Soms merk je bij het spelen van nieuwere videogames wel eens dat bepaalde spelelementen je verdacht bekend voorkomen. Natuurlijk probeert de ontwikkelaar zo goed mogelijk te verbergen dat ze ideeën hebben ’geleend‘ uit andere titels, al blijft het vaak overduidelijk waar men de spreekwoordelijke mosterd vandaan heeft. PixelJunk Monsters is zo’n game die gebruik maakt van een reeds bestaand spelconcept: Tower Defence.

Inca's die torens bouwen


Soms merk je bij het spelen van nieuwere videogames wel eens dat bepaalde spelelementen je verdacht bekend voorkomen. Natuurlijk probeert de ontwikkelaar zo goed mogelijk te verbergen dat ze ideeën hebben ’geleend‘ uit andere titels, al blijft het vaak overduidelijk waar men de spreekwoordelijke mosterd vandaan heeft. PixelJunk Monsters is zo’n game die gebruik maakt van een reeds bestaand spelconcept: Tower Defence.
Door Matthijs Hannink en Philip Cremers

Mocht je niet bekend zijn met Tower Defence, dan is het misschien aan te raden om het spel zelf even uit te testen. PixelJunk Monsters hanteert namelijk grotendeels dezelfde filosofie als het bekende flashspel: bouw torens om de zondvloed aan monsters te beletten je basis te bereiken. Het klinkt misschien als een belachelijk idee om een volledig spel rond op te bouwen, maar niets is minder waar. Tower Defence, en dus ook PixelJunk Monsters, is ongelooflijk verslavend om te spelen, waardoor je al snel een uur in de weer bent terwijl je eigenlijk tussendoor eventjes wat tijd wilde verdrijven. Het feit dat zelfs het populaire spel Warcraft III zijn eigen online Tower Defence-variant heeft, zegt al genoeg over de populariteit ervan.

In PixelJunk Monsters krijg je de controle over een vreemd, Inca-achtig mannetje met een schild op zijn rug. Met dit mannetje moet je in meer dan twintig verschillende bosrijke omgevingen je dorp beschermen tegen vraatzuchtige monsters. De enige manier waarop je de monsters kunt vermoorden is door allerlei torens te bouwen, gaande van vuurspuwende tot pijlschietende constructies. Verwacht echter niet dat je in het wilde weg torens kunt gaan neerplanten, je moet telkens weer rekening houden met het soort monster dat je wilt verslaan. Zo zijn vliegende monsters het best te bestrijden met luchtafweertorens, terwijl grondeenheden verslaan dienen te worden door torens die kanonskogels lanceren. Men had wel wat creatiever mogen zijn bij het verzinnen van vijanden. Zo kom je logischerwijs verder in het spel sterkere monsters tegen, maar dit zijn steeds dezelfde beestjes als in het begin van het spel. Het enige verschil is dat ze nu een groen energieschild rond hun lichaam hebben hangen. Waarom zorgde de ontwikkelaar gewoon niet voor een ander, imposanter monster om de hogere moeilijkheidsgraad weer te geven?


Telkens als je een monster weet te verslaan, laat deze wat muntjes achter die je vervolgens kunt oprapen. Je hebt namelijk geld nodig om nieuwe torens te kunnen bouwen en om de reeds geplaatste op te waarderen zodat ze meer vuurkracht krijgen. Al deze dingen zorgen ervoor dat je voortdurend aan het nadenken bent op welke manier je het best een goede verdediging kunt bouwen. PixelJunk Monsters is dan ook geen al te makkelijke game en vereist een nodige dosis tactisch inzicht. Op een geven moment moet je, om verder te komen in het spel, levels uitspelen zonder één enkel monster te laten doorbreken, wat wel een beetje frustrerend kan worden. Er zijn namelijk nergens tijdens het levels checkpoints waar je vooruitgang opgeslagen kan worden.

Toch blijft PixelJunk Monsters zelfs na die tiende keer leuk aanvoelen omdat je steeds weer een andere tactiek gaat toepassen. Hierdoor is elke speelsessie eigenlijk een nieuwe ervaring, terwijl je zelf ook aanvoelt dat je elke keer weer wat beter wordt. Bovendien ziet het spel er opmerkelijk fris en kleurrijk uit. Ook de deuntjes die je te horen krijgt aangenaam in de oren klinken. Grafisch blaast niets wat je te zien krijgt je uit je stoel, maar straalt het spel eerder een kinderlijke charme uit door de eenvoud waarmee alles in beeld wordt gebracht.


Het is zonde dat de ontwikkelaar er niet aan heeft gedacht om een online coöp toe te voegen, al maakt de optie om met twee spelers op één console aan de slag te gaan dat deels goed. Hetgeen PixelJunk Monsters daarentegen écht mist is de mogelijk om spelers zelf levels te laten maken, die vervolgens via PlayStation Network gedeeld zouden kunnen worden. Tower Defence is namelijk hét uitgelezen concept om user-generated content te promoten. Laten we echter in het achterhoofd houden dat hetgeen je wel in PixelJunk Monsters voor de kiezen krijgt dubbel en dik zijn geld waard is en makkelijk gerekend kan worden tot de crème de la crème van de titels die momenteel via PlayStation Network te downloaden zijn.