Donkere wolken pakken zich samen boven het Dixmore Asylum. De wanhopige kreten van psychisch gestoorde gevangenen worden overstemd door het onheilspellende onweer. Met een doffe knal slaat de bliksem in. Het elektronische beveiligingssysteem wordt getroffen. De gevangenisdeuren openen langzaam en de paranoïde en mentaal gestoorde gevangenen schuifelen na jaren van eenzame gevangenschap hun cellen uit.

Atmosfeer van krankzinnigheid


Donkere wolken pakken zich samen boven het Dixmore Asylum. De wanhopige kreten van psychisch gestoorde gevangenen worden overstemd door het onheilspellende onweer. Met een doffe knal slaat de bliksem in. Het elektronische beveiligingssysteem wordt getroffen. De gevangenisdeuren openen langzaam en de paranoïde en mentaal gestoorde gevangenen schuifelen na jaren van eenzame gevangenschap hun cellen uit.

Onlangs werd Gamer.nl uitgenodigd om naar Rockstar London af te reizen en daar een eerste blik te werpen op Manhunt 2 en Grand Theft Auto IV. Om onze allereerste uitgebreide impressie en nieuwe feiten te weten te komen over Grand Theft Auto IV, zullen jullie nog even moeten wachten tot eind mei. Nu is het tijd voor Manhunt 2, de opvolger van het meest gruwelijke en gewelddadige spel dat ooit gecreëerd is. De PlayStation 2-versie van de game wordt ontwikkeld door Rockstar London zelf, de Wii-versie door Rockstar Toronto. Rockstar North, de Schotse afdeling die Manhunt maakte, houdt bovendien een oogje in het zeil. De game die door twee werknemers van Rockstar London getoond werd, was de PlayStation 2-versie.

Het verhaal van Manhunt 2 staat volledig los van Manhunt: het speelt zich af op een andere locatie en met andere personages. Het personage waarmee je speelt is Daniel Lamb, en hij is een van de wetenschappers die werkt aan het Pickman Project. Eén van de duistere experimenten van dit project, over wapenonderzoek, komt onder vuur te liggen vanwege de controversiële aard. Het experiment wordt gestaakt. Dr. Pickman is woedend en overtuigt Daniel Lamb om verder te werken aan het project. Pickman denkt dat de omstreden aard van het experiment vergeven wordt als het project slaagt en dat ze hun werk daarna verder kunnen uitvoeren. Daniel Lamb is ambitieus genoeg om aan dit twijfelachtige verzoek te voldoen. Hij denkt dat persoonlijke roem en succes binnen handbereik liggen. Maar dat heeft hij buiten de bijeffecten van de behandeling gerekend. Het is een understatement om te zeggen dat Daniel Lamb psychisch niet geheel in orde is ten gevolge van het experiment en hij wordt dan ook in het geheim weggestopt in het Dixmore Asylum. In dit gebouw zitten talloze mentaal gestoorde slachtoffers van mislukte experimenten. Daniel Lamb zit zes jaar lang opgesloten en hij takelt psychisch gezien langzaamaan, volledig af. Dan komt er die ene, unieke kans om uit deze hel te ontsnappen.

De medewerker van Rockstar start Manhunt 2 en toont het openingslevel, genaamd 'The Awakening'. De bliksem treft het Dixmore Asylum en de gevangenisdeur schuift open. Daniel Lamb zit ineen gekrompen op de grond en wordt geteisterd door pijnlijke herinneringen. Maar eindelijk is daar de kans om voor eens en voor altijd uit deze gruwelijke nachtmerrie te ontsnappen. Je wordt bij je ontsnapping geholpen door Leo, een lotgenoot van je. Hij is aanmerkelijk minder geëmotioneerd en reageert meteen op de unieke ontsnappingskans. In het openingslevel geeft hij je instructies om het Dixmore Asylum te ontvluchten. Dit level fungeert dan ook als tutorial, maar wat voor één! De totale sfeer van chaos is ongekend. Dit ís een ware hel waarin je je begeeft, met volledig krankzinnige mensen die compleet door het lint gegaan zijn. Overal zijn bewakers die zoveel mogelijk gevangenen met blote handen proberen om te brengen. Niemand mag levend uit deze duistere plek ontsnappen.

