijdje vergeet naar een safe house te gaan om het spel op te slaan.

Daar staat tegenover dat er nogal wat safe houses te vinden zijn en dat je een buddy opdracht kunt geven je te hulp te snellen als je te veel lood binnen hebt gekregen. Buddies vormen een integraal onderdeel van de gameplay en afhankelijk van hoe goed je band met één hen is, hebben ze bijvoorbeeld zelfs tips om een opdracht uit te voeren. Een buddy kan echter ook zelf het leven laten of zich door jouw acties verraden voelen, waardoor je ze al dan niet voorgoed kwijt raakt.

Oude troep

Om waar nodig hen en vooral ook jezelf te beschermen, krijg je in de loop van de game nogal wat wapens tot je beschikking. Opvallend is daarbij dat wapens die je op vijanden verovert, kunnen blokkeren en na verloop van tijd zelfs breken. Deze zien er dan ook echt vies en verroest uit en het gebruik van dergelijke oude troep is al snel iets wat je laat voor wat het is. Het blokkeren komt namelijk regelmatig voor en hoe realistisch dat wellicht is, het gaat na een tijdje toch wat op je zenuwen werken. Zeker gezien tegenstanders er zelf geen last van lijken te hebben.

Met alle missies die je succesvol uitvoert, verdien je diamanten en die zijn bijzonder goed te ruilen voor materiaal van de lokale wapenshop, dat wel betrouwbaar is. Daarnaast is dit betaalmiddel ook te vinden in 221 in de spelwereld verstopte koffers. Je hebt hiervoor een detector die aangeeft dat je in de buurt van zo’n koffer bent, maar het zal van je eigen verzamelwoede afhangen of je hier serieus tijd en moeite in gaat steken. Het wijst je er in ieder geval weer even op dat je een game aan het spelen bent, in vergelijking met het verder zo realistische karakter en uiterlijk van Far Cry 2.


Want dat Afrika er hier net zo sfeervol en adembenemend uitziet als in het echt, staat vast. De afwisselende omgevingen waarbij je op het ene moment door een dichte jungle loopt en het andere moment met een jeep door de woestijn crosst, maken van de game een beleving op zich. De mate waarin je de omgeving kunt vernietigen is alleen wat minder dan ik persoonlijk gehoopt had, want hoewel je de fantastische manier waarop vuur zich verspreidt nooit beu wordt, zijn stenen gebouwen en bomen enkel een beetje te beschadigen. Het lijkt de prijs van een sandbox-ervaring te zijn en wat dat betreft is het ook eigenlijk niet als al te groot minpunt te zien, want hoe leuk zou de game nog zijn als je op een gegeven moment het halve gebied in de as hebt gelegd?

Achtergrond

Naast de prachtige natuur (compleet met allerlei diersoorten die gelukkig ondanks eerdere voornemens van Ubisoft alsnog in de game verwerkt zijn) zijn het vooral de vele personages die Far Cry 2 zo interessant maken. De wereld lijkt door te gaan als jij je op de achtergrond houdt en een relatie met het ene personage heeft ook indirect invloed op de relatie met een andere. Vertrouwen is belangrijk en bijvoorbeeld de emotie op het gezicht van een bedrogen of teleurgestelde opdrachtgever maakt een soortgelijke indruk als Half-life 2 destijds deed.

Heb je uiteindelijk iedereen ontmoet, alle doelen voltooid of in ieder geval het verhaal in z’n geheel afgesloten, dan kun je nog aan de slag met de multiplayer. Tot je beschikking staan herkenbare modes als deathmatch, team deathmatch en capture the diamond. De laatste in de rij van vier is uprising, wat in grote lijnen de Far Cry 2 variant is van domination. Tenslotte is er, ook op de consoles, een uitgebreide en makkelijk onder de knie te krijgen map editor toegevoegd, zodat er geen tekort zal zijn aan mappen om je online op uit te leven.

De vraag uit de intro of Ubisoft de verwachtingen inlost, lijkt me dan ook duidelijk beantwoord. Niet alleen is de setting in Afrika uniek, ook het geloofwaardige verhaal en de vele mogelijkheden die de game je biedt, maken Far Cry 2 tot een veel completere ervaring dan de gemiddelde shooter. Hoewel er nog een aantal toppers op komst zijn, is dit zonder meer één van de beste games die je dit jaar zult kunnen spelen. (92%)


Platform: Xbox 360, PS3, pc | Release: reeds verschenen