Nikon brengt met de Coolpix P330 een compactcamera voor 'serieuze' fotografen op de markt. Het toestel maakt mooie foto's en biedt bijna evenveel instellingsmogelijkheden als een spiegelreflexcamera, maar het werkt allemaal wel iets omslachtiger.

De camera valt in een bijzondere categorie. Normaal zijn compactcamera’s bedoeld voor het maken van simpele vakantie- en huis-, tuin-, en keukenfoto’s. Met de Coolpix P330 mikt Nikon op door de wol geverfde fotografen die op zoek zijn naar een compacte camera die in de jaszak past.

De P330 is met zijn 103x58x32 millimeter nog best lijvig voor een compactcamera, maar laat zich wel met gemak in een jaszak glijden. Ook het gewicht van zo'n 200 gram inclusief accu en sd-kaart is netjes binnen de perken gebleven.

De camera voelt door het gewicht en formaat prettig aan terwijl het stevige materiaal van de body aan dat van een spiegelreflex doet denken. De hoekige vormgeving van de camera vermindert de grip op het toestel, maar een bescheiden antislipstrook voorop en een lapje rubber achterop (voor de duim) compenseren dat.

Lichtgevoelige lens

De lens zorgt voor een uitstulping aan de voorkant van de camera, normaal is dat bij compactcamera’s niet het geval. Er zit dan ook geen standaard compactcameralens op het toestel, maar een bijzonder lichtgevoelig objectief. In de meest uitgezoomde stand heeft deze lens een diafragma van f/1.8. Het is jammer dat wanneer er wordt ingezoomd de lichtgevoeligheid van de P330 al snel afneemt.

De hoge lichtgevoeligheid maakt in vergelijking met gangbare lezen niet alleen kortere sluitertijden mogelijk bij gelijkwaardige omstandigheden, maar het biedt ook meer mogelijkheden rond scherptediepte-effecten. Dit werkt uitstekend zolang men gebruikmaakt van de mogelijkheid om handmatig scherp te stellen uitstekend. Bij autofocus wordt regelmatig op het verkeerde onderwerp scherp gesteld.

De lens heeft bovendien een indrukwekkend focusbereik waardoor op objecten op drie centimeter afstand eenvoudig scherp gesteld kan worden.

Veelzijdig

Voor de 'serieuze' fotografen waarop Nikon mikt, zijn volledig handmatige instellingsmogelijkheden onontbeerlijk. De P330 beschikt daar dan ook over. Veel instellingen zoals de diafragmaopening of sluitertijd zijn in te stellen via fysieke knoppen en draaiwieltjes.

Wie gewend is aan een spiegelreflexcamera zal naar zijn smaak nog wel iets te vaak in het menu belanden. Zo zijn de ISO-gevoeligheid en witbalans alleen via het menu te regelen en niet via fysieke knoppen Dit werkte vrij omslachtig.

De ingebouwde flitser moet handmatig uit het toestel worden geklapt – hiervoor zit een schakelaar aan de linkerzijde van de camera.

Scherpstellen

Ook het handmatig scherpstellen werkt net iets minder handig dan op een spiegelreflex. Dit gebeurt niet door aan de lens te draaien - iets wat je gezien de uitstekende lensvoet wel zou verwachten - maar door op het midden van het sluitertijdwiel te drukken, de MF-stand te kiezen en vervolgens aan dat wiel te draaien.

De autofocus is naar onze ervaring bovendien te wispelturig voor gevorderde fotografen: de camera kan dikwijls in eerste instantie geen onderwerp vinden om op scherp te stellen of maakt simpelweg de verkeerde keuze. Voor minder veeleisende fotografen voldoet de autofocus overigens in de meeste gevallen prima.

Mooie foto's

De fotokwaliteit is voor de toestelklasse van de P330 van uitzonderlijk niveau en nadert systeemcamera’s. De P330 heeft een beeldsensor van 12,2 megapixels. Dit is naar hedendaagse maatstaven geen topresolutie, maar in combinatie met een relatief groot sensorformaat weet Nikon hiermee wel het probleem van beeldruis in de kiem te smoren.