De manier waarop dit gebeurt, is net zo in-your-face als het vorige deel: groepen van ‘verplegers’ trappen net zo lang op een hulpeloos persoon in totdat hij niet meer beweegt. Dit is het duidelijkst wanneer je in een lift een aantal verdiepingen passeert. Op elke verdieping die je langs gaat worden weerloze gevangen genadeloos afgetuigd. Maar het is niet eens het geweld dat het openingslevel zo angstaanjagend maakt. Het is de gehele atmosfeer van krankzinnigheid, van een gebouw dat volledig afgesloten is van de wereld waarin psychisch kapotte mensen tot in de eeuwigheid wegrotten. Deze sfeer is werkelijk perfect overgebracht in het level.

De creepy sfeer is natuurlijk één van de speerpunten van het spel, samen met de stealth en het grove geweld. Al deze aspecten zijn verfijnd om van Manhunt 2 een geslaagde opvolger te maken. Vanzelfsprekend zul je je opnieuw in de schaduw moeten verbergen om niet gezien te worden. Ten teken daarvan wordt je levensbalk blauw. In tegenstelling tot de vorige game is het echter niet zo dat je te allen tijde onzichtbaar bent in de schaduw, want wanneer vijanden ook de schaduw in gaan en dicht bij je zijn, zullen ze je wel door hebben. Daar staat dan tegenover dat je nu ook je eigen schaduwen kunt creëren. Lampen kun je kapot slaan zodat bepaalde plekken onverlicht worden, waarin je je kunt verschuilen.

"He loved it"

Je vijanden kunnen wel op dergelijke geluiden afkomen. Een leuke eigenschap is dat je wel lawaai kunt maken als een ander geluid jouw actie overstemt. Zo was er in een volgend level een bordeel dat dient als rekruteringsbron voor proefpersonen voor het project. In het level plezierde een prostituee een man en tijdens hun luide gekreun kon je ongemerkt een nabij gelegen ruit inslaan. Over lawaai gesproken, dit kun je nu letterlijk zelf maken. De Playstation 2-versie van Manhunt 2 ondersteunt namelijk een USB-headset en microfoon, waardoor je dingen kan roepen om bewakers te lokken. Op je radar links onderin het scherm zie je de mate van alertheid van bewakers en de richting waarnaar ze kijken. Ook moet je uitkijken voor andere personen die de aandacht van vijanden kunnen trekken. Zo werd er in het openingslevel een scène getoond waarbij een gestoorde gevangene door de tralies van zijn cel al krijsend over Daniel heen piste. Je kunt dan maar beter langs de muur door de schaduw sluipen in plaats van langs het verlichte deel van de cel lopen. Een tof detail tijdens dit lopen is overigens de camera, welke heel lichtjes zwalkt. Denk aan het rennen in Gears of War, met schuddende camera, maar dan in zeer lichte mate. Het geeft toch net wat meer dat filmische en dynamische gevoel dat zeker niet misstaat in een dergelijke derdepersoons stealthgame.

Het meest roemrucht is Manhunt natuurlijk vanwege het gruwelijke geweld. Je kunt er van houden of je kunt het haten; het was er in het eerste deel en het zal er zijn in deel twee. Hoofdrolspeler Daniel Lamb is zeker geen kille moordenaar en hij heeft er in het begin dan ook alle moeite mee om mensen af te maken. Zijn noodzakelijke moorden vergezelt hij dan ook met schuldbewuste uitingen. Later in het spel zal hij echter een stuk minder moeite hebben met het afmaken van mensen. De verschillende manieren waarop dit kan zijn weer even aanstootgevend als in Manhunt.

Je hebt vier klassen wapens, waarbij je van elke klasse telkens één wapen kunt bezitten. Wapens selecteren doe je door de select-knop in te drukken en met de D-pad je keuze te maken. Het spel wordt tijdens dit proces gepauzeerd. Er zijn wapens die je maar één keer kunt gebruiken, wapens die je kunt gooien, wapens die je aan je riem hebt en wapens die je op je rug draagt. Voorbeelden van eenmalig te gebruiken wapens zijn een pen en een injectiespuit. De visuele weergave die met de moorden gepaard gaat is verschrikkelijk bruut (voor velen walgelijk, voor anderen aantrekkelijk). Een injectienaald of pen zal hij meerdere malen als een gek in zijn vijand prikken. De ene keer een aantal malen in het gezicht, een andere keer in de nek, dan weer in de ballen en ook in het hart. Deze prikbewegingen worden afgewisseld met flinke vuistslagen en tijdens dergelijke sequenties spuit het bloed uit het lichaam van het slachtoffer. Het ziet er zeer schokkend uit en Manhunt 2 is dan ook koren op de molen van haters van het origineel en aantrekkelijk voor de fans ervan. Dat de moordscènes hun uitwerking niet missen, is overduidelijk. Het was de eerste keer dat ik echt een ongemakkelijk gevoel kreeg bij het zien van een game toen ik de bewuste sequenties getoond kreeg.

