Toen Lost Planet een vol jaar geleden op de Xbox 360 uitkwam, werd de game gezien als een degelijk actiespel en het kreeg van ons een 7. Geen absolute topper en ook geen slecht product dus. De PC-versie kreeg afgelopen zomer een 6 en binnenkort is het de beurt aan de PlayStation 3-versie om beoordeeld te worden. We kregen echter eerst een previewversie van Lost Planet binnen om ons voor te bereiden op wat komen gaat.


Toen Lost Planet een vol jaar geleden op de Xbox 360 uitkwam, werd de game gezien als een degelijk actiespel en het kreeg van ons een 7. Geen absolute topper en ook geen slecht product dus. De PC-versie kreeg afgelopen zomer een 6 en binnenkort is het de beurt aan de PlayStation 3-versie om beoordeeld te worden. We kregen echter eerst een previewversie van Lost Planet binnen om ons voor te bereiden op wat komen gaat.

Lost Planet is een derdepersoons actiespel dat zich afspeelt op de planeet E.D.N. III. De mensheid heeft deze ijzige planeet gekoloniseerd, maar is afhankelijk van thermale energie om te overleven. Deze energie wordt gedragen door de Akrid, een agressief alienras dat de planeet bewoont. Deze zeer interessante setting wordt persoonlijk ingevuld door hoofdrolspeler Wayne, die zijn vader op dramatische wijze verliest. Verwacht hierbij een typisch melodramatisch plot waar eens in de zoveel tijd je wenkbrauwen van fronsen.


Sommige spellen kun je na vijf jaar nog eens uit de kast halen en er met volle teugen van genieten en andere spellen voelen na een jaar al antiek aan. Lost Planet valt in de tweede categorie. Sinds Lost Planet in januari 2007 uit is gekomen op de Xbox 360, is er een aardig stapeltje betere actiegames verschenen, waardoor deze ijzige shooter voor PlayStation 3-bezitters wel heel erg als mosterd na de maaltijd zal voelen. De game is, als je dat zo kunt zeggen, relatief gezien slechter geworden, omdat het vergelijkingsmateriaal op een hoger niveau ligt.

De previewcode die wij voorgeschoteld kregen, was al zeer vergevorderd. In ieder geval hebben we een goed beeld kunnen krijgen van dit product in de eindfase van zijn ontwikkeltijd. Dat beeld stemde ons nog niet geheel positief. Natuurlijk is de PlayStation 3-versie van Lost Planet minimaal dezelfde game die al op de Xbox 360 en PC verscheen. ‘Minimaal’, aangezien deze port alle downloadbare extraatjes van de andere versies al op de schijf bevat. Dus alle extra personages die de PC-versie kende, plus de extra speelvelden die via Xbox Live te downloaden waren, zullen bij de PlayStation 3-versie meteen op het schijfje staan.


De premisse van Lost Planet is zeer interessant: vecht in derde persoon op een ijzige planeet tegen aliens met behulp van bemanbare robots, de welbekende mechs. De planeet komt redelijk overtuigend over en de aliens zijn op een toffe manier gemodelleerd en geanimeerd. De menselijke tegenstanders die je tegenkomt, beschikken meestal niet over enige intelligente en zijn vooral oerstom knalvoer. Bij de Akrid is het de bedoeling om telkens hun zwakke punt te raken, daar waar hun thermale energie zich bevindt. Als je deze aliens raakt met je wapens, kun je hun energie pakken, die je zelf nodig hebt om te overleven. Eigenlijk moet je altijd door de levels heen sprinten, aangezien je energiemeter terugtikt. Ook het gebruik van mechs is een tactische keuze, aangezien deze veel meer energie gebruiken dan de benenwagen, en al helemaal als je ze gebruikt om te springen en te zweven.

Hoewel de setting en de hoofdvijanden zeker aansprekend zijn, weet het spel vooralsnog niet te overtuigen. De besturing zit simpelweg slecht in elkaar, waarbij je crosshair langzaam en op een irritante manier beweegt. Om dit te compenseren zijn de L1-en R1-knoppen opgeofferd om een kwartslag te draaien. Het bestuurt ongemakkelijk en het is zonde van deze twee knoppen. Ook de menselijke vijanden zijn totaal niet interessant om te bevechten en het energie-element zorgt ervoor dat je nooit even rustig je aanval kunt plannen of de omgevingen kunt bekijken, aangezien het einde van je energiemeter vrij snel het einde van je levensbalk betekent.


Een interessant element is wel de grijphaak, die je overal heen kunt schieten en waarbij je snel door de levels beweegt en je naar verschillende hoogtes kunt begeven. Deze haak is een leuk gereedschap in de multiplayercomponent, die met zestien man online op zestien speelvelden in vier speelmodi gespeeld kan worden. Kwantitatief zeker niet slecht, maar de multiplayer wist op eerdere versies niet echt potten te breken. We vragen ons dan ook af in hoeverre dit gaat aanslaan, met veel interessantere online games die tegenwoordig beschikbaar zijn.

Misschien is dat wel het hele verhaal van Lost Planet: sinds de eerdere versies op andere platformen verschenen, zijn er zoveel kwalitatief uitmuntende actiespellen uitgekomen, dat de gebreken van dit deze game veel sneller op zullen vallen. Toen Lost Planet op de Xbox 360 verscheen, was de PlayStation 3 nog niet eens te koop in Nederland. Nu zijn er op dat apparaat met bijvoorbeeld Resistance: Fall of Man, Warhawk, Call of Duty 4, Half-Life 2: The Orange Box en Uncharted: Drake’s Fortune al zoveel goede schietspellen verschenen, dat we ons heel sterk afvragen of Lost Planet nu niet gewoon als een matige actiegame aanvoelt. We weten het op 28 februari, wanneer het spel in de schappen ligt. Rond die tijd zullen wij een review paraat hebben.