Tot en met lichtgevoeligheden van ISO 3200 levert de P330 mooie, scherpe foto’s af die zich prima lenen voor afdrukken.

Ook de ingebouwde beeldstabilisatie is van goede kwaliteit. Hierdoor zijn foto’s zonder bewegingsonscherpte te maken, zelfs bij langere sluitertijden tot een derde à een halve seconde. Dit komt vooral van pas als er weinig omgevingslicht is of het diafragma vrijwel dicht is gedraaid.

Raw-foto's

Een andere functie die voor de doelgroep van het toestel van belang zal zijn, is de ondersteuning voor het raw-formaat. Net als op spiegelreflextoestellen kan de gebruiker zelf kiezen of de camera foto’s wegschrijft als alleen raw-bestand, jpeg of beide. Raw-bestanden nemen veel ruimte in (zo’n 27 MB per foto) en vergen merkbaar extra tijd om weg te schrijven, maar bieden veel meer mogelijkheden voor nabewerking.

Dit kan overigens niet alleen thuis op de computer, maar ook direct op de camera. De P330 biedt tal van mogelijkheden om foto's - zowel jpeg- als raw-bestanden - te retoucheren. Zo is bij raw-files de witbalans, belichting en resolutie naderhand aan te passen, terwijl jpeg-foto's van creatieve filters kunnen worden voorzien.

Naast foto’s maakt het toestel ook video’s van goede kwaliteit. Ook hierbij zijn er de nodige instellingsmogelijkheden. Zo kan men kiezen voor de maximale resolutie (full-hd) bij 25 beelden per seconde, maar ook voor 720p (50 bps) of 640x480, waarbij de beeldsnelheid oploopt tot 100 frames per seconde. Bovendien kan men tijdens het filmen gewoon in- en uitzoomen, terwijl de autofocus constant blijft werken.

Daarnaast beschikt de P330 over een ingebouwde gps-functie, zodat foto’s en video’s automatisch kunnen worden voorzien van locatiegegevens. Eventueel is de camera ook te gebruiken in combinatie met een wifi-dongle, maar bij gebrek aan de dongle hebben we deze functie niet kunnen testen.

Geen oculair

Het ontbreken van een oculair is wel een groot gemis op een serieuze compactcamera als de Coolpix P330. Hoewel het toestel een groot, scherp en mooi scherm heeft, is de display gevoelig voor spiegelingen. Dit maakt het bewust kiezen van een fraaie compositie bij zonnig weer wat lastiger.

Een ander nadeel is dat er een merkbare vertraging zit tussen het indrukken van de ontspanknop en het moment dat een foto daadwerkelijk genomen wordt. Nu is deze vertraging van zo’n 0,2 seconden zeker niet onwerkbaar, maar voor hectische actiefotografie is het allesbehalve ideaal.

Ten slotte moeten we aantekenen dat de accu van de P330 geen bijzonder lange adem heeft. De ingebouwde batterij - die niet uit de camera hoeft te worden gehaald om op te laden - houdt het al na zo’n 200 foto’s voor gezien.

Conclusie

De Coolpix P330 biedt voor een compactcamera opvallend veel instellingsmogelijkheden. Dat Nikon ten opzichte van spiegelreflex- en systeemcamera’s enkele offers heeft moeten brengen op het gebied van bedieningsgemak, is gezien het compacte formaat geen schande. Bovendien maakt het toestel foto's waarvoor een instapmodel systeemcamera zich niet zou schamen en dat is niet mis voor een camera van 379 euro.

Wie met de ontspanvertraging en tegenvallende accu kan leven, heeft aan de P330 dan ook een prima zakcamera 'voor erbij'.

  • Prachtige fotokwaliteit
  • Veel instellingsmogelijkheden
  • Compact formaat
  • Tegenvallende accu
  • Geen optimaal bedieningsgemak