Ook andere wapens zorgen voor voldoende gruwelen. Doorsnijden van kelen, eindeloos doormeppen met een knuppel, uitrukken van lichaamsdelen met tangen, kapot schieten van hoofden: het is er allemaal bij. Dit werkt net als in het origineel: hoe langer je je vijand in beeld hebt voordat je hem vermoordt, hoe gewelddadiger de moord is. Er zijn hierbij drie oplopende niveaus van gruwelijkheid. Nieuw zijn ditmaal de zogenaamde environmental executions. Hierbij kun je je omgeving gebruiken voor het vermoorden van vijanden. Plekken waar je zulke moorden kunt uitvoeren zijn aangegeven op de radar. Wanneer er een vijand dicht bij een dergelijke plek staat en jij vermoordt hem, zal dit automatisch een environmental execution worden, met smeuïge weergave inbegrepen. Zo is er in het begin van het volgende getoonde level (dat in de game niet direct volgt op het eerste getoonde level), dat ‘The Honey Pot’ heet en zich afspeelt in het gelijknamige bordeel, een receptionist die je pad verspert. Wanneer deze receptionist even naar binnen loopt, sluip je stiekem achter hem aan en eindig je zijn leven met… een telefoonkoord. Dit telefoonkoord wordt in de bijbehorende scène meerdere malen om de nek van het slachtoffer gewikkeld en stevig aangetrokken totdat de receptionist ophoudt met spartelen. Het geniale is dat deze receptionist in het spel de echte receptionist is die bij Rockstar London werkt! Zie de bijbehorende foto’s om het arme slachtoffer in levende lijve te aanschouwen. Overigens kon het slachtoffer zelf de manier waarop hij in de game werd vermoord wel waarderen. “He loved it,” aldus de medewerker van Rockstar.

De receptionist van Rockstar London speelt de recpetionist van een bordeel en wordt door Daniel Lamb vermoord met een... zie tweede foto!

Andere environmental executions gaan met behulp van een zekeringkast (het hoofd van het slachtoffer knalt uit elkaar na enkele seconden gefikt te hebben in dit kastje) en een toilet. Aan het einde van elk level krijg je punten voor het succesvol afronden van levels, waarbij environmental executions zeker ook helpen. Het moorden gebeurt niet alleen met handwapens en omgevingselementen. Ook vuurwapens staan tot je beschikking. Wanneer je zo’n vuurwapen eenmaal te pakken krijgt wordt het tempo van de game volledig omgegooid. Waar je eerst stilletjes rond aan het sluipen was om vijanden sneaky dood te maken, zul je nu door de omgevingen heen rennen om alles en iedereen aan gort te knallen.

Angstwekkend

Nieuw zijn de executies met vuurwapens. Wanneer je iemand besluipt met een vuurwapen en hem dan doodt, zul je net als met de handwapens een moordsequentie te zien krijgen. Bij de shotgun zag je bijvoorbeeld hoe Daniel tegen het slachtoffer aantikte en nadat de vijand met de armen in de lucht zich omdraaide werd zijn hoofd kapot geschoten. De vuurwapens zijn zeker een welkome afwisseling, maar de game gaat natuurlijk primair om het besluipen en op gruwelijke wijze doden van je tegenstanders. Om dit element nog meer aan te kleden, zijn er een aantal nieuwe dingen toegevoegd. Zo kun je nu voor het eerst kruipen (door ventilatieschachten bijvoorbeeld) en over dingen heen springen. Ook nieuw is het snel indrukken van knoppencombinaties, vergelijkbaar met Resident Evil 4 en God of War, om je op het laatste moment te verbergen als je gezien wordt. Wanneer je dit fout doet, word je alsnog gezien en zul je moeten knokken voor je leven.

