Het was natuurlijk slechts een kwestie van tijd voordat Guitar Hero de overstap naar een handheld zou maken. Grote vraag blijft alleen hoe je zo’n game nou eigenlijk kunt spelen zonder gitaar.

Als je ooit een Guitar Hero-game hebt gespeeld dan weet je precies wat je van deze DS-versie kunt verwachten. Er worden namelijk weer flink wat noten en akkoorden op een ritmische manier weggedrukt, je doorloopt een carrière met je eigen band en unlockt nieuwe kleding en gitaren om je personage mee aan te kleden. Toch is er wel degelijk één groot verschil met de voorgaande delen uit de serie en die wordt meegeleverd in de vorm van de Guitar Grip.

Geen stoere Gibson

Doordat de game op een handheld wordt gespeeld is het dus onmogelijk om met de stoere Gibson Les Paul te spelen zoals we dat in Guitar Hero III bijvoorbeeld deden. Uitgever Activision heeft ontwikkelaar Vicarious Visions dan ook alle creatieve vrijheid gegeven om met een toffe oplossing te komen. En aan de Guitar Grip te zien, zijn ze daar zeker in geslaagd.

Deze Guitar Grip klik je vast in het GBA-slot van de DS waardoor je de handheld om je hand kunt schuiven en je hem om z’n kant vasthoudt zoals bijvoorbeeld ook bij de Brain Training-games het geval is. Je vingers rusten op de bekende gekleurde fretknoppen en zo komt het Guitar Hero-gevoel toch nog enigszins tot leven op de kleine handheld.

Het touch screen wordt gebruikt om de snaren aan te slaan en dat doe je met het speciale plectrum die in de Grip zit geschoven. Je hoeft dus niet langer een raar plastic dingetje op en neer te klikken om de snaren aan te slaan, want met het plectrum over het scherm bewegen is genoeg om er flink wat geluid uit te krijgen. Zo heb je dus eigenlijk alle belangrijke bewegingen die nodig zijn bij het gitaarspelen, samengeperst tussen je handen.

Pielen met de fretknopjes

Het is best even wennen om op deze manier te spelen. Je zit namelijk ontzettend te pielen met de kleine fretknopjes en het plectrum op het touch screen. Daarnaast moet je de DS ook op een vreemde manier vasthouden, wil je goed op beide schermen kunnen kijken.

Hiervoor zal je hand namelijk vrij ver naar rechts moeten kantelen waardoor je na het spelen van drie nummer toch echt wel toe bent aan een paar minuten rust. Maar ja, zoals het een echte rocker betaamt kun je natuurlijk moeilijk na iedere drie nummers een kwartier pauze gaan houden. Met als pijnlijk resultaat dat deze review nu wordt getikt met vrijwel alleen mijn rechter hand.

Snelle combinaties

Doordat je dus een knop minder te gebruiken hebt, zou je in eerste instantie denken dat de game er een stuk makkelijker van wordt. Toch maakt de snelle combinatie van noten en akkoorden er een zeer uitdagende game van en je kunt het dus wel vergeten om hier met twee vingers in je neus doorheen te pingelen. De moeilijkheidsgraad van de grote broers haalt deze DS-titel dan misschien niet, een uitdaging is het zeker.

De zuurverdiende Star Power die je opspaart tijdens het spelen, kun je activeren door hard in de microfoon te schreeuwen. Het boekje adviseert je hiervoor de term 'Rock On!' te gebruiken, maar met een grunt-achtige kreet vanuit de onderbuik of een andere willekeurige combinatie van letters bereik je gelukkig hetzelfde resultaat. Geen zin om te schreeuwen? Dan kun je ook gewoon een van de DS-knoppen indrukken of met de stylus op de Star Power-meter tikken.

Softe nummers

Terwijl je het bekende traject aflegt met je band zal je 25 verschillende nummers voor je kiezen krijgen en zal er nog één bonusnummer vrijgespeeld kunnen worden. En het eerste dat je zal opvallen is dat de nummers echt een stuk softer zijn dan we van de serie gewend zijn. Zo speel je bijvoorbeeld populaire hitjes van Maroon 5, Blink 182 en No Doubt.

De audiofielen onder ons kunnen overigens beter even wachten op Guitar Hero IV want de geluidskwaliteit in On Tour is namelijk niet echt briljant te noemen. Vooral na een langere periode de game te hebben gespeeld klinken alle nummers even mat. Zelf het gebruik van een koptelefoon weet het allemaal niet beter te maken, het zorgt er zelfs voor dat je alleen maar beter hoort hoe matig de kwaliteit daadwerkelijk is.


Het Guitar Hero-gevoel

Een degelijke multiplayermodus mag natuurlijk niet ontbreken in een Guitar Hero-game en ook in On Tour zit er een zeer uitdagende twee speler modus verwerkt. Ditmaal is er niet gekozen voor de bekende Battle Mode maar voor een variant hierop, Guitar Duel. Hierin kun je het tegen een vriend opnemen waarbij je elkaar aanvalt met verschillende items die je oppikt tijdens het spelen. Je zet bijvoorbeeld het scherm van een ander in de fik, je laat z’n beeld op de kop lopen of je moet ineens een handtekening geven aan een fan door met je stylus iets op een papiertje te krabbelen.

Het feit dat er tijdens de E3 alweer een tweede On Tour voor de DS is aangekondigd, kan dan ook alleen maar gezien worden als goed nieuws. Als Vicarious Visions de geluidskwaliteit nog iets weet op te poetsen en de rocknummers van een iets harder kaliber worden dan zal de opvolger van deze On Tour wel eens een echte toptitel kunnen worden. Aan de andere kant is de kans klein dat ze met een oplossing komen voor de kleine knoppen en de onvermijdelijke polsblessure.

Het is jammer dat deze game niet lekker te spelen is voor een langere tijd, anders was het werkelijk een aanrader voor de DS geworden. Wat over blijft is een zeer leuke titel die je de mogelijkheid biedt de DS weer eens op een originele manier voor een game te gebruiken. Tof is het allemaal zeker, maar het kan niet tippen aan de echte Guitar Hero-ervaring op een van de grote consoles. De leuke nummers, het spelen met een plectrum en de toffe accessoire in de vorm van de Guitar Grip maken van deze Guitar Hero een zeer vermakelijke opvulling voor de saaie zomermaanden. (73%)