De nieuwe hype in games is dat alles kapot moet kunnen. In Battlefield: Bad Company lieten ze zien hoe het moest, maar Red Faction: Guerrilla doet daar weer een schepje bovenop.

Ja, ik weet dat in Battlefield: Bad Company alles al kapot kon, maar als je goed hebt opgelet bleven huizen altijd nog gedeeltelijk staan. De daken en trappen bleven altijd aanwezig na een hevig bombardement. Hier was dan wel bewust voor gekozen, maar volledige destructie was het eigenlijk niet.

In Red Faction: Guerilla kan werkelijk alles stuk. Er blijven geen daken en trappen overeind als jij daar geen zin in hebt. Elk dorpje of elke industrie die je tegenkomt, kun je volledig gelijk maken met de vloer. Het kost wel wat tijd en energie, maar dan heb je ook niets. Letterlijk.

Gigantisch veel chaos

En dat is natuurlijk helemaal niet erg. Misschien is het stiekem wel leuk. Zo kreeg ik tijdens de presentatie, die voor de speelsessie gehouden werd, te zien hoe je met een soort graafmachine op poten gigantisch veel chaos kon creëren. Daarmee bedoel ik eigenlijk te zeggen dat de presentator de hele planeet in de as aan het leggen was. Je kon precies zien waar hij gelopen had. Er was een soort pad gecreëerd door huizen, pijpleidingen, bruggen en andere dingen die je op Mars zou tegenkomen.

Red Faction speelt zich natuurlijk af op Mars. Maar op Mars kun je normaal gesproken niet gezellig rondlopen en daarom is deze versie al ge-terraformed. Dat wil zeggen dat het bewoonbaar gemaakt is voor mensen. Je loopt er dan ook niet met een space suit aan, maar gewoon in je lange jas met je hamer in je handen.

Aangepaste zaagmachine

Dat is ook gelijk je hoofdwapen. Met de hamer sla je een pad door muren en andere dingen die in de weg staan. Alle wapens die je tegenkomt zijn gebaseerd op werktuigen. Zo noemde ik hiervoor al de graafmachine die je gebruikt als wapen, maar zo heb je dus ook explosieven die normaal gesproken gebruikt worden voor het losblazen van rotsen en heb je een soort gun die zaagbladen schiet. Een aangepaste versie van een zaagmachine dus.

Maar je hebt ook wat meer standaard wapens. Deze jat je van de vijand en komen in de vorm van de EDF (Earth Defence Force). Deze ken je misschien nog wel als de goeie gasten uit de vorige delen, maar nu zijn ze compleet omgeslagen. Ze willen heel Mars voor zichzelf hebben en daar ben jij het niet mee eens. Vandaar dat je nu een reden hebt om al de EDF-gasten af te slachten.

Want als jij hun niet afmaakt, dan doen ze het wel bij jou. Maar wel pas als ze je hebben geïdentificeerd of zodra je op hen begint te knallen. Gebeurt geen van beide, dan kun je gewoon rustig voorbij lopen of rijden. En zodra je daar genoeg van hebt en wat chaos gaat veroorzaken, merk je dat de kunstmatige intelligentie ook goed zijn best doet om niet gewond te raken. Ze vallen aan zolang het niet te gevaarlijk wordt. Anders proberen ze je te onwijken of te ontkomen.


De omstanders raken compleet in paniek nadat het eerste schot gelost is. Ze rennen als kip zonder kop rond en rijden overal tegenaan. Heel irritant dus. En dan komt het wel eens voor dat je er eentje een kogel in zijn hoofd schenkt. Dan kom je er echter al snel achter dat dit helemaal niet goed is voor je reputatie.

Jan en alleman

Schiet je EDF-gasten neer, dan wordt je achterban er blij van en zullen ze meevechten als ze zien dat je in de problemen zit, maar schiet je jan en alleman door z’n hoofd, dan vinden je aanhangers dat niet zo leuk en zullen ze je dus ook niet helpen. Zaak dus om goed op je reputatie te letten, want later in de game kunnen gevechten op halve veldslagen gaan lijken en dan is het wel zo handig om wat hulp te krijgen.

Dat geldt ook voor multiplayer. We kregen Team Deathmatch voorgeschoteld en ik ging heel vaak dood, omdat ik niet zoveel zin had om samen met Fransen te spelen. Samen spelen wordt dus wel degelijk beloond met een langer leven, maar daar zit niets nieuws. Het nieuwe zit hem in de back packs die door de levels verspreid zijn.

Deze dingen zorgen min of meer voor een soort klassensysteem. Alleen kies je nu niet in een menuutje wat je wilt gaan zijn, maar kun je tijdens het spelen gewoon een pack oppakken waar je op dat moment zin in hebt. Zo heb je packs waarmee je sneller gaat lopen, waardoor je door muren, vijanden en andere obstakels kunt rammen. Hierdoor krijg je meer vuurkracht, waardoor je hoger gaat springen. Uiteindelijk zullen er ongeveer tien van de back packs in de multiplayer te vinden zijn.

Red Faction: Guerilla laat veel leuks zien en laat vooral zien dat slopen ook echt slopen kan zijn. Samen met een grote open wereld waarin je kunt doen en laten wat je wilt geeft dit je sowieso al enige uren vermaak zonder dat je uberhaupt aan het verhaal begonnen bent. Maar veel van het verhaal weten we niet en daarom vraag ik me af of het me ook kan meeslepen in de game. Alleen slopen en killen is leuk, maar hoe lang hou ik dat vol zonder verhaal dat me motiveert om verder te gaan?


Platform: Xbox 360, PS3, PC | Release: 2009