Grafisch gezien is Manhunt 2 voor een Playstation 2 games sowieso dik in orde. De schaduwen zijn dynamisch en kloppen helemaal. De game oogt uitermate sfeervol en voor een last-gen titel ziet het er prima uit. Personages hebben genoeg detail en ook de omgevingen creëren precies de gewenste atmosfeer. Manhunt 2 verschijnt niet op de Xbox 360 en de Playstation 3, dus verwacht geen graphics die met titels op die twee consoles kunnen concurreren. Maar voor een PlayStation 2 spel ogen de graphics simpelweg zeer goed en zorgen ze voor het gewenste resultaat bij de speler. Iedereen die kritiek heeft op de visuele weergave zal dat heel snel inslikken wanneer hij het angstwekkende eerste level heeft gezien.

Bovendien belooft het verhaal zich op een interessante manier te ontwikkelen. Hoewel op diverse fora’s al geklaagd is omdat ‘The Director’ uit Manhunt niet aanwezig is, hoeft dat natuurlijk helemaal geen gemis te zijn als er iets anders goeds tegenover staat. Bij Manhunt 2 lijkt dat het geval te zijn. De verschillende karakters van Leo en Daniel zouden kunnen zorgen voor interessante wendingen in het plot, waarbij Leo bovendien niet helemaal te vertrouwen is. Het verhaal zal draaien om het compleet verwoeste leven van Daniel Lamb die de mensen die hem opsloten wil laten voelen wat hij gevoeld heeft. Het zou dus kunnen dat Dr. Pickman de grote slechterik is in dit vervolg. De psychische gesteldheid van Daniel belooft verder een interessant aspect in de game te vormen. Hij is toch vooral een knappe kop en geen ruwe gozer en hij heeft dan ook een aversie tegen doden. Ook wordt hij geteisterd door vreselijke herinneringen, die terug zullen komen als flashbacks. Hij wil dan ook precies weten wat er met hem gebeurd is en gaat samen met Leo het mysterie ontrafelen. Zo zal hij het bordeel binnendringen om de wetenschapster Judy, welke meer weet, aan de tand te voelen. Al deze aspecten zorgen in ieder geval voor potentie in de ontwikkeling van het verhaal. Het is nu nog hopen dat die potentie ten volste wordt uitgebuit.

Het enige dat in deze vroege versie voor enige reservering zorgt, zijn eventuele cameraprobleempjes en mogelijke herhalende gameplay. Soms volgt de camera het personage niet helemaal goed en het zou kunnen dat je dan voor ongewenste verrassingen komt te staan. Gelukkig is er het radartje, waardoor je je vijanden van tevoren ziet. Ook kun je jezelf tegen de muur drukken en ongemerkt om hoekjes kijken om een goed overzicht van de situatie te krijgen. Het lijkt er daarom op dat cameraproblemen op deze manier verholpen worden. Het tweede punt gaat om mogelijk herhalende gameplay. Veel sluipwerk dat in het spel voorkomt, zul je in meerdere situaties op exact dezelfde manier toepassen. Gelukkig is hier sowieso de afwisseling tussen gesluip met handwapens en actie met vuurwapens. Ook moeten de eerder genoemde environmental executions zorgen voor de nodige afwisseling. En hoewel het natuurlijk gaat om moorden, moorden en nog eens moorden zul je af en toe ook eens moeten uitzoeken hoe je verder moet, waardoor je soms op zoek bent naar de juiste oplossing om progressie te boeken. Een klein voorbeeldje hiervan is het zoeken naar een tang om een gaaswerk open te breken.

Zoals de zaken er nu voor staan lijkt Manhunt 2 een zeer goed spel te worden. Het is natuurlijk gissen of de game het hoge niveau van de twee getoonde levels de hele game weet te behouden, maar als dit zo is hebben we hier wederom te maken met een topgame voor de oude vertrouwde Playstation 2. De beangstigende atmosfeer, het brute geweld en het intrigerende verhaal zorgen voor een mengelmoes waar menig gamer naar uit zal kijken. Manhunt 2 is op 6 juli verkrijgbaar voor de Playstation 2, Playstation Portable en Nintendo Wii. Gamers die het vorige deel boeiend vonden, lijken met Manhunt 2 gerust gesteld te worden. Niet alleen behoudt het de sterke punten van de voorganger, het voegt bovendien een aantal subtiele dingen toe die moeten zorgen voor een nog gruwelijkere ervaring.