Bij muziekgames denk je natuurlijk meteen aan het zware rock-geweld van een Guitar Hero of de hippe dance beats van Elite Beat Agents. Dat ik bij Looney Tunes: Cartoon Concerto ineens als dirigent van een klassiek orkest aan de slag moest, was dan ook een geheel nieuwe ervaring.

Beter goed gejat dan slecht bedacht. Zoiets moeten de heren bij Amaze Entertainment hebben gedacht toen ze Loony Tunes: Cartoon Concerto op de tekentafel zagen liggen. Want als er iets meteen duidelijk wordt na een paar minuten spelen zijn het wel de zeer sterke overeenkomsten met de absurde ritmegame Elite Beat Agents. In deze Looney Tunes-titel speelt je alleen niet met drie dansende agenten, maar met overbekende tekenfilmfiguren als Daffy Duck, Bugs Bunny en Wile E. Coyote.

Gezegd moet worden dat deze Looney Tunes-licentie op een zeer leuke manier gebruikt wordt. Zo krijgt je de tutorial simpel en grappig uitgelegd door Bugs Bunny en zie je op het bovenste DS-scherm tijdens het spelen altijd een klassieke scène uit een Looney Tunes cartoon draaien.

Dit filmpje reageert geheel op de door jouw gedirigeerde muziek en wanneer je bijvoorbeeld een noot mist, zie je dit real time terug in de cartoon. Best leuk gedaan, maar veel meer dan een struikelende Elmer Fudd of Speedy Gonzalez zal je niet te zien krijgen. Het doel van de game is dan ook om deze filmpjes op een zo goed mogelijke manier aan elkaar te dirigeren.

Rondjes aantikken

In de game ben jij als speler dus de dirigent die het orkest begeleidt bij het spelen van de klassieke stukken van bijvoorbeeld Bach, Mozart of Rossini. Dit doe je door met de stylus een rondje of een vierkantje op het juiste moment aan te tikken op het touch screen en deze vervolgens door te trekken over twee tot acht andere punten.

Dit verschilt dus wel iets van de manier waarop dit in Elite Beat Agents gebeurde waar je alle rondjes afzonderlijk van elkaar moest aanraken. Daarnaast moet je tijdens het nummer af en toe vallende noten aantikken op het moment dat ze onder in beeld door gouden ringen vallen. Al met al is deze gameplay dus niet meer dan een simpele kopie van Elite Beat Agents, maar die kopie is in combinatie met de vrolijke Looney Tunes-wereld nog best aardig uit de verf gekomen.

Uitsluitend klassiek

Doordat er in deze titel uitsluitend klassieke muziek verwerkt zit, gebeurt het maar al te vaak dat je een nietszeggend muziekstuk zit door te tikken terwijl er op het bovenste scherm een verschrikkelijk saai filmpje voorbij trekt.

Zo zie je bijvoorbeeld de altijd slissende Sylvester een filmpje lang achter Tweety (I thought I saw a pussycat?!) aanrennen. En dat is gewoon niet zo heel erg boeiend om vijf minuten naar te moeten kijken. Echt grappige cartoons zie je dan ook maar zelden in deze game en dat is best opmerkelijk als je een titel met de Looney Tunes-licentie in handen hebt.

De muziek sluit meestal perfect aan op de getoonde scènes, maar het is zeker even wennen om het geluid van violen, klarinetten en triangels uit de DS te horen komen. Maar de prima kwaliteit waarmee dit gebeurt, maakt het zeker niet moeilijker om de klassieke muziek te accepteren.

Slapstick Looney Tunes

Het is begrijpelijk dat Amaze Entertainment bij deze game voor klassieke muziek heeft gekozen, want het past gewoon ontzettend goed bij de slapstick humor van de Looney Tunes cartoons. En er zijn dan ook genoeg momenten dat de game echt leuk is om te spelen, want dan komen de muziek en de cartoons perfect samen tot één geheel. Ook op grafisch gebied presteert de game zeer degelijk voor DS-begrippen. De Looney Tunes-personages zien er allemaal kleurrijk en scherp uit en ook aan de filmpjes is duidelijk zorgt besteed.

Gigantische misstap

De toevoeging van een multiplayer zou deze game daadwerkelijk een meerwaarde kunnen geven, maar na lang zoeken kwam ik tot de conclusie dat deze functie toch echt niet aanwezig is! Erg jammer en in mijn opzicht zelfs een gigantische misstap van Amaze Entertainment, want de multiplayer zorgde bij Elite Beat Agents voor een aanzienlijke verlenging van de gameplay. Als je dan toch een ander concept kopieert, dan had de multiplayer er ook best wel bij gekund.

Met Looney Tunes: Cartoon Concerto haal je best een toffe game in huis. Het is wel even wennen om de klassieke muziek aan te horen, maar dit in combinatie met de leuke Looney Tunes-filmpjes zorgt voor een passend geheel en is bij vlagen zelfs ‘goed’ te noemen. Waren de pittige ritmecombinaties uit Elite Beat Agents iets te hoog voor je gegrepen dan is Looney Tunes: Cartoon Concerto waarschijnlijk meer naar je gading. Toch is het ontbreken van een multiplayer echt onvergefelijk met als resultaat een weinig verrassende titel die door de goed gekopieerde gameplay voor slechts een paar uurtjes speelplezier kan zorgen. (66%)


Platform: DS | Release: reeds verschenen