Voordat Sid Meier’s Pirates! naar de PSP is gekomen heeft het piratenspel een heel traject afgelegd. Voor het eerst verscheen Pirates! namelijk op de PC en werd het spel terecht voorzien van allerlei lovende recenties en positieve reacties. Zo’n half jaar later kregen ook de Xbox-bezitters de kans om hun ooglapje onder het stof vandaan te halen en werd het spel van gamelegende Sid Meier voor de tweede keer een hit. Ondertussen is het alweer anderhalf jaar geleden sinds Pirates! op de Xbox verscheen en heeft men besloten om het spel in een draagbare vorm uit te geven, meerbepaald voor de PSP.

Draagbare piratenhumor

Voordat Sid Meier’s Pirates! naar de PSP is gekomen heeft het piratenspel een heel traject afgelegd. Voor het eerst verscheen Pirates! namelijk op de PC en werd het spel terecht voorzien van allerlei lovende recenties en positieve reacties. Zo’n half jaar later kregen ook de Xbox-bezitters de kans om hun ooglapje onder het stof vandaan te halen en werd het spel van gamelegende Sid Meier voor de tweede keer een hit. Ondertussen is het alweer anderhalf jaar geleden sinds Pirates! op de Xbox verscheen en heeft men besloten om het spel in een draagbare vorm uit te geven, meerbepaald voor de PSP.


Ten opzichte van de twee voorgaande versies van Sid Meier’s Pirates! is er aan het verhaal helemaal niets veranderd. Nog steeds is het zo dat een boosaardige markies al je familieleden heeft ontvoerd en jij moet deze zien terug te vinden. Het enige probleem is dat Pirates! zich in het Caribische gebied afspeelt en dat we bovendien zijn teruggekatapulteerd naar de 17de eeuw, een tijd waarin speedboten nog als magische vaartuigen gezien zouden worden en GPS een uitvinding van de duivel zou zijn. Bereid je dus maar voor op een lading authentieke schepen, vergeelde landkaarten en knappe gouverneursdochters, alle clichés komen rijkelijk aan bod in Sid Meier’s Pirates!

 

Clichés troef, maar de manier waarop ze in Pirates! aan bod komen is hartverwarmend en uitermate grappig. Net zoals enkele jaren geleden op de PC en Xbox ademt het spel nog steeds een warme sfeer uit waarvan zelfs de grootste piratenhater zou kunnen genieten. Een voorbeeld is de manier waarop alle personages binnen Pirates! uitgewerkt zijn. De gouverneur van de stad beeld men bijvoorbeeld altijd als een stijve hark met een plechtige, maar belachelijke, pruik op zo’n hoofd uit, terwijl zijn dochter dan weer ten tonele komst met een diep ingesneden décolleté en een gewillig karakter. De PSP-versie van Pirates! speel je net zoals vroeger nog steeds met een grote glimlach op je smoel, wat zeker leuk is na al die serieuze games die we tegenwoordig de revue zien passeren op de handheld van Sony.


Niet alleen de humor is intact gebleven, ook qua gameplay doet Sid Meier’s Pirates! niet onder voor de twee andere versies. Het varen op zee met je schip werkt verrassend vlot en de aanwezige minigames zijn zelfs beter uit te voeren op de PSP dan op de andere platformen. Ook is een handheld meer geschikt voor een spel als Pirates!, omdat de gameplay eigenlijk bestaat uit allemaal kleine stukjes die net zo lang zijn als je zelf wilt. Je krijgt bijvoorbeeld de opdracht om van de ene haven naar de andere te varen en er een babbeltje te maken met een mysterieuze vreemdeling. Deze trip zou, als je maar eventjes tijd hebt om te spelen, maximaal zo’n vijf minuutjes van je tijd in beslag nemen. Zit je echter wat langer op de bus met je PSP, dan hang je onderweg nog even de piraat uit en kaap je wat schepen of breng je een bezoekje aan de lokale indianenstam. Met andere woorden, de gameplay maakt het voor de speler mogelijk om Pirates! slechts twintig minuutjes per dag te spelen zonder dat je uit het oog verliest wat je nu precies aan het doen bent. En dat is nou precies het soort games dat op een handheld past.

Tand des tijds knaagt lichtjes

Terwijl Pirates! nog steeds een vermakelijk spel is begint de tand des tijds wat te knagen aan de graphics van dit piratenavontuur. Alles ziet er wel in orde uit, maar tegenwoordig hebben we al mooiere games op de PSP gezien en voelt Sid Meier’s Pirates! een beetje als een stapje terug aan. Het is zelfs zo dat bepaalde minigames, zoals het zoeken naar begraven schatten, er erg lelijk uitzien en bovendien te kampen hebben met vervelende framedrops. Daartegenover staat echter dat Pirates! qua schaal ongetwijfeld een van de grootste games is die tot nu toe op de PSP verschenen zijn: het Caribische gebied is precies nagemaakt en omvat nogal wat kilometertjes. Toch ademt het spel over het algemeen een toffe sfeer uit, waardoor de mindere grafische kantjes niet zozeer zullen opvallen, mede dankzij kleine details als leuke achtergrondmuziekjes of grappige kreten die je zo nu en dan over de zee hoort galmen.

Naast een degelijke singleplayer mode is Sid Meier’s Pirates!, net zoals zijn twee voorgangers, ook uitgerust met een multiplayer mode waarin je via Ad-Hoc met maximaal vier spelers de zee op kunt gaan om het daar tegen elkaar op te nemen. Het is de bedoeling om gebruik te maken van de aanwezige kanonnen op je schip om zo snel mogelijk je tegenstanders naar de zeebodem te bombarderen. Geen diepgaande bezigheid en langer dan een kwartiertje blijf je zeker niet bezig met deze meerspelersfunctie. Beetje spijtige zaak, maar aan het singleplayer-gedeelte van Sid Meier’s Pirates! is eigenlijk genoeg te beleven om je een hele tijd zoet te houden.