Het is alweer een tijdje geleden dat gamers mochten genieten van de griezelige avonturen in Alone in the Dark. Een nieuwe game moet de spelreeks opnieuw op de digitale kaart zetten. Heeft Resident Evil voor het eerst weer serieuze concurrentie?

Het is alweer een tijdje geleden dat gamers mochten genieten van de griezelige avonturen in Alone in the Dark. Een nieuwe game moet de spelreeks opnieuw op de digitale kaart zetten. Heeft Resident Evil voor het eerst weer serieuze concurrentie?

Wat zou jij doen als je op een dag wakker wordt in een vreemde stad, die je vreemd genoeg toch op een of andere manier goed kent. Het is bovendien volgens de kalender tachtig jaar later, maar jij bent zelf geen dag ouder geworden. Dat is ongeveer de situatie waarin Edward Carnby, de hoofdpersoon in Alone in the Dark, zich in bevindt.

Meer dan genoeg reden om uit te zoeken wat er hemelsnaam is gebeurd. De vraagtekens zullen echter nog wel even blijven bestaan, want er zijn nog veel meer mysteries te ontrafelen in de stad New York, waar deze game zich afspeelt. In Central Park wel te verstaan. Dit enorme, natuurgebied midden in Manhattan is een bron van diverse Urban Myths. Een onbekend tunnelsysteem, een platgebrand dorp, gemuteerde levensvormen en de absurde hoge waarde (meer dan 528 miljard dollar) zorgen ervoor dat er al jaren flink wat complottheorieën rondgaan over het groene hart van Manhattan.

Het geheim van Central Park

In de game zijn deze verhalen verweven met wat er met hoofdrolspeler Edward Carnby is gebeurd. Het geheim van Central Park kan niet meer worden gestopt; aldus de makers. Bovennatuurlijke gebeurtenissen spelen zo een belangrijke rol in Alone in the Dark.

De makers hebben duidelijk kosten nog moeite gespaard om Central Park in een fraai virtueel jasje te steken. Op basis van uitgebreid foto- en satellietmateriaal hebben de ontwikkelaars deze unieke locatie nagebouwd voor Alone in the Dark. Het resultaat mag er absoluut zijn. Wandelpaden, bankjes, struiken, bomen en lantaarnpalen; alles wat je van een bezoek aan Central Park verwacht.

Golfkarretje

Omdat Central Park zo uitgestrekt is, beschik je over een uitgebreide map en GPS-systeem om je snel naar jouw bestemming te leiden. Hoe vlug je daar bent, hangt natuurlijk sterk af van het gekozen vervoer. Door te gaan lopen ben je redelijk onopvallend maar ook langzaam. In sommige situaties is echter meer snelheid vereist. Een golfkarretje of een auto biedt dan uitkomst.

Aangezien autosleutels er meestal niet in zitten, zal je deze vervoermiddelen ouderwets moeten ‘hotwiren’ om de gekozen bolide gestart te krijgen. Doe je daar te lang over dan klinkt er een ‘lekkere’ claxon. Altijd fijn als er tegenstanders in de buurt zijn. Eenmaal in de wagen lijken je problemen opgelost. De besturing en het weggedrag zijn namelijk uitstekend. De ervaring die het ontwikkelteam heeft opgedaan bij Test Drive Unlimited (de vorige game van Eden Studios) komt daarbij dus goed van pas.

Maar zelfs in een lekker rijdende auto ben je niet veilig in Alone in the Dark. Het platrijden van vijanden (en ander bovennatuurlijk tuig) is zeker effectief, maar niet zonder gevaar. Voor je het weet springt er iemand op je motorkap of zelfs op het dak. Dan wordt een stukje door het park scheuren meteen een stuk spannender, zeker als je het spel vanuit een first person-perspectief bekijkt.

Overleven als hoofdthema

Wordt het sturen je toch iets te link, dan kan je altijd nog naar de achterbank vluchten of zelfs uit de wagen springen. Echte waaghalzen pakken gewoon hun Desert Eagle uit het dashboardkastje en halen al rijdend de trekker over. Toch vormen vuurgevechten zeker niet tot de hoofdmoot van Alone in the Dark. Het thema is duidelijk: overleven. Wat dat betreft is het spel zeker niet te vergelijken met een spel als Resident Evil 4. Je doet wat je kunt, maar je lost de problemen echt niet alleen op met je pistool. Dat kan overigens niet eens, want de munitie is beperkt.

Alone in the Dark neemt (of in sommige gevallen sleurt) je mee door een groot aantal verschillende situaties/problemen. In plaats van een statische spelwereld is de omgeving zeer interactief. Vuur speelt een vrij belangrijke rol in Alone in the Dark. Het kan zowel je grootste vriend als je ergste vijand zijn. Zo is er een aantal tegenstanders, die je alleen kunt uitschakelen door ze in de hens te zetten. Het is mogelijk ze wel tijdelijk neer te halen met je pistool, maar na een tijdje staan ze dan toch weer op.

Het is bovendien behoorlijk lastig om ze kwijt te raken. Als een stel bloedhonden blijven ze je achtervolgen. Aangezien munitie op sommige punten schaars is, zal je dus van de omgeving (en de voorwerpen die daar voorhanden zijn) gebruik moeten maken om bijvoorbeeld een valstrik op te zetten.

Vuurzee

Een klein schuurtje leek mij tijdens deze testsessie een ideaal punt. Ik blokkeerde de deur en het raam met wat kapotte stoelen. Door een fles wasbenzine met een stukje textiel te combineren had ik zo een zelfgemaakte molotov-cocktail in mijn hand. Dit samen met mijn trouwe aansteker zou genoeg moeten zijn om mijn volhardende vijanden af te schrikken.

Met een paar schoten wist ik inderdaad hun aandacht te trekken. Terwijl ze met hun bloeddorstige blik door het raam heen kwamen zetten, kwamen ze meteen om in door mij gecreëerde vuurzee. Helaas had ik de zaken iets te enthousiast aangepakt en kregen de vlammen mij ook te pakken.

Natuurlijke reacties

Je personage reageert trouwens zeer natuurlijk wanneer hij in aanraking komt met vlammen. Met zijn handen voor zijn gezicht zal Edward Carnby zich proberen te beschermen tegen de hitte. In mijn geval helaas onvoldoende. Ik had in mijn haast de brandweerblusser (die mijn leven had kunnen redden) over het hoofd gezien. Je kunt namelijk niet eindeloos naar je inventaris turen om met een slimme oplossing te komen. De tijd gaat namelijk gewoon door. Je zult dus zo goed mogelijk moeten inspelen op de omstandigheden om te overleven.

Er zijn verschillende manieren om een gevaarlijke situatie op te lossen. Ga je vijanden te lijf met een brandende stoel of lok je ze naar je toe en maak je gebruik van je omgeving. Een loszittende elektriciteitskabel is bijvoorbeeld een ideale manier om elke tegenstander die door het water naar je toe komt rennen, van een fatale schok te voorzien. Het zijn maar een paar voorbeelden van wat je allemaal tegenkomt in dit spel.

Niet elke confrontatie loopt echter zo goed af. De hoofdrolspeler Carnby kan redelijk wat hebben, maar is geen superheld. Het is echter aan de speler zelf om in te schatten, of je al dan niet op zoek moet gaan naar wat middeltjes om je gezondheid wat op te krikken.

Geen levensbalk

Er is namelijk geen levensbalk of iets dergelijks te vinden in Alone in the Dark. De verschillende gevechten laten uiteraard wel de nodige sporen na in de vorm van blauwe plekken, of zelfs bloedingen. Je beweegt door serieuze verwondingen dan ook minder snel. Natuurlijk zijn er her en der wel voorwerpen (EHBO-doos, pijnstillers) te vinden om je gezondheid iets op te krikken, maar die zijn net als de munitie, over het algemeen schaars. Voor wie maar niet langs een moeilijk level komt, heeft Alone in the Dark echter een slimme oplossing.


De spelmakers introduceren met Alone in the Dark ook een ambitieuze nieuwe spelopbouw. Bij veel verhaalgedreven games wil je alles behalve stoppen. Wat natuurlijk ook een teken is dat het om een goed spel gaat. Het probleem is echter dat je wanneer je bijvoorbeeld een week de game niet aanraakt (het eigen sociale leven wil nog wel eens in de weg zitten) doorspelen vaak moeilijk is. Dat zou natuurlijk funest zijn bij een spel als Alone in the Dark.

Episodes

Om die reden werkt de game met zogenaamde episodes. Vergelijkbaar met afleveringen van een tv-serie. Het idee is dat je het spel opdeelt in verschillende spannende delen. Wie helemaal op wilt gaan in de game kan gewoon doorspelen, maar als je niet enorm veel tijd hebt, dan speel je toch een enkele episode.

Ben je er bovendien een tijdje uit geweest (door drukte), dan geeft de game je een korte samenvatting van de gebeurtenissen tot dan toe, waardoor je meteen weer verder kunt. Voor de echt luie gamers onder ons is het zelfs mogelijk op bepaalde episodes over te slaan als je die bijvoorbeeld te moeilijk vindt. De onthulling van deze mogelijkheid heeft tot gemengde reacties geleid, maar is in feite niet meer dan een toegankelijke cheatcode.

Downloadable content

Toch is dat een vrij slimme manier om Alone in the Dark-ervaring toegankelijker te maken. De nieuwe opbouw van Alone in the Dark leent zich bovendien uitstekend voor uitbreiding via downloadable content. Volgens producer Noir Polini staat er nog het nodige in planning na de release van Alone in the Dark. De plannen voor ‘nieuwe” episodes (of zelfs een compleet seizoen) zijn natuurlijk wel sterk afhankelijk van hoe goed het spel gaat verkopen.

Alone in the Dark is een meer dan veelbelovende game waarbij survival centraal staat. De sfeervolle ‘echte spelomgeving’ gevormd door Central Park in combinatie met een intrigerend verhaal moet de speler in de ban van Alone in the Dark gaan houden. Combineer deze sfeer met de mogelijkheid om situaties op verschillende manieren op te lossen, waarbij er regelmatig onverwachte dingen gebeuren die er ook nog eens waanzinnig fraai uitzien en je hebt een game, die wel eens heel hoge ogen zal kunnen gooien. Wij kijken daar in ieder geval vol spanning naar